به گزارش ایسنا، به گفته شرکت‌های چینی و آمریکایی که طی سه ماه گذشته برنامه‌هایی را برای تولید انبوه آن‌ها اعلام کرده‌اند، ربات‌های انسان‌نما در آستانه تبدیل شدن به ابزارهای تجاری مفیدی هستند. بسیاری از پژوهشگران موافقند که طی پنج سال اخیر جهشی در توانایی این ربات‌ها رخ داده است؛ دلیلش هم ارزان‌تر شدن قطعات، باتری‌های قدرتمندتر و الگوریتم‌های هوش مصنوعی است که ادراک و خودمختاری بهتر را ممکن می‌کنند.

به نقل از نیچر، در نوامبر، شرکت چینی یوبی‌تک (UBTECH) اعلام کرد که نخستین تحویل انبوه ربات‌های انسان‌نما در جهان را انجام داده است. به گفته یو ژنگ، رباتیک‌دان و معاون مؤسسه پژوهشی یوبی‌تک در شنژن، بیش از هزار ربات مدل واکر اس‌ ۲ (Walker S2) به کارخانه‌ها در سال ۲۰۲۵ فرستاده شدند. این ربات نقره‌ای-سفید می‌تواند به‌طور مستقل و پایدار راه برود و اشیاء را بگیرد و جابه‌جا کند، اما استفاده از آن «هنوز در مرحله ابتدایی» است.

هنوز مشخص نیست که این ربات‌ها واقعا برای شرکت‌ها صرفه‌جویی در زمان یا هزینه ایجاد می‌کنند یا خیر. عمر باتری محدود به چند ساعت است و بسیاری از کارها همچنان نیازمند اپراتور انسانی هستند که ربات‌ها را مانند عروسک کنترل می‌کنند و همزمان داده‌ها را برای نسخه‌های آینده جمع‌آوری می‌کنند. پژوهشگران دیگر هشدار می‌دهند که محدودیت‌های فنی و ایمنی باعث می‌شود این ربات‌ها هنوز برای استفاده عمومی در خانه‌ها و دفاتر آماده نباشند.

به گفته یکی از متخصصان دانشگاه متروپولیتن کاردیف، این ربات‌ها شاید بتوانند یک یا دو کار را به‌طور خودکار یا نیمه‌خودکار انجام دهند، اما نمی‌توانند مانند مغز انسان به مشکلات واقعی واکنش نشان دهند.

تخیلات علمی مدت‌هاست این ایده را تقویت کرده‌اند که ربات‌ها در نهایت به شکل انسان خواهند بود، هرچند این فرم بدنی ذاتا پیچیده و ناپایدارتر از ربات‌های ثابت یا چهارپا است که در صنعت استفاده می‌شوند. یک ربات انسان‌نما اگر برقش قطع شود، زمین می‌خورد.

اما ربات‌های انسان‌نما این مزیت را دارند که می‌توانند در محیط‌هایی که انسان ساخته است، کار کنند. این موضوع در تئوری می‌تواند آن‌ها را به «ابزار جهانی» تبدیل کند که قادر است کار چندین نوع ماشین دیگر را انجام دهد.

ربات‌های انسان‌نما امروز نسبت به یک دهه پیش بسیار نزدیک‌تر به این رؤیا شده‌اند. این لطف با باتری‌های متراکم‌تر که ساعت‌ها انرژی فراهم می‌کنند، محرک‌های ارزان‌تر و دقیق‌تر که برق را به حرکت تبدیل می‌کنند و الگوریتم‌های یادگیری هوش مصنوعی در سیستم‌های کنترل ربات محقق شده است. توسعه‌دهندگان به‌طور فزاینده از مدل‌های مولد استفاده می‌کنند که به ربات‌ها امکان «استدلال» و درک جهان را می‌دهد و توانایی یادگیری وظایفی را فراهم می‌کند که از پیش برنامه‌ریزی نشده‌اند.

اولین کاربرد ربات‌های انسان‌نما می‌تواند در کارخانه‌های خودروسازی باشد. برخی توسعه‌دهندگان آمریکایی، از جمله بوستون داینامیکس (Boston Dynamics) و تسلا (Tesla)، آزمایش‌هایی از ربات‌های انسان‌نما را در کارخانه‌های صنعتی شرکت‌های مادر خود اجرا می‌کنند. به گفته کارولینا پارادا، مسئول گروه رباتیک در گوگل دیپ‌مایند (Google DeepMind) صنعت خودرو «محیطی ایده‌آل» برای استفاده از ربات‌های انسان‌نما است، او که به تازگی همکاری با بوستون داینامیکس را اعلام کرده است، افزود: کارخانه‌های خودرو میزبان وظایف متنوع و پیچیده هستند و «در محیط نیمه‌ساختاریافته‌ای که برای ربات‌ها ساخته شده» قرار دارند.

