به گزارش ایسنا، دکتر غزاله منظمی تهرانی در نشست خبری طرح‌های تحقیقاتی دانشکده بهداشت و ایمنی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، نتایج طرح برگرفته از پایان نامه یونس محبی با عنوان «مدیریت هیجان و تاب‌آوری آتشنشانان» پس از وقوع حوادث تروماتیک در شهر قزوین را تشریح کرد.

این پژوهشگر با اشاره به ماهیت پرخطر و فرساینده شغل آتش نشانی، هدف اصلی این پژوهش را بررسی نقش تاب آوری در توانایی آتشنشانان برای مدیریت هیجانات شدید پس از مواجهه با صحنه های تروماتیک عنوان کرد و گفت: آتشنشانان علاوه بر خطرات فیزیکی، به طور مداوم با فشارهای روانی و هیجانی مواجه‌اند و شناسایی عوامل محافظت کننده روانی، برای حفظ سلامت این نیروهای حیاتی ضروری است.

وی با تشریح یافته‌های اصلی پژوهش افزود: نتایج نشان داد هرچه سطح تاب‌آوری آتشنشانان بالاتر باشد، توانایی آن ها در کنترل و مدیریت هیجاناتی مانند خشم، ترس و غم پس از حوادث نیز افزایش می یابد. در این میان، «چالش‌پذیری» به‌عنوان یکی از مهمترین مؤلفه‌های تاب‌آوری شناسایی شد؛ به‌طوری که آتشنشانان تاب‌آور، بحران‌ها را نه به عنوان بن بست، بلکه به عنوان مسأله‌ای قابل حل تلقی می‌کنند.

به گفته مجری طرح، یکی از یافته‌های قابل توجه این پژوهش آن بود که برخی آتشنشانان برای کاهش فشار روانی، از راهبردهای هیجانی ناکارآمد مانند سرزنش دیگران استفاده می‌کنند؛ موضوعی که بر ضرورت آموزش مهارت‌های سالم‌تر مدیریت هیجان تأکید دارد.

وی در عین حال خاطرنشان کرد: تاب‌آوری یک ویژگی ذاتی و ثابت نیست و می‌توان آن را از طریق آموزش و مداخلات روانشناختی تقویت کرد

منظمی تهرانی با اشاره به کاربردی بودن نتایج این پژوهش افزود: استفاده از این یافته‌ها می تواند به طراحی برنامه‌های آموزشی هدفمند، بهبود سیاست های حمایتی و ارتقای آمادگی روانی نیروهای امدادی در حوادثی مانند زلزله و سیل منجر شود.

وی درباره محدودیت‌های پژوهش توضیح داد: این مطالعه در جامعه‌ای محدود از آتشنشانان شهر قزوین انجام شده و تعمیم نتایج به سایر مناطق نیازمند احتیاط است. همچنین شیفت های کاری سنگین و ماهیت خوداظهاری ابزارهای سنجش از دیگر چالش‌های اجرای طرح بوده است.

به گفته وی، مقطعی بودن مطالعه نیز امکان بررسی تغییرات بلندمدت وضعیت روانی آتش نشانان را محدود کرده است.

مجری طرح با تأکید بر اهمیت تداوم این مسیر پژوهشی تصریح کرد: انجام مطالعات مشابه در سایر شهرها، بررسی طولی وضعیت روانی آتشنشانان و اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر تاب‌آوری و ارزیابی اثربخشی آنها، می تواند گام مؤثری در ارتقای سلامت روان نیروهای عملیاتی باشد. این پژوهش نشان می دهد توجه به سلامت روان آتشنشانان، به اندازه تأمین تجهیزات ایمنی، برای حفظ کارآمدی و آمادگی آنان در شرایط بحرانی اهمیت دارد.

علاقه‌مندان می توانند برای دریافت اطلاعات تکمیلی، به مقاله منتشرشده حاصل از این طرح در مجله تحقیقات نظام سلامت مراجعه کنند.

انتهای پیام