به گزارش ایسنا، به نقل از رویترز، طی ماههای اخیر، سه دانشگاه تراز اول ایالات متحده رؤسای جدید خود را از میان رؤسای پیشین دانشکدههای حقوق انتخاب کردهاند؛ روندی که بهگفته کارشناسان، نشانهای روشن از «دوران بحران» در آموزش عالی است.
دانشگاه کلمبیا، دانشگاه میشیگان و دانشگاه جورجتاون همگی در فاصلهای کوتاه اعلام کردند که رؤسای آینده آنها پیشینهای عمیق در حقوق دارند. جنیفر منوکین در کلمبیا، کنت سایورود در میشیگان و ادواردو پنالور در جورجتاون، هر سه پیشتر ریاست دانشکدههای حقوق معتبر را بر عهده داشتهاند و قرار است از ماه ژوئیه مسئولیتهای جدید خود را آغاز کنند.
به گفته پاتریشیا سالکین، پژوهشگر حوزه آموزش عالی، تعداد وکلا و حقوقدانانی که به ریاست دانشگاهها میرسند، طی سه دهه گذشته بیش از دو برابر شده و این روند به ویژه در دورههای بحران تشدید میشود. از نگاه او، دانشگاهها در شرایط ناپایدار کنونی به دنبال مدیرانی هستند که توانایی تحلیل حقوقی، مدیریت ریسک و مواجهه سریع با تصمیمات دولت فدرال را داشته باشند.
این انتخابها بیارتباط با فضای سیاسی آمریکا نیست. هر دو دانشگاه کلمبیا و میشیگان در سال گذشته هدف اقدامات و فشارهای دولت دونالد ترامپ قرار گرفتهاند. کلمبیا برای حلوفصل ادعاهای مربوط به یهودیستیزی و بازگرداندن بودجههای دولتی، ناچار به توافقی ۲۲۰ میلیون دلاری با دولت شد.
دانشگاه میشیگان نیز با تحقیقات وزارت آموزش آمریکا درباره کمکهای مالی خارجی و تعطیلی دفتر تنوع، برابری و شمول روبهرو بوده است؛ آن هم در شرایطی که طی پنج سال سه بار رئیس دانشگاه تغییر کرده است.
رؤسای جدید معتقدند آموزش حقوقی در چنین فضایی یک مزیت کلیدی است. سایورود و پنالور تأکید کردهاند که درک دقیق تفاوت میان «الزام قانونی» و «فشار سیاسی» میتواند مانع تصمیمهای شتابزده و پرهزینه شود. پنالور نمونهای از این رویکرد را در برخورد با نامه وزارت آموزش آمریکا در سال ۲۰۲۵ مطرح میکند؛ نامهای که تهدید به قطع بودجه فدرال کرده بود، اما از نظر حقوقی الزامآور نبود.
در مجموع، گرایش دانشگاههای بزرگ آمریکا به حقوقدانان، بازتابدهنده دورانی است که در آن آموزش عالی بیش از هر زمان دیگر درگیر سیاست، قانون و نزاعهای ایدئولوژیک شده است؛ دورانی که شاید مدیریت دانشگاه بدون تسلط بر زبان حقوق، دیگر کافی نباشد.
انتهای پیام


نظرات