علی صفری، رئیس سابق بسیج دانشجویی دانشگاه تهران، در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به تحولات اخیر منطقهای و بینالمللی، ماهیت واقعی نظام بینالملل را مبتنی بر «حاکمیت زور» دانست و اظهار کرد: آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری آشکار شده، این است که مناسبات و روابط بینالملل نه بر اساس قواعد و حقوق، بلکه بر مبنای قدرت و زور شکل میگیرد.
حاکمیت زور؛ واقعیت عیان نظام بینالملل
وی با بیان اینکه این واقعیت ریشهای عمیقتر از صرفاً یک سابقه تاریخی دارد، افزود: مفهوم استقلال در ایران همواره با فشار و تقابل همراه بوده است؛ از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ گرفته تا پیروزی انقلاب اسلامی و سپس سالها تحریم، تهدید و فشارهای مستمر که همگی با هدف تضعیف حاکمیت، قدرت ملی و در نهایت امنیت ملی ایران طراحی شدهاند.
فروپاشی شعارهای حقوق بشری غرب
این فعال دانشجویی با اشاره به تحولات غزه اظهار کرد: در شرایطی که رژیم صهیونیستی طی حدود دو سال، ۶۰ تا ۷۰ هزار نفر را در غزه قتلعام میکند، شاهد سکوت یا همراهی قدرتهایی هستیم که همواره خود را منادی آزادی، دموکراسی و حقوق بشر معرفی کردهاند. حتی رئیسجمهور آمریکا که مدعی دفاع از این ارزشهاست، در اقدامی که اساساً تعریفی در حقوق بینالملل ندارد، رئیسجمهور یک کشور را بهطور علنی ربایش میکند.
وی با بیان اینکه در چنین فضایی، تمام شعارها درباره قواعد بینالمللی، نهادهای جهانی، حقوق بشر، دموکراسی و حقوق بینالملل که سالها ابزار فشار بر کشورهای مستقل بودهاند، بهیکباره رنگ میبازند، تصریح کرد: هر کشوری که بخواهد مستقل زندگی کند و زیر دین قدرتی دیگر نرود، با همین منطق زور مواجه میشود.
مصادره اعتراضات صنفی به نفع پروژههای امنیتی
صفری با اشاره به حوادث اخیر کشور بیان کرد: در روزها و هفتههای گذشته، شاهد اعتراضاتی بودیم که در نقطه آغاز، ماهیتی صنفی، معیشتی و اقتصادی داشت و خاستگاه آن نهادی مانند بازار بود؛ اما این اعتراضات بهسرعت با خشونتطلبی سازمانیافته و الگوگیری از تجربههایی که پیشتر در کشورهایی مانند سوریه، لبنان، عراق و افغانستان دیده بودیم، مصادره شد.
وی با بیان اینکه این روند اعتراضات را به سمت رادیکالیسم، تجزیهطلبی و هنجارشکنی سوق میدهد، افزود: چنین سازوکارهایی مستقیماً امنیت ملی و مفهوم قدرت ملی کشور را هدف قرار میدهد.
قربانی شدن مطالبات بهحق مردم
وی ادامه داد: در این شرایط، اولین چیزی که به محاق میرود، همان مطالبه درست و اعتراض بهحق مردم است. اپوزیسیون و کشورهای معارض ایران بهگونهای عمل میکنند که نهتنها صدای واقعی مطالبات معیشتی شنیده نمیشود، بلکه فشارهای بینالمللی همان درد اقتصادی و مشکلات زندگی مردم را تشدید میکند.
مردم؛ عامل بازدارنده در برابر پروژههای بیثباتساز
صفری با تأکید بر پیامدهای این شرایط گفت: این وضعیت مخاطرات جدی برای کشور، مردم، فضای اقتصادی و امنیت ملی به همراه دارد؛ موضوعی که در روزهای اخیر بهوضوح شاهد آن بودهایم. با این حال، آنچه پس از این رخدادها خود را بازیابی میکند، نه شعارهای رسانهای و فضاسازیهای خارجی، بلکه حضور مردم است.
وی با بیان اینکه مردم با وجود همه دردهای معیشتی و اعتراضهای شنیدهنشده سالهای اخیر، همچنان نقش تعیینکنندهای در صیانت از کشور ایفا میکنند، تصریح کرد: این حضور مردمی مهمترین عامل خنثیسازی پروژههایی است که با منطق زور، بهدنبال تضعیف امنیت و انسجام ملی ایران هستند.
رئیس سابق بسیج دانشجویی دانشگاه تهران، با تحلیل ادامه تحولات و حوادث اخیر، خشونتها و جنایات رخداده را در امتداد شکست پروژههای خارجی علیه ایران دانست و تأکید کرد: آنچه امروز در صحنه داخلی مشاهده میشود، ادامه همان ناکامی دشمن در جنگ مستقیم و تلاش برای جبران آن از مسیر ناامنسازی داخلی است.
