به گزارش ایسنا، هر بازیکنی ممکن است به خاطر آسیبدیدگی مدتی را از میادین دور باشد. گاهی این زمان طولانی میشود و یک فصل یا یک تورنمنت از دست میرود. حتی ممکن است شدت و تعدد آسیبدیدگی بازیکنان به حدی برسد که برای حفظ سلامتیشان مجبور به خداحافظی از جهان فوتبال شوند. این اتفاق برای ستارههای فوتبالی نیز رخ داده است. در ادامه به برخی از آنها اشاره میشود.
ژوست فونتن
این مهاجم فرانسوی که رکورد ۱۳ گل زده را در جام جهانی ۱۹۵۸ سوئیس به ثبت رساند، در ۲۸ سالگی به خاطر شکستگی یکی از پاهایش مجبور شد به فوتبالش پایان دهد. بازیکن پیشین تیم نیس و رنس فرانسه پس از آنکه مشخص شد دیگر نمیتواند مثل همهیشه فوتبال بازی کند، کفشهایش را آویخت.
پابلو آیمار
هافبک پیشین تیم ملی فوتبال آرژانتین به خاطر آسیبدیدگیاش از ناحیه قوزک پا مجبور شد از جهان فوتبال خداحافظی کند. بازیکن پیشین والنسیا پس از جدایی از بنفیکا در پرتغال به لیگ مالزی رفت اما به دلیل بهبودنیافتن آسیبش پس از انجام چند بازی به کشورش بازگشت و بعد از شش ماه دوباره در تیم پیشین خود یعنی ریورپلاته پا به توپ شد اما باز هم مشکلات جسمانی او را از میادین دور کرد و در نهایت تصمیم گرفت از فوتبال خداحافظی کند.
مارکو فان باستن
او که در تیم ملی فوتبال هلند و باشگاه میلان به عنوان یک مهاجم درخشید، سال ۱۹۹۳ مجبور به خداحافظی از دنیای فوتبال شد. بازیکن هلندی پس از انجام جراحیهای متعدد روی قوزک پایش و درماننشدن آسیبدیدگیاش فوتبال را کنار گذاشت.
گابریل باتیستوتا
این مهاجم آرژانتینی در فیورنتینا درخشید و سپس در تیمهای رم و اینتر نیز دوران درخشانی را پشت سر گذاشت اما در نهایت به خاطر آسیبهای متعدد قوزک پا و زانو مجبور شد از جهان فوتبال کنار برود. او آخرین بازیهایش را در لیگ فوتبال قطر انجام داد.
لوئیجی ریوا
برترین گلزن تیم ملی ایتالیا با ۳۵ گل زده برای آتزوری دو بار از ناحیه هر دو پا دچار شکستگی شد. او سال ۱۹۷۸ و زمانی که برای کالیاری بازی میکرد، دچار پارگی تاندون آشیل شد و در نهایت مجبور شد فوتبال را کنار بگذارد.
سباستین دایسلر
او یکی از بازیکنان مستعد آلمان بود اما مجبور شد در ۲۷سالگی از جهان فوتبال کنارهگیری کند. پنج بار زانویش تحت عمل جراحی قرار گرفت و به علت درد زیاد مجبور به انجام فیزیوتراپی شد تا بتواند راه برود.
رونالدو
رونالدو نازاریو یکی از بهترین بازیکنان برزیلی محسوب میشود. مهاجم سابق رئال مادرید در طول دوران فوتبالش با آسیبهای متعددی به خصوص از ناحیه زانو روبهرو شد. او پس از پشت سر گذاشتن دوران نقاهتش در سال ۲۰۰۹ به برزیل بازگشت و با پیراهن کورینتیانس بازی کرد اما باز هم مشکلات جسمانی اجازه نداد برای این تیم بازی کند. او در نهایت با چشمان گریان از فوتبال خداحافظی کرد.
توستائو
این بازیکن برزیلی پیش از قهرمانی با برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰ در اثر برخورد توپ به چشمش دچار آسیب دیدگی شد. این اتفاق باعث شد قرنیه چشم توستائو دچار مشکل شود. پس از آن در بینایی او اختلال زیادی به وجود آمد و در نهایت منجر به پایان دوران فوتبالی این بازیکن در ۲۷ سالگی شد.
اولهگونار سولشر
مهاجم نروژی منچستریونایتد که با گلزنی در دیدار نهایی لیگ قهرمانان اروپا سال ۱۹۹۹ برابر بایرن مونیخ زمینهساز قهرمانی شیاطین سرخ شد، در طول دوران ورزشی مجبور شد چند بار زانویش را عمل کند و با این حال به شرایط آرمانی بازنگشت و مجبور شد سال ۲۰۰۷ با شیاطین سرخ و دنیای فوتبال خداحافظی کند.
کارلس پویول
این مدافع متعصب که یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال بارسا و اسپانیاست، در طول دوران فوتبالش بیش از ۳۵ آسیبدیدگی داشت. مدافع سابق بارسلونا در نهایت نتوانست آسیب تاندون آشیل را تحمل کند و از جراحیهای مختلف روی زانویش خسته شد. او به همین دلیل از فوتبال خداحافظی کرد.
فرناندو ردوندو
ردوندو یکی از بهترین هافبکهای رئال مادرید بود اما در میلان از فوتبال خداحافظی کرد. آسیبدیدگیهای متعدد از ناحیه زانو موجب شد او نتواند تا پایان قراردادش در تیم ایتالیایی بازی کند. ردوندوی آرژانتینی پس از انجام ۱۶ بازی در میلان فوتبال را کنار گذاشت.
ادن هازارد
این فوتبالیست بلژیکی در ۳۲ سالگی از فوتبال حرفهای خداحافظی کرد. او به خاطر آسیبدیدگیهای زیاد نتوانست خودش را در رئال مادرید نشان دهد. هازارد قبل از انتقالش به رئال مادرید، در چلسی فوق ستاره بود و سالها نمایش درخشانی با پیراهن آبیپوشان لندنی داشت. او با رقم بسیار بالایی راهی رئال مادرید شد اما آسیبدیدگیهای پیاپی او را به یکی از ناکامترین خریدهای تاریخ باشگاه رئال تبدیل کردند.
انتهای پیام
نظرات