به گزارش ایسنا، روزنامه آمریکایی «وال استریت ژورنال» با این مقدمه که «احتمال جنگ بیشتر است، اما افزایش تنشها در سال جاری میتواند دست کییف یا مسکو را تضعیف کند»، در مطلی به گزینههای پیشرو پرداخته و مینویسد: «دیدگاه ایالات متحده برای پایان دادن به جنگ روسیه و اوکراین ساده است؛ اوکراین سرزمینی را که بیش از یک دهه سنگ بنای دفاع آن در برابر روسیه بوده است، واگذار میکند. در عوض، به کییف قول یک سپر نظامی غربی داده میشود که برای مسکو منفور است. وسپس همه پول در میآورند.»
به گفته مقامات آمریکایی مطلع مذاکرات با میانجیگری آمریکا بین روسها و اوکراینیها در ابوظبی در روزهای جمعه و شنبه، خوشبینانه، مثبت و سازنده بود. مقامات آمریکایی گفتند که دو هیئت آنقدر احترام متقابل، ادب و هماهنگی خوبی نشان دادند که در مقطعی تقریباً مانند دوست به نظر میرسیدند. قرار است روز یکشنبه در ابوظبی روابط دوستانهتری برقرار شود.
در همین حال، روسیه از اهداف جنگی خود که به انقیاد اوکراین و عقبنشینی غرب از اروپای شرقی منجر میشود، دست نکشیده است.
والاستریتژورنال در ادامه میپرسد: «بنابراین، آیا طولانیترین جنگ اروپا از زمان جنگ جهانی دوم به یک توافق صلح نزدیک میشود که به طرفین اجازه میدهد بر رفاه تمرکز کنند، همانطور که «استیو ویتکاف» و «جارد کوشنر»، فرستادگان رئیسجمهور آمریکا امیدوارند؟ یا سال ۲۰۲۶ سال دیگری از جنگ فرسایشی سهمگین خواهد بود، و مسکو و کییف با تلاش میانجیگری ایالات متحده به عنوان جبهه نبرد دیگری رفتار خواهند کرد؟»
رسانه آمریکایی در ادامه سه سناریوی محتمل برای سال ۲۰۲۶ را ارائه میکند.
«تداوم جنگ، تداوم مذاکره»
محتملترین سناریو، پنجمین سال جنگ فرسایشی طاقتفرسا است، در حالی که مذاکرات در چرخهای ادامه مییابد.
دولت ترامپ شرط میبندد که وسواس دیرینه پوتین برای کنترل اوکراین فقط یک ژست عمومی است و اگر اوکراین بقیه منطقه دونباس شرقی خود را به او بدهد، رهبر روسیه صلح خواهد کرد. شهرهای به شدت مستحکمی که اوکراین هنوز در آنجا در اختیار دارد، سختترین مانع برای نفوذ روسیه به زمینهای کشاورزی وسیع مرکز این کشور هستند.
«آندری زاگورودنیوک»، وزیر دفاع سابق اوکراین میگوید، «در میان مردم اوکراین تردید زیادی» در مورد مذاکرات به رهبری ایالات متحده وجود دارد. این به این دلیل نیست که اوکراینیها نمیخواهند جنگ پایان یابد، بلکه به این دلیل است که هر تحول نظامی، صنعتی و سیاسی در روسیه نشان میدهد که جنگ میخواهد ادامه یابد.
نشریه آمریکایی مینویسد: «از این منظر، ایده دادن دونباس به روسها به این معنی است که آنها این سرزمین را به صورت رایگان به دست میآورند، که در غیر این صورت احتمالاً نیم میلیون نفر دیگر را صرف حمله به آن میکردند. سپس روسیه میتواند از دونباس به عنوان بستری برای از سرگیری تهاجم استفاده کند.»
«ولودیمیر زلنسکی»، رئیسجمهور اوکراین، در برابر فشار برای واگذاری دونباس مقاومت میکند و میگوید هرگونه توافقی در مورد قلمرو به تضمینهای امنیتی بستگی دارد که شامل مراکز نظامی اروپایی در اوکراین و از همه مهمتر، نقش حمایتی ایالات متحده میشود.
روسیه که هرگونه حضور نیروهای غربی را رد میکند، کاخ سفید را تحت فشار قرار میدهد تا اوکراین را از دونباس عقب براند و تاکید میکند که توافق در این مورد بین پوتین و ترامپ هنگام دیدارشان در آلاسکا در ماه اوت گذشته حاصل شده است. آن اجلاس در انکوریج، مشکلی را برای نظریه «دونباس برای صلح» برجسته کرد. والاستریتژورنال مینویسد، اگرچه ترامپ در مورد قلمرو و برخی دیگر از خواستههای روسیه نظر مساعدی داشت، اما پوتین پاسخ مثبت را «نپذیرفت» و در ادامه، ترامپ هم مراسم ناهار مشترک را لغو کرد.
