حجت‌الاسلام مسعود عمرانی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: انتظار، حالتی پویا و مسئولانه است که انسان مؤمن را به سوی اصلاح فردی، اجتماعی و زمینه‌سازی برای ظهور سوق می‌دهد. در مکتب اهل‌بیت نیز انتظار به معنای آمادگی فعال و امیدواری مؤمنانه برای ظهور حضرت مهدی(عج) و برپایی حکومت جهانی عدل است. انتظار حقیقی هرگز به معنای رکود و انفعال نیست بلکه نهضتی درونی است که انسان را به سوی اصلاح فرد و جامعه هدایت می‌کند.

وی با اشاره به اینکه منتظر واقعی کسی است که ایمان خود را از سطح باور قلبی فراتر برده و آن را به کنش اجتماعی تبدیل می‌کند، خاطرنشان کرد: در نگاه شیعی، انتظار فرج تنها نوعی صبر و تحمل نیست بلکه حرکتی آگاهانه در مسیر تحقق وعده الهی است. این انتظار، انسان را به مسئولیت‌پذیری، خودسازی و تلاش برای برپایی عدالت در تمام ساحت‌های زندگی سوق می‌دهد. انتظار، باور به آینده‌ای الهی و روشن است که در آن عدالت جهانی محقق می‌شود. 

عمرانی عدالت جهانی را محور آموزش‌های مهدوی دانست و تصریح کرد: عدالت در مکتب انتظار به ابعاد اقتصادی محدود نمی‌شود بلکه همه عرصه‌های حیات انسانی را دربرمی‌گیرد. تحقق عدالت جهانی نیز نیازمند تحول در ساختارهای فکری، فرهنگی و اجتماعی جهان است و منتظران واقعی باید در عصر غیبت، پرچم‌داران عدالت و اصلاح باشند. در حقیقت، عدالت مهدوی، عدالتی فراگیر است که حتی به موجودات غیرانسانی نیز رحمت و توازن می‌بخشد. 

نقش موثر نیمه شعبان در تقویت روح امید و پویایی جامعه

وی ادامه داد: در جهانی که مملو از اخبار منفی و ناامیدکننده است، نیمه شعبان نمادی از روشنایی آینده و پایان ظلم و ستم به شمار می‌رود؛ آموزه مهدویت به انسان معاصر می‌آموزد که تاریخ نه عرصه شکست‌های پی‌درپی بلکه میدان تحقق وعده‌های الهی است. مهدویت، بدبینی به آینده را به خوش‌بینی سازنده تبدیل می‌کند و باور به موعود، انسان را از یأس، احساس بی‌پناهی و افسردگی نجات می‌دهد. 

عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان مشهد با تاکید به اینکه ایمان به ظهور و انتظار فعال، نه تنها بعد شخصیتی انسان را تعالی می‌بخشد بلکه در بعد اجتماعی نیز اثرگذار است، خاطرنشان کرد: این باور، مسئولیت‌پذیری، تلاش برای تغییر، مشارکت اجتماعی و عدالت‌خواهی را در جامعه افزایش می‌دهد. جشن‌های نیمه شعبان نیز تنها جنبه نمادین ندارند بلکه باید به عنوان فرصتی برای بازتعریف هویت منتظرانه و تقویت حس همدلی و عمل‌گرایی دینی در جامعه مورد توجه قرار گیرند. 

عمرانی درباره ویژگی‌های یک منتظر واقعی، تاکید کرد: منتظر حقیقی کسی است که شناخت دقیق نسبت به امام زمان(عج) و فلسفه غیبت دارد و در مسیر تهذیب نفس و تزکیه اخلاقی گام برمی‌دارد؛ او باید ارتباط معنوی خود را با خداوند تقویت کند، اهل دعا و نیایش باشد و همیشه برای تعجیل در فرج دعا کند. منتظر واقعی، از طریق مبارزه با ظلم در هر سطحی، گامی در مسیر عدالت برمی‌دارد و برای اصلاح جامعه در حد توان خود تلاش می‌کند.

معرفت‌افزایی و تبیین الگوی‌های عملی؛ دو مولفه مهم فرهنگ انتظار

وی، صبر و استقامت در سختی‌ها و امیدواری همیشگی به وعده الهی را از دیگر ویژگی‌های فرد منتظر دانست و درباره الزامات فرهنگی و اجتماعی و نهادینه‌سازی فرهنگ انتظار، بیان کرد: نخستین گام، آموزش و معرفت‌افزایی در زمینه مهدویت است تا اقشار مختلف جامعه، به‌ویژه جوانان با مبانی فکری و فلسفی این مکتب آشنا شوند. دومین گام، تبیین الگوی عملی از سبک زندگی منتظرانه است تا مردم بدانند چگونه می‌توانند در زندگی روزمره، روح انتظار را زنده نگه دارند. 

عمرانی یادآور شد: فعالیت‌های فرهنگی، هنری و رسانه‌ای با محتوای مهدوی همچون تولید فیلم، کتاب، شعر و برنامه‌های هنری تأثیر زیادی در ترویج این فرهنگ دارد. همچنین تشکیل نهادهای تخصصی و مراکز پژوهشی مهدوی برای تعمیق علمی این موضوع ضروری و برگزاری مراسم معنوی و مناسبت‌های مهدوی به شیوه‌ای جذاب، مفهومی و مخاطب‌پسند، دارای اهمیت فراوان است.

این عضو هیئت علمی دانشگاه با اشاره به اینکه فرهنگ انتظار باید بر پایه عقلانیت، مسئولیت‌پذیری و دوری از خرافات بنا شود، خاطرنشان کرد: تربیت مربیان و مبلغان متخصص در حوزه مهدویت، نیاز امروز جامعه است و باید این آموزش‌ها با زبان علمی و اقناعی ارائه شود. همچنین فعالیت‌های بین‌المللی در معرفی مهدویت از وظایف اساسی مراکز دینی به‌شمار می‌رود، چراکه آموزه مهدویت می‌تواند به عنوان راه‌حل معنوی برای بسیاری از بحران‌های جهانی معرفی شود.

انتهای پیام