شرکت‌ها امید دارند که ربات‌ها در حین کار یاد بگیرند. وقتی یک واکر اس ۲ از یوبی‌تک در حالت خودکار شکست می‌خورد، اپراتور پشتیبان از راه دور کنترل را به دست می‌گیرد و کار را کامل می‌کند. این فرایند داده‌هایی را  جمع‌آوری می‌کند تا عملکرد آینده بهبود یابد. یوبی‌تک و بوستون داینامیکس همین روش را در مراکز بزرگ جمع‌آوری داده به کار می‌برند، جایی که انسان‌ها ربات‌های انسان‌نما را از راه دور کنترل می‌کنند تا آن‌ها را برای انجام طیف وسیعی از وظایف آموزش دهند.

هرچند چین و ایالات متحده در توسعه ربات‌های انسان‌نما پیشتاز هستند، چین به طور ‌ویژه آماده پذیرش این ربات‌هاست. کارخانه‌های چینی حاضرند به یوبی‌تک اجازه دهند ربات‌هایش را آزمایش کند و بهبود دهد. سخنگوی یوبی‌تک می‌گوید: در حال حاضر کارایی و بهره‌وری یک ربات انسان‌نما ممکن است با کارگر انسانی برابری نکند و مشتریان ما این را خوب می‌دانند. آن‌ها این را آغاز راه می‌بینند.

دولت چین همچنین سال گذشته «هوش تجسم‌یافته» را که هوش مصنوعی زیربنای ربات‌های انسان‌نما است، به‌عنوان یکی از اولویت‌های خود قرار داد و این کشور هم‌اکنون بزرگ‌ترین سهم ربات‌های کارخانه‌ای جهان را دارد. به گفته سرنا ایوالدی، رباتیک‌دان در دانشگاه لورن در فرانسه، آن‌ها کل زنجیره تأمین را در شعاع چند کیلومتری دارند، بنابراین می‌توانند بسیار سریع توسعه دهند.

ربات‌های انسان‌نما می‌توانند در مکان‌هایی که کار تکراری یا خطرناک برای انسان است، بیشترین فایده را داشته باشند. سازمان پژوهش فضایی هند قصد دارد یک ربات نیمه‌انسان‌نما را در نخستین مأموریت فضایی Gaganyaan در ماه مارس به‌عنوان بخشی از آزمایش‌ها پیش از پروازهای انسانی به فضا بفرستد.

اما رؤیای ژنگ این است که ربات‌های یوبی‌تک در نهایت در سوپرمارکت‌ها و هتل‌ها کار کنند و همچنین وظایف خطرناک مانند کار با مواد شیمیایی در آزمایشگاه‌ها را انجام دهند. طبق گزارش‌ها، ربات‌های یوبی‌تک قرار است در نزدیکی مرز چین–ویتنام مستقر شوند و وظایفی مانند راهنمایی مسافران و انجام بازرسی‌ها را بر عهده بگیرند.

ایوالدی از تلاش‌ها در حوزه رباتیک انسان‌نما استقبال می‌کند، اما می‌گوید مشکلات ایمنی و قابلیت اعتماد باعث می‌شود هنوز برای ورود آن‌ها به خانه‌ها یا فضاهای عمومی زود باشد. او می‌گوید ربات‌های انسان‌نما مستعد زمین خوردن هستند و باتری‌های پرانرژی آن‌ها سابقه انفجار داشته‌اند. هرچند کارخانه‌ها می‌توانند طوری طراحی شوند که برای همزیستی انسان و ربات ایمن باشند، اما محیط غیرساختاریافته و همیشه در حال تغییر یک خانه، «یک کابوس» است.

برای اینکه ربات‌های انسان‌نما در طیف وسیعی از وظایف توانمند شوند، توسعه‌دهندگان نیاز به داده‌های گسترده برای آموزش دارند که جمع‌آوری آن دشوار خواهد بود. یک امکان این است که ربات‌ها دائما داده جمع‌آوری کنند و برای توسعه‌دهندگان بفرستند، حتی از داخل خانه‌های مردم، اما این موضوع قربانی کردن حریم خصوصی را به همراه دارد. ایوالدی می‌گوید مردم باید از خود بپرسند آیا ما واقعا به ربات‌ها در خانه نیاز داریم، یا تلاش‌ها باید صرف ساخت ربات‌هایی شود که در موقعیت‌های دیگر که نیاز بیشتری به حضور آنها وجود دارد، کمک‌کننده هستند؟

نگرانی دیگر این است که ربات‌های انسان‌نما چگونه ممکن است استفاده شوند. یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌ها این است که این فناوری شاید برای اهداف نظامی استفاده شود.

انتهای پیام