الکساندر گابویف، مدیر مرکز کارنگی روسیه اوراسیا، یک اندیشکده در برلین، گفت: «هر دو طرف هنوز منابع - نیروی انسانی، سلاح، پول - برای ادامه جنگ دارند.»
اما هر دو طرف همچنین نگرانند که اگر ترامپ از این بنبست عصبانی شود، ایالات متحده میتواند به آنها آسیب برساند. اوکراین هنوز به اطلاعات و سایر حمایتهای ایالات متحده نیاز دارد. روسیه در برابر تحریمهای شدیدتر آسیبپذیر است. بنابراین هر طرف مشتاق است به ترامپ نشان دهد که سازنده است و دشمن مقصر ادامه جنگ است.
«اوکراین اول تسلیم میشود»
والاستریتژورنال مینویسد، این لزوماً به معنای ادامه بنبست نیست.
برای اوکراین، بزرگترین خطر این است که ارتش آن در نهایت خسته شود. سربازان آن سالهاست که بدون استراحت میجنگند و سربازان جدید بیاشتیاق به طور فزایندهای از خدمت معاف میشوند. ارتش با بهبود مداوم قابلیتهای پهپادی خود، کمبود پیادهنظام را جبران میکند، اما روسیه اخیراً در نبرد پهپادها جبران کرده است.
کارشناسان نظامی انتظار ندارند که الگوی نبرد فرسایشی امسال تغییر کند. حملات تقریباً مداوم روسیه در دونباس از اواخر سال ۲۰۲۳ یکی از کندترین و پرهزینهترین پیشرفتها در تاریخ نظامی بوده است. آسمانی پر از پهپاد، مانورهای گسترده را تقریباً غیرممکن کرده است.
اما کمبود نیروهای ذخیره اوکراین به این معنی بود که تقویت شرق این کشور در سال گذشته به قیمت اجازه دادن به پیشروی مداوم روسیه به سمت جنوب، از جمله در مناطق دنیپرو و زاپوریژیا، تمام شد. ارتش اوکراین به آرامی در حال فشرده شدن است.
گابویف گفت: «جنگهای فرسایشی میتوانند به تدریج و سپس ناگهان شکست بخورند.»
مورخان نظامی به فرسودگی ارتش آلمان در پایان جنگ جهانی اول اشاره میکنند، با وجود اینکه در بیشتر دوران درگیری از نظر تاکتیکی برتر بودند.
رسانه آمریکایی مینویسد، اگر استقامت اوکراین تمام شود، ممکن است مجبور شود معاملهای را بپذیرد که هضم آن سخت است اما از جایگزین آن بهتر است. این میتواند شامل برآورده کردن خواستههای مسکو در مورد قلمرو، محدود کردن ارتش اوکراین و بازگرداندن نفوذ روسیه بر زندگی در این کشور، تنها با ضمانتهای امنیتی ضعیف ایالات متحده باشد.
«روسیه خسته میشود»
والاستریتژورنال معتقد است که اقتصاد روسیه در حال «رکود» است، بسیاری از صنایع غیرنظامی در حال کوچک شدن هستند و نرخ بهره بالا آسیب دیده است. قیمت پایین نفت، حملات دوربرد اوکراین علیه پالایشگاهها و اقدام ایالات متحده و اروپا علیه ناوگان نفتکشهای سایه روسیه، بخش انرژی را که درآمد کرملین به آن وابسته است، تحت فشار قرار میدهد.
این رسانه مدعی است که نخبگان تجاری روسیه مدتهاست که از چگونگی چرخش اقتصاد به سمت جنگ، وابستگی بیش از حد آن به تولید نظامی و وابستگی به چین برای تأمین قطعات و خرید نفت خود، ناراضی هستند؛ اما تاکنون نشانه کمی وجود دارد که پوتین نگران واکنش شدید نخبگان یا جامعه روسیه باشد.
روزنامه والاستریتژورنال مینویسد: «با این حال، روسیه نمیتواند جنگ خود را به طور نامحدود ادامه دهد. تحریمها و اجرای شدیدتر میتواند این بازه زمانی را کوتاهتر کند. اگر روسیه یا هر دو طرف محاسبه کنند که دیگر نمیتوانند زیاد ادامه دهند، مذاکرات میتواند به جستجوی جدیتری برای توافقی تبدیل شود که حداقل برای اوکراین و روسیه قابل قبول باشد. اکثر اوکراینیها باور ندارند که روسیه به آن مرحله رسیده باشد، زیرا پوتین شرط میبندد که میتواند برنده شود.»
انتهای پیام
نظرات