حجت‌الاسلام‌ سیدحسین موسوی با اشاره به شخصیت والای امام سجاد(ع) در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: شخصیت ایشان شامل سه بعد سیاسی، اجتماعی و عبادی است. ببعد عبادی شخصیت این امام(ع)، توجه ویژه به عبادت خداوند و انجام فرایض دینی و الهی است و بعد سیاسی آن حضرت، حضور مستمر در مسائل سیاسی کوفه و مدینه در راستای تحقق حکومت الهی و ازبین‌بردن حکومت طاغوتی عصر خود بود. بعد اجتماعی شخصیت این امام معصوم نیز حضور در جامعه، دخالت در امور اجتماعی مردم، رفع نیازهای فقرا و نیازمندان و تلاش برای حل مشکلات آنان بود.

وی افزود: «سجاد»، «سیدالساجدین» و «زین‌العابدین» از جمله القاب این امام معصوم به شمار می‌روند. امام سجاد(ع) در دوران حکومت هشام بن عبدالملک بارها مورد توهین و بی‌احترامی قرار گرفت، اما همواره با رعایت آداب دینی و اخلاق اسلامی با وی برخورد کرد؛ رفتاری که موجب اصلاح و حتی عذرخواهی برخی افراد از جمله هشام شد و نمونه‌ای روشن از اخلاق صحیح ایشان با دیگران به شمار می‌آید.

این استاد فقه و فلسفه بارزترین ویژگی زندگی امام سجاد(ع) را بندگی بی‌منت و عبادت خالصانه و عارفانه دانست و بیان کرد: بندگی بی‌منت و خالصانه امام سجاد(ع) موجب شد لقب «زین‌العابدین» به آن حضرت داده شود. حضرت در این مسیر آن‌چنان پیش رفت که یک‌بار فاطمه، دختر امام علی(ع)، از جابر بن عبدالله انصاری خواست تا ایشان را از شدت عبادت باز دارد؛ زیرا بیم آن می‌رفت که جان خود را بر سر عبادت بگذارد.

موسوی ادامه داد: روایات متعددی در منابع نقل شده است؛ از جمله این‌که هنگام وضو، رنگ چهره امام دگرگون می‌شد. وقتی علت را پرسیدند، فرمود: «آیا می‌دانید در برابر چه کسی می‌خواهم بایستم؟»
در نقلی دیگر آمده است که هنگام نماز نیز رعشه بر اندام حضرت می‌افتاد. وقتی علت را پرسیدند، فرمود: «إنی أرید الوقوف بین یدی ملک عظیم». امام سجاد(ع) در هنگام نماز، به‌هیچ‌وجه متوجه امری جز خداوند متعال نبود. 

وی به نقل از زمخشری تصریح کرد: زمانی علی‌بن‌الحسین(ع) برای وضو دست در آب برد، سپس سر به آسمان، ماه و ستارگان بلند کرد و در خلقت آن‌ها به تفکر پرداخت تا صبح شد و مؤذن اذان گفت، در حالی که هنوز دست حضرت در آب بود. زمانی که از خدمتکار امام خواستند او را توصیف کند، گفت هرگز در روز برای او غذایی نبردم و در شب بستری برایش نگستردم. خواندن هزار رکعت نماز در شبانه‌روز نیز به امام سجاد(ع) نسبت داده شده و امام باقر(ع) آن را تأیید کرده است. شخصی از امام باقر(ع) پرسید چرا پدر شما کم‌فرزند است و حضرت فرمود: پدرم فرصت پرداختن به این امور را نداشت.

این کارشناس دینی تأکید کرد: وجود مقدس امام زین‌العابدین(ع) قهرمان معنویت است. یکی از مهم‌ترین عواملی که انسان را به انجام عبادات بیشتر ترغیب می‌کند، چشیدن حلاوت عبادت است. اگر انسان به مرتبه‌ای برسد که شیرینی عبادت را در اعماق وجود خود حس کند، هرگز وقت خود را صرف امور دیگر نخواهد کرد.

موسوی بیان کرد: امام زین‌العابدین(ع) به‌دلیل معرفت کامل و عشق عمیق به پروردگار، هنگام عبادت توجه کامل به خدا داشت و نسبت به امور پیرامون خود بی‌توجه می‌شد؛ به‌گونه‌ای که دل ایشان سرشار از ذکر الهی می‌گردید.

وی توضیح داد: ویژگی ممتاز صحیفه سجادیه، که به «انجیل اهل‌بیت(ع)» و «زبور آل‌محمد» شهرت دارد، این است که اگرچه قالب آن دعا و نیایش است، اما شامل مباحث عمیق اعتقادی، اخلاقی، اجتماعی، تربیتی و حتی سیاسی می‌شود که در قالب دعا بیان شده‌اند.

این کارشناس دینی افزود: امام سجاد(ع) در یکی از تاریک‌ترین دوره‌های استبداد اموی می‌زیست و امکان تشکیل حلقه‌های درس آشکار را نداشت؛ ازاین‌رو در پشت ستون‌های مسجدالنبی(ص) و در قالب دعا و مناجات، به نشر علم و بیان حقایق می‌پرداخت.

موسوی اظهار کرد: صحیفه سجادیه کتابی علمی، اعتقادی، اجتماعی، سیاسی و تربیتی و به تعبیری اثری فلسفی، عرفانی و کلامی درباره خداشناسی، انسان‌شناسی و جهان‌شناسی است.

وی خاطر نشان کرد: امام سجاد(ع) در تمام مراحل واقعه عاشورا حضور داشتند و به اراده الهی، به بیماری مصلحتی مبتلا شدند تا سلسله امامت و ولایت در زمین گسسته نشود.

این پژوهشگر دینی تأکید کرد: اگر امام سجاد(ع) در کربلا به شهادت می‌رسید، نهضت امام حسین(ع) همان‌جا خاموش می‌شد. اگر امروز اسلام زنده است، به برکت خون سیدالشهدا(ع) و مجاهدت‌های امام سجاد(ع) و حضرت زینب کبری(س) است.

موسوی در پایان تصریح کرد: امام زین‌العابدین(ع) از ظهر عاشورا، در کنار حضرت زینب(س)، میراث‌دار پیام کربلا شد و سرانجام در سال ۹۵ هجری قمری به دستور هشام‌بن‌عبدالملک در مدینه به شهادت رسید.

انتهای پیام