داملارلا تاوانلار، به زبان ترکی و در ژانر تاریخی ـ اجتماعی تولید شده و ردهسنی همه مخاطبان را شامل میشود. مدت زمان اجرا ۵۰ دقیقه است. بازیگران این اثر به ترتیب ورود عبارتاند از: هستی نسودی، فاطمه باقرصابری، امیررضا بیاضی، محمدحسین آذرشب، مبینا احمدی، امیرعلی نورآذر، امیرطاها ابراهیمنژاد، امید علیپور، اکبر کاظمی و فرشاد عظیمی.
این اثر، سرگذشت غمانگیز فرزندان علیمسیو را در دوره مشروطه روایت میکند؛ نوجوانانی که در بحبوحه تعقیب و گریز نیروهای روسی، ناگزیر به فرار و مواجهه با سرنوشت تلخ روزگار خود میشوند.
مهرداد نیکجو، کارگردان نمایش، درباره روند شکلگیری اثر گفت: این یک کار ترکی است که غلامحسین ساعدی نوشته و آیدین سردارینیا ترجمهای بسیار زیبا از آن ارائه کرده است. اغلب بازیگران ما تجربه اولشان است، اما حضورشان روی صحنه به گونهای است که مرا کاملاً راضی نگه میدارد و حس نمیکنم برای نخستینبار کار میکنند. بسیار از عملکردشان راضی هستم.

وی افزود: علاقه من به ساعدی از همان روزهای نخست ورودم به این رشته وجود داشت، اما شرایط اجراییاش مهیا نشده بود تا اینکه در یک کارگاه با بچهها تصمیم گرفتیم کاری ببندیم و با خودم گفتم چرا که نه؛ اکنون زمان مناسبی است که بتوانیم روی ساعدی کار کنیم، آن هم متنی به زبان ترکی که به تاریخ تبریز و مشروطه ارتباط دارد. مرحله به مرحله جلو رفتیم و در نهایت به نقطهای رسیدیم که اجرای عموم برایمان ممکن شد.
این کارگردان درباره میزان وفاداری به متن تأکید کرد: تقریباً به متن وفادار بودم، اما باید در نظر گرفت که متنِ ساعدی هنگام نگارش، نشانههایی از تبریز و فضای تاریخی زمان وقوع داستان ارائه کرده است. چون اجرای ما به زبان ترکی و در تبریز بود، برخی نشانهها مانند نام محلات، نوع گویش و برخی تکیهکلامها را با اجازه مترجم افزایش دادیم تا ارتباط اثر با فضا و فرهنگ شهر تقویت شود.

وی درباره مشکلات تولید و اجرا نیز توضیح داد: در سراسر دنیا تئاتر از دولتها هزینه میگیرد و بهخودیِخود اقتصادی نیست. در تبریز و ایران، رسیدن یک کار به اجرا با دشواریهای بسیاری همراه است؛ از سالنهای نامناسب و عدم همراهی برخی مسئولان گرفته تا سنگاندازیهای اداری و بروکراسی. این مسائل خستگی میآورد، اما حمایت و حضور تماشاگر میتواند تمام این سختیها را به لذت بدل کند.
نیکجو در پایان با دعوت از علاقهمندان گفت: تماشاگران به سه دلیل این نمایش را از دست ندهند؛ نخست حمایت از تئاتر و هنرجویانی که جای پای بزرگان میگذارند، دوم به خاطر تبریز و تاریخ مشروطه که از این شهر آغاز شده است و سوم به سبب نام ساعدی. کمتر پیش میآید متنی از ساعدی در این شهر روی صحنه برود و از حضور مخاطبان بسیار خوشحال میشویم.

امیررضا بیاضی، از بازیگران نمایش، درباره سختیهای کار اظهار کرد: این اثر یک کار کارگاهی بود و به دلیل تلاش بسیار استاد و بچهها، کیفیت آن به حدی رسید که تصمیم گرفته شد نمایش به اجرای عموم برود. در مسیر با دشواریهای زیادی روبهرو شدیم، اما با تلاش جمعی توانستیم به صحنه برسیم.
وی درباره نقش خود توضیح داد: کاراکتری که بازی میکنم فاصله زیادی با شخصیت واقعی من دارد و همین موضوع کار را برایم سخت کرده بود. اما با تمرینهای فراوان و راهنماییهای استاد توانستم ظرافتها و قلقهای نقش را پیدا کنم و امیدوارم از پس آن برآمده باشم.
مبینا احمدی، دیگر بازیگر نمایش، که نخستین تجربه اجرایی خود را پشت سر میگذارد، گفت: این اولین کار من است و نقش را بسیار دوست داشتم. شخصیت من در لحظاتی پر از اضطراب و استرس قرار میگیرد و لازم است بازیگر همواره خود را در آن فضا قرار دهد. تمرینهای زیادی برای رسیدن به حس نقش انجام دادم و تجربهای بسیار جذاب بود.

وی درباره انتخاب متن افزود: نمایشنامه ساعدی برایم بسیار جذاب بود؛ بهویژه به خاطر موقعیت زنانی که در دوره مشروطه در دل بحران و جنگ با استرس و نگرانی مداوم روبهرو بودند. این فضای ملتهب و انسانی برایم بسیار تأثیرگذار بود. امیدوارم مخاطبان این نمایش را از دست ندهند و از آن لذت ببرند.
فاطمه باقرصابری نیز در توصیف تجربه خود گفت: افتخار بزرگی است که زیر نظر استاد نیکجو روی صحنه میروم. این نخستین کار ما است و هیچ حمایتی دریافت نکردهایم. همه عوامل گروه با همت و تلاش جمعی، تمام کارها را خودمان انجام دادهایم. حیف است که در شهر اصیل و هنرپرور تبریز، تئاترهای تاریخی همچون اثر ما که به قهرمانان مشروطه میپردازد، مورد بیتوجهی قرار گیرد.

وی ادامه داد: زبان ترکی نمایش تجربهای بسیار دلنشین برای من بود؛ گویی روی صحنه زندگی میکردم. با نقش خود احساس نزدیکی عمیقی داشتم و ثانیهبهثانیه عواطف آن را درک میکردم.
به گزارش ایسنا، محمدحسین آذرشب، از دیگر بازیگران نمایش، نقش اثر را در پیوند نسل جوان با تاریخ تبریز مهم دانست و گفت: این نمایش ما را با گذشته خودمان آشنا میکند. پیشینه غنی تبریز در مقاومت و ستمستیزی نیازمند توجه بیشتری است. نسل جدید باید با تاریخ آذربایجان آشنا شود، زیرا آگاهی همیشه آغاز یک قدم مثبت به جلو است.
انتهای پیام


نظرات