به گزارش ایسنا، این گفتمان بنا بر توصیف مسئولان امنیتی، در مواردی به حد توهین رسیده است. این هشدارها حاکی از آن است که این اظهارات، به‌ویژه آن‌هایی که از سوی برخی وزرای برجسته دولت رژیم صهیونسیتی و در نتیجه درگیری‌های سیاسی داخلی مطرح می‌شود، می‌تواند پیامدهای منفی بر دستاوردهای جنگ و قدرت بازدارندگی‌ای که ارتش اشغالگر با بهایی سنگین آن را بازیابی کرده، داشته باشد و حتی دامنه تأثیرات آن به روابط با کشورهای دارای رابطه با رژیم نیز کشیده شود.

بر اساس جزئیاتی که روزنامه عبری «هاآرتص» روز دوشنبه منتشر کرده است، سیستم امنیتی به مقامات سیاسی هشدار داده که گذار از وضعیت بازدارندگی منطقه‌ای به وضعیت تحقیر منطقه‌ای، کشورهای منطقه  از جمله کشورهای دارای رابطه یا کشورهایی که در حال برقراری تماس برای پیوستن به این توافق‌ عادی سازی روابط هستند را به سمت از دست دادن اعتماد و احساس نگرانی نسبت به جاه‌طلبی‌های منطقه‌ای رژیم صهیونسیتی سوق می‌دهد.

طبق ارزیابی نهادهای امنیتی، این کشورها در حال حاضر به سمت ایجاد ائتلاف‌هایی با ایالات متحده، اروپای غربی و نیز با یکدیگر حرکت می‌کنند تا از انباشت قدرتی خارج از کنترل از سوی رژیم صهیونسیتی در منطقه جلوگیری کرده و ابزارهای فشاری ایجاد کنند که ممکن است امنیت و اقتصاد رژیم را تحت تأثیر منفی قرار دهد.

یک منبع امنیتی ارشد در گفت‌وگو با این روزنامه اظهار داشت: «در بسیاری از کشورهای خاورمیانه این باور وجود دارد که اسرائیل پس از جنگ، بسیار قدرتمندتر از اندازه واقعی خود در منطقه ظاهر شده است. توانمندی‌هایی که ارتش اسرائیل، شاباک و موساد در جریان جنگ به نمایش گذاشتند، تا حد زیادی سطح بازدارندگی را در برابر تمامی بازیگران منطقه‌ای بازگرداند و آنان را به ارزیابی مجدد قدرت نظامی اسرائیل واداشت».

وی افزود: «اما گفتمان خودستایانه و اظهارات غیرمسئولانه سطح سیاسی، بازدارندگی را به تحقیر تبدیل می‌کند؛ چرا که در خاورمیانه، هر کس قدرت زیادی انباشته کند و به آن ببالد، بلافاصله به‌عنوان عاملی بی‌ثبات‌کننده برای توازن‌ها تلقی می‌شود و باید برای مهار او آماده شد».

به گفته مسئولان اسرائیلی که برخی از آنان در حوزه‌های پژوهشی و اطلاعاتی مناصب کلیدی دارند در ماه‌های اخیر کاهش فزاینده‌ای در سطح اعتماد میان رژیم صهیونسیتی و کشورهای منطقه مشاهده می‌شود. از نگاه آنان، برخلاف بازدارندگی که مانع تشدید تنش و جنگ از سوی دشمنان می‌شود، تحقیر می‌تواند نتیجه‌ای کاملا معکوس داشته باشد.

یک منبع امنیتی ارشد به «هاآرتص» توضیح داد که رژیم صهیونسیتی نوعی اعتمادبه‌نفس افراطی، و گاه آمیخته با غرور، از خود نشان می‌دهد که در منطقه به‌عنوان نشانه‌ای از بی‌ثباتی و فقدان کنترل بر قدرت نظامی تفسیر می‌شود. از دید برخی شرکای منطقه‌ای، پیامی که از سوی رژیم صهیونسیتی صادر می‌شود همواره پیام یک دولت قدرتمند و مسئول نیست، بلکه گاه پیام دولتی است که ممکن است به‌صورت یکجانبه و غیرقابل پیش‌بینی، بدون در نظر گرفتن منافع سیاسی منطقه‌ای، عمل کند.

بر اساس این گزارش، انتقادات سیستم امنیتی صرفاً دیدگاه‌هایی نظری نیست، بلکه بر مجموعه‌ای از اظهارات علنی صادرشده از سوی وزرای ارشد و نیز «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر رژیم صهیونسیتی استوار است؛ از جمله سخنان نتانیاهو مبنی بر اینکه اسرائیل چهره خاورمیانه را تغییر داده و تهدیدهای او درباره بازگشت به جنگ در تمامی جبهه‌ها.

این انتقادات همچنین شامل تلاش‌های «بتسلئیل اسموتریچ»، وزیر دارایی رژیم برای تحمیل واقعیت‌هایی در میدان با هدف الحاق کرانه باختری برخلاف موضع ایالات متحده می‌شود، افزون بر اظهارات او که گفته بود: «اگر عربستان می‌گوید عادی‌سازی در برابر تشکیل دولت فلسطینی، پس دوستان، نه، متشکریم. به شترسواری در صحرای عربستان ادامه دهید».

