حمزه حسنی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: بیهوشی رشتهای است که حیات جراحیها، بخشهای مراقبت ویژه و بسیاری از مداخلات حیاتی درمانی به آن وابسته است، اما متأسفانه جایگاه این رشته در سیاستگذاریهای کلان نظام سلامت، متناسب با نقش و مسئولیت سنگین آن تعریف نشده است.
وی خاطرنشان کرد: امروز متخصصان بیهوشی با تناقضی آشکار روبهرو هستند؛ مسئولیت مستقیم با جان بیمار، استرس کاری مداوم و ریسک بالای حرفهای از یکسو و تعرفهها و درآمدهایی که هیچ تناسبی با این فشار روانی و مسئولیت حیاتی ندارد از سوی دیگر. این نابرابری بهتدریج موجب فرسودگی شغلی، کاهش انگیزه و احساس عمیق بیعدالتی در میان همکاران شده است.
عضو هیأتمدیره نظام پزشکی خرمآباد ادامه داد: نبود سیاستهای حمایتی و انگیزشی مؤثر، باعث کاهش محسوس تمایل پزشکان جوان به انتخاب رشته بیهوشی شده است. مسئلهای که امروز دیگر صرفاً یک هشدار نیست، بلکه به بحرانی ملموس تبدیل شده است. کمبود متخصص بیهوشی در بسیاری از مناطق کشور، منجر به خالی ماندن اتاقهای عمل، کاهش ظرفیت بخشهای ویژه و در نهایت محرومیت مردم از خدمات درمانی ضروری شده است.
حسنی تصریح کرد: این آسیب در نهایت تنها متوجه جامعه پزشکی نیست، بلکه مستقیماً سلامت مردم را نشانه گرفته است. وقتی بیهوشی نباشد، جراحی انجام نمیشود و بخشهای ویژه عملاً فلج میشوند.
وی با اشاره به وضعیت شغلی متخصصان بیهوشی، افزود: نبود امنیت شغلی، قراردادهای ناپایدار و نگاه صرفاً هزینهمحور به نیروی انسانی متخصص، آینده شغلی بسیاری از همکاران را در هالهای از ابهام قرار داده است. چنین شرایطی، انگیزه ماندگاری و تعهد بلندمدت را تضعیف کرده و مهاجرت یا ترک حرفه را به گزینهای جدی برای بسیاری از متخصصان تبدیل کرده است.
این متخصص بیهوشی اضافه کرد: تلختر آنکه این مشکلات بر کسی پوشیده نیست. مدیران ارشد نظام سلامت و حتی نمایندگان مجلس بارها به وجود این بحران اذعان کرده و از به صدا درآمدن زنگ خطر سخن گفتهاند، اما در عمل تغییر معناداری در سیاستها و تصمیمات کلان مشاهده نمیشود.
حسنی تأکید کرد: بیهوشی را نمیتوان با شعار و هشدار نجات داد. این رشته نیازمند تصمیمهای شجاعانه، اصلاح واقعی تعرفهها، تأمین امنیت شغلی و بازنگری جدی در نگاه مدیریتی به سرمایه انسانی است، در غیر این صورت، بهای این بیتوجهی را نهتنها متخصصان بیهوشی، بلکه بیماران و کل نظام سلامت کشور خواهند پرداخت.
انتهای پیام
نظرات