به گزارش ایسنا، بیش از ۳۰۰ هزار مین زمینی و مهمات منفجرنشده در سوریه باقی مانده است که حتی پس از پایان جنگ نیز تهدیدی مرگبار ایجاد میکند. خانوادههایی که در زمان جنگ آواره شده بودند پس از بازگشت هر روز با خطر روبهرو هستند و از زمان سقوط حکومت «بشار اسد» رئیسجمهور پیشین سوریه بیش از هزار و۶۰۰ تلفات گزارش شده است.
پایگاه خبری میدل ایست آی در گزارشی در این باره نوشت: سازمانهای خیریه پاکسازی مین مانند «هِیلو تراست» و گروه مشاوره مین(اماِیجی) برای پاکسازی زمین و آموزش جامعه تلاش میکنند اما پیشرفت کار آنها کند و با کمبود منابع مواجه است. برای بسیاری از سوریها، رویای بازگشت به خانه همچنان تحت تاثیر میراث مرگبار جنگ قرار دارد.
حدود ۲.۶ میلیون سوری در مدت ۱۴ ماه گذشته به خانههای خود در شهرها و روستاهای واقع در مناطق خط مقدم پیشین بازگشتهاند که در بسیاری از آنها مینهای پنهان و مهمات منفجرنشده خطر دائمی و مرگباری ایجاد میکنند. طبق گزارش سازمان امدادی «انسانیت و شمولیت» حدود ۱۵ سال پس از آغاز جنگ داخلی تا ۳۰۰ هزار دستگاه انفجاری فعال هنوز در سراسر سوریه پراکنده باقی مانده است.
بر اساس گزارش سازمان ایمنی سازمانهای غیردولتی بینالمللی از زمان سقوط اسد، بیش از هزار و ۶۰۰ نفر، از جمله کودکان بر اثر مین و مهمات کشته یا معلول شدهاند.
ادلب یکی از آلودهترین مناطق است. این منطقه که زمانی یک تقاطع راهبردی بود، شاهد برخی از شدیدترین درگیریها میان نیروهای دولتی و گروههای مخالف بود.
رسانه انگلیسی در ادامه نوشت: سالها بمباران هوایی و نبردهای زمینی بخشهای گستردهای از سوریه را به ویرانه تبدیل کرده است؛ از محلهها ویرانهای بر جای مانده، زمینهای کشاورزی آسیب دیدهاند و زیرساختهای اساسی تخریب یا رها شدهاند.
در بسیاری از مکانها خط میان مناطق غیرنظامی و مواضع نظامی پیشین تقریبا ناپدید شده است و مواد منفجره در زیر خاک، آوار و ساختمانهای فرو ریخته مدفون شدهاند و خطر مرگباری برای غیرنظامیان ایجاد میکنند.
سازمانهای خیریه پاکسازی مین مانند هیلو تراست-بزرگترین سازمان پاکسازی مین بشردوستانه جهان-وظیفه خطرناک و پرزحمت پاکسازی زمین را بر عهده گرفتهاند. این سازمان غیرانتفاعی که از سال ۲۰۱۷ در سوریه فعالیت میکند اکنون ۲۵۰ نفر در سراسر کشور به خدمت گرفته است.
«پل مککان» رئیس جهانی ارتباطات برنامهریزی هیلو گفت: «وسعت این کار بسیار زیاد است.»
این سازمان غیردولتی با تمرکز بر یک خط مقدم چند صد کیلومتری که از جنوب ادلب تا شمال حلب امتداد دارد مهمات منفجرنشده را از طریق «ماموریتهای نقطهای»-انفجارهای کوچک و کنترل شده-نابود میکند. رایجترین یافتههای آنها مهمات خوشهای، همراه با خمپاره، راکت و نارنجک است.
مشکل دیگر تاسیسات بهداشتی ویرانشده سوریه است که برای مقابله با شرایط اضطراری یا ارائه مراقبتهای تخصصی بلندمدت به قربانیان مین مجهز نیستند. بیش از یک دهه بمباران هوایی، بیشتر بیمارستانها و کلینیکها را نابود کرده و موجب فرار متخصصان پزشکی شده است که تنها برخی از آنها بازگشتهاند. در بیمارستان تخصصی جراحی ادلب که به جمعیتی بیش از ۱۰۰ هزار نفر خدمات میدهد کارکنان با حجم مداوم موارد اضطراری دست و پنجه نرم میکنند.
انتهای پیام
نظرات