به گزارش ایسنا، گریس بل با سندرم مایر-روکیتانسکی-کوستر-هاوزر (MRKH) زندگی می‌کرد که یک اختلال نادر مادرزادی به این معنا است که او بدون رحم قابل استفاده به دنیا آمده است و اکنون در یک دستاورد پزشکی بی‌سابقه در بریتانیا، یک نوزاد پسر از مادری متولد شده که رحم خود را از یک اهداکننده متوفی دریافت کرده است.

به نقل از آی‌ای، گریس بل که اکنون در دهه ۳۰ زندگی خود است، به لطف پیوند رحم، پسری به نام هوگو در ماه دسامبر سال ۲۰۲۵ در بیمارستان کویین شارلوت و چلسی در لندن به دنیا آورده است.

عمل جراحی ۱۰ ساعته پیوند در بیمارستان چرچیل در آکسفورد در ماه ژوئن سال ۲۰۲۴ انجام شد. پس از پیوند، این زوج تحت درمان لقاح آزمایشگاهی (IVF) و انتقال جنین قرار گرفتند تا بارداری حاصل شود. این تولد یک پیشرفت در کارآزمایی بریتانیا است که در حال آزمایش این موضوع است که آیا پیوند رحم می‌تواند به یک روش معمول و مورد تأیید برای زنانی که بدون رحم متولد شده‌اند، تبدیل شود یا خیر.

نقطه عطف پزشکی در بریتانیا

بل، یکی از حدود ۵۰۰۰ زن در بریتانیا است که با این سندرم زندگی می‌کنند. او در سن ۱۶ سالگی با این واقعیت روبه‌رو شد که هرگز نمی‌تواند فرزندی داشته باشد. مسیر او به سوی مادری محدود به رحم جایگزین یا امید آزمایشی پیوند رحم بود.

وقتی سرانجام یک عضو اهدایی در دسترس قرار گرفت، بل با ترکیبی از شوک عمیق، هیجان و قدردانی عمیق برای «هدیه شگفت‌انگیزی» روبه‌رو شد که در نهایت به او اجازه می‌داد بارداری را تجربه کند.

بل در یک بیانیه رسمی گفت: من هر روز به اهداکننده‌ام و خانواده‌اش فکر می‌کنم و دعا می‌کنم که با دانستن اینکه دخترشان بزرگ‌ترین هدیه را به من داد، به آرامش برسند. او افزود: بخشی از او برای همیشه زنده خواهد ماند.

این تولد موفق یک نقطه عطف بزرگ در یک کارآزمایی پژوهشی بریتانیا است که شامل ۱۰ پیوند برنامه‌ریزی‌شده می‌شود، در حالی که این نخستین موفقیت در بریتانیا با استفاده از رحمِ یک اهداکننده متوفی به شمار می‌رود، پیش از آن در اوایل سال ۲۰۲۵ نیز نوزاد «ایمی» متولد شده بود؛ نوزادی که حاصل نخستین پیوند موفق رحم از یک اهداکننده زنده در این کشور بود. با انجام سه پیوند تاکنون و پنج پیوند دیگر که شامل خویشاوندان زنده است و در حال برنامه‌ریزی هستند، این اقدامات به‌طور فعال در حال شکل دادن به آینده پزشکی باروری در بریتانیا هستند.

سال‌ها پژوهش

تولدهای موفق هوگو و ایمی در همان بیمارستان لندن، نتیجه بیش از ۲۵ سال پژوهش به رهبری پروفسور ریچارد اسمیت است. از آنجا که این پیوند مستلزم آن است که بل برای جلوگیری از رد عضو، داروهای قوی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی مصرف کند، این زوج برنامه دارند پس از یک بارداری دوم احتمالی، رحم اهداشده را خارج کنند تا سلامت بلندمدت او تضمین شود.

کارشناسان تأکید می‌کنند که اگرچه رحم اهدا شده است، اما کودک هیچ ارتباط ژنتیکی با اهداکننده ندارد. در سطح جهانی، بیش از ۱۰۰ پیوند رحم با موفقیت به تولد بیش از ۷۰ نوزاد سالم منجر شده است.

خانواده اهداکننده ناشناس، افتخار زیادی نسبت به میراث نجات‌بخش زندگی دخترشان ابراز کردند. علاوه بر اهدای رحم، او پنج عضو دیگر نیز اهدا کرد که به چهار گیرنده دیگر سود رساند.

گریس می‌گوید: مهربانی و ایثار آن‌ها نسبت به یک فرد کاملا غریبه، دلیل این است که من توانستم رؤیای مادام‌العمرم برای مادر شدن را محقق کنم.

در حالی که این کارآزمایی ادامه دارد، پژوهشگران نگاهشان را به سوی آینده‌ای معطوف کرده‌اند که در آن «داشتن رحم» دیگر تنها مسیر مادری برای هزاران زن نخواهد بود.

انتهای پیام