خشونتهای اخیر؛ امتداد شکست دشمن در جنگ مستقیم
وی با اشاره به تجربه جنگ ۱۲روزه اظهار کرد: ما در آن مقطع یک تجربه بسیار مهم و موفق داشتیم؛ جایی که کشور با حملهای کاملاً مستقیم و نظامی از سوی رژیم صهیونیستی و حامیانش، مواجه شد، اما جامعه تابآوری بالایی از خود نشان داد. برخلاف تصور دشمن، نه اختلافات اجتماعی تشدید شد و نه جامعه به سمت فروپاشی رفت.
این فعال دانشجویی با بیان اینکه خشونتها و جنایات اخیر را باید در تداوم همان شکست تحلیل کرد، افزود: در دو تا سه سال گذشته، یک سلسله اقدامات علیه ایران شکل گرفت؛ از فعالسازی مکانیزم ماشه که اقدامی کاملاً سیاسی در فضای بینالملل بود، تا حمله مستقیم نظامی که دشمن تصور میکرد میتواند منجر به اعتراضات گسترده و فروپاشی اجتماعی شود، اما این سناریو محقق نشد.
پروژه لیبیسازی و سوریهسازی ایران
صفری تصریح کرد: پس از ناکامی در این مراحل، دشمن وارد فاز مسلحانهسازی اتفاقات داخلی شد. در یک کلام، پروژهای که دشمن برای ایران تعریف کرده، لیبیسازی و سوریهسازی کشور بوده است؛ پروژهای که در آن از همه ابزارها استفاده میشود؛ از ابزارهای سیاسی و بینالمللی گرفته تا نظامی و امنیتی، و حتی فعالسازی گروههای تجزیهطلب و ارتکاب جنایت.
وی با بیان اینکه اتفاقات اخیر تلاش مذبوحانه دیگری برای پوشاندن شکست جنگ ۱۲روزه بود، گفت: هر دو مسیر، چه جنگ مستقیم و چه ناامنسازی داخلی، در نهایت به جنایت علیه مردم، کودکان و همه اقشار جامعه منتهی میشود.
راه برونرفت؛ به رسمیت شناختن اعتراضات مردمی
رئیس سابق بسیج دانشجویی دانشگاه تهران در پاسخ به این پرسش که جامعه و حاکمیت چه اقداماتی میتوانند برای افزایش رواداری و تقویت فرهنگ مطالبهگری انجام دهند، بیان کرد: راه جلوگیری از مداخله خارجی و رادیکال شدن صحنه داخلی، به رسمیت شناختن و تبیین بسترهای اعتراضات و مطالبات مردمی است.
وی با بیان اینکه اگر دولت و بخشهای مختلف مدیریت کشور سازوکار واقعی برای شنیدن صدای مردم، بازار، اصناف و اقشار مختلف داشته باشند، افزود: در این صورت دشمن خارجی که ذاتاً در پی ضربه زدن است، نمیتواند از اعتراضات سوءاستفاده کند و با ورود تجهیزات، مزدور یا عوامل وابسته، پروژه خود را پیش ببرد.
معیشت و اقتصاد؛ محور اصلی مطالبات
صفری توجه جدی به مطالبات واقعی مردم، بهویژه در حوزه معیشت و اقتصاد را دومین محور اساسی دانست و گفت: دولت، قوه مجریه و مجلس هیچ تکلیفی جز خدمت به مردم ندارند. این خدمت نیازمند تصمیمات شجاعانه و سازوکارهای مدیریتی به نفع مردم و علیه انحصارهاست.
وی با اشاره به لزوم اصلاح ساختارهای اقتصادی تصریح کرد: ورود جدی به حوزههایی مانند بانکهای خصوصی، نظام مالیاتی و مردمیسازی اقتصاد و تولید، اقداماتی است که مستقیماً بر عهده دولت و قوای اجرایی کشور قرار دارد و میتواند فشار معیشتی را کاهش دهد.
حضور پرشور مردم؛ پاسخ به جنایت و استبداد جهانی
این فعال دانشجویی در پایان و در تحلیل حضور گسترده مردم در تجمعات اخیر تهران و سایر شهرها گفت: حضور مردم همواره وجود داشته و در همه این سالها، مهمترین عامل برملا شدن ناکارآمدی برخی مسئولان و مهمتر از آن، افشای فتنه و نقشه خارجی بوده است.
وی با بیان اینکه این حضور پرشور، با وجود همه دردها و مشکلات معیشتی، نشاندهنده نفرت عمومی از جنایات اخیر بود، افزود: عیان شدن بدون روتوش این جنایات باعث شد عزم و اراده ملی، با همه اختلافسلیقهها، دوباره به صحنه بیاید و «نه» بزرگی به جریان استبداد و سرکوب جهانی گفته شود.
انتهای پیام
نظرات