یک منبع امنیتی در واکنش به این سخنان گفت که چنین اظهاراتی محدود به فضای داخلی نمی‌ماند، بلکه فوراً به زبان خاورمیانه ترجمه می‌شود و تصویری نگران‌کننده در سراسر منطقه ایجاد می‌کند.

این انتقادات همچنین متوجه کارزاری است که از دفتر نتانیاهو برای تضعیف جایگاه منطقه‌ای مصر و توافق صلح آغاز شد؛ از طریق ادعاهایی مبنی بر اینکه مصری‌ها نیروهای خود را برای جنگ با رژیم صهیونسیتی تقویت کرده‌اند و در جریان جنگ اجازه قاچاق از طریق تونل‌های محور فیلادلفیا را داده‌اند.

این ادعاها که از سوی مسئولان دولتی تکرار شد، بعدها نادرست بودن آن‌ها آشکار شد. افزون بر این، تلاش برای ترور رهبران حماس در قطر در جریان مذاکرات تبادل اسرا نیز از جمله اقداماتی است که از نظر سیستم امنیتی، پیامی به کشورهای منطقه ارسال کرد مبنی بر اینکه اتکا به دولت کنونی رژیم صهیونسیتی دشوار است.

این مسئولان مدعی‌اند که اگرچه بیشتر کشورهای منطقه در جریان جنگ، به‌منظور مقابله با تهدید مشترک برنامه هسته‌ای ایران، ائتلاف خود با رژیم صهیونسیتی را تقویت کرده و برخی از آن‌ها در دفاع یا همکاری‌های اطلاعاتی و لجستیکی مشارکت داشتند، اما پس از تضعیف محور ایران، نگرانی این کشورها از اعتمادبه‌نفس بیش از حد این رژیم افزایش یافته است؛ اعتمادی که از نگاه آنان به‌تدریج از عامل ثبات به عامل بی‌ثباتی امنیتی تبدیل می‌شود.

این روزنامه به نقل از یک مقام ارشد امنیتی پیشین نوشت: «در میان چهره‌های سیاسی و مسئولان بلندپایه منظومه امنیتی، گرایش روشنی وجود دارد که معتقدند قدرت نظامی دستاوردهایی به‌مراتب بیش از اقدامات سیاسی به همراه دارد. از نگاه کشورهای خلیج فارس، این پیام به معنای آن است که اسرائیل آمادگی دارد حتی در عرصه‌هایی که به شرکای خود مربوط می‌شود نیز از زور استفاده کند».

در جریان نشست‌های امنیتی محرمانه، به مقامات سیاسی رژیم صهیونسیتی هشدار داده شد که برداشت رایج در میان کشورهای حاشیه خلیج فارس مبنی بر اینکه این رژیم شروع کرده است موفقیت نظامی خود را به‌عنوان ابزاری برای اعمال جهت‌گیری سیاسی علیه آنان تلقی کند، به فرسایش اعتماد و تضعیف همکاری‌های منطقه‌ای منجر خواهد شد. بر اساس این هشدار، کشورهای خلیج فارس به سمت ایجاد ائتلاف‌های جدید، به‌ویژه با ایالات متحده و کشورهای اروپایی، حرکت خواهند کرد که این امر در نهایت به تضعیف جایگاه رژیم صهیونسیتی می‌انجامد. این نگرانی در بستر تماس‌های راهبردی میان واشنگتن و ریاض، و نیز توافق‌های امنیتی و اقتصادی بزرگ که «دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا، با قطر، امارات و کشورهای دیگر امضا کرده، تشدید شده است.

به گفته یک مقام امنیتی پیشین، «این کشورها تنها به تقویت قدرت خود از طریق توافق‌ها با ترامپ بسنده نمی‌کنند، بلکه سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی در حوزه‌های پزشکی، دانشگاهی و رسانه‌ای در جهان غرب انجام می‌دهند و شرکت‌های بزرگ و زیرساخت‌های حیاتی را خریداری می‌کنند که وابستگی گسترده‌ای به آن‌ها ایجاد می‌کند، از جمله در ایالات متحده. اسرائیل امروز فرصت آن را دارد که بر گام‌هایی که در حال بازطراحی منطقه است تأثیر بگذارد، اما ما در این موقعیت قرار نداریم».

موضع سیستم امنیتی که در بحث‌های اخیر مطرح شده، بر ضرورت توقف گفتمانی تأکید دارد که رژیم صهیونسیتی را به‌عنوان طرفی نشان می‌دهد که راه‌حل‌های نظامی یک‌جانبه را بر مسیرهای سیاسی، مدنی و اقتصادی ترجیح می‌دهد. ادامه سیاست خودستایی و تحقیر می‌تواند به فرسایش مستمر توافق‌های صلح، آسیب به روند عادی‌سازی که توافق‌های ابراهیم ایجاد کرده، و از دست رفتن فرصت‌های راهبردی با دیگر کشورها، به‌ویژه عربستان سعودی، منجر شود.

انتهای پیام