• جمعه / ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ / ۲۱:۳۲
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد مطلب: 1404122915546

حرم مطهر امام رضا (ع) در لحظه تحویل سال؛ صحنی بی‌بدیل از نور، عرفان و اشتیاق

حرم مطهر امام رضا (ع) در لحظه تحویل سال؛ صحنی بی‌بدیل از نور، عرفان و اشتیاق

ایسنا/خراسان رضوی از نخستین ساعات سال نو، صدای نقاره‌خانه که با ضرب‌های کوبنده، بوی بهار و معنویت را در رگ‌های شهر می‌ریزد، همه چیز از رنگ و بوی متفاوتی سرچشمه می‌گیرد. زائران از سراسر ایران، با چادرهای سفید و چهره‌های منتظر، به سمت ضریح مقدس سرازیر می‌شوند و در لحظه تحویل سال، با ناله‌های «یا رضا(ع)»، دعایی برای سال جدید بخوانند. 

در چایخانه‌های اطراف حرم، بخار چای و عطر نان تازه فضا را معطر کرده است و خادمان پیر و جوان، با لبخند و مهربانی، به زائران چای تعارف می‌کنند و از دل‌هایشان حرف می‌زنند. خادمان با پیراهن‌های سفید و چادرهای سبز، با نظم و دقت، صفوف نماز را می‌چینند و پس از نماز، با پخش بسته‌های تبریک، حال و هوای شادی و محبت را در دل‌ها زنده می‌کنند. 

مردم، با چشمانی پر از اشک و دل‌هایی سرشار از امید، در کنار ضریح، به دعا و مناجات می‌پردازند و گویی هر ذره از این فضا، بوی بهشت را به مشام می‌رساند. در لحظات تحویل سال، صدای «الله‌اکبر» از مناره‌ها و گنبد طلایی به صدا درمی‌آید و زائران، با دست‌های گره‌خورده، به سوی آسمان نگاه می‌کنند، گویی همه چیز در این لحظه، در کلام خدا و محضر رضوی گره می‌خورد. چهره‌های خسته از سفر، با دیدن ضریح و بوی گل‌های تازه، دوباره زندگی می‌یابند و اشک‌های شادی، بر گونه‌هایشان جاری می‌شود. 

خادمان، با قلب‌هایی پر از عشق، خدماتی فراتر از وظیفه را ادا می‌کنند و گویی هر خدمت، دعایی است که به خداوند تقدیم می‌شود. هوای صحن و سرای رضوی، از بوی عطر گل‌های تازه و نور شمع‌ها، عطر بهشتی دارد. در چایخانه‌ها، مردم با هم نشسته‌اند و درباره آرزوها و دعاها حرف می‌زنند، گویی همه چیز در این فضا، یک کلام است.

 حرم امام رضا (ع) در لحظه تحویل سال، نه تنها یک مکان مقدس، بلکه نمادی از وحدت، امید و عشق است، جایی که همه، فارغ از نژاد و رنگ، در کنار هم، به سوی خدا می‌روند و دعایی برای سال جدید می‌کنند. این لحظات، که با نور و معنویت آمیخته شده‌اند، در تاریخ شهر مشهد و دل‌های زائران، همواره به عنوان نمادی از شکوه و عظمت باقی خواهند ماند. عقربه‌های ساعت به وقت عاشقی نزدیک می‌شوند. صحن و سرای امام رئوف، مملو از زائرانی است که با زبان روزه، سجاده‌های سبزشان را بر سنگفرش‌های خنک پهن کرده‌اند. عطر گلاب با بوی عود در هم آمیخته و صدای زمزمه «یا مقلب القلوب» با ضجه‌های آرام دلتنگی گره خورده است. امسال سفره هفت‌سین زائران، بوی سحر و افطار می‌دهد. 

 پای صحبت‌ زائران و مجاورانی نشستیم که در حرم مطهر امام رضا(ع) در لحظه تحویل سال ۱۴۰۵ بودند.

بهارِ واقعی، پیروزی حق بر باطل است

حامد رضایی ۵۵ ساله، زائر از اصفهان اظهار می‌کند: امسال حال و هوای حرم متفاوت است. جنگ و تهدیدها باعث شده است که مردم با اخلاص بیشتری به ضریح پناه بیاورند. لحظه تحویل سال، وقتی صدای نقاره‌ها بلند شد، فقط به یاد امنیت کشورمان بودم. ما روزه‌داریم و این تقارن بهار و رمضان، به من یادآوری می‌کند، که سختی‌ها می‌گذرند و بهارِ واقعی، پیروزی حق بر باطل است. از امام رضا (ع) خواستم سایه رهبری جدید و آرامش را بر سر این ملت مستدام بدارد، که خون شهدایمان پایمال نشود. 

دوست دارم سفره‌های همه مثل سفره حضرت پربرکت باشد

محمد بلوچ ۳۸ ساله، مجاور از مشهد می‌گوید: ما همسایه حضرتیم، اما امسال انگار حرم امام رضا (ع) یک صفای دیگر دارد. لحظه سال تحویل، نگاهم به گنبد طلایی بود و به این فکر می‌کردم که چقدر برکت در این ماه رمضان نهفته است. جنگ شاید سایه‌اش سنگین باشد، اما این‌جا زیر سایه آقا، ترسی نداریم. دعای من سر سفره افطار و لحظه تحویل سال، گشایش اقتصادی برای همه مردم ایران بود، دوست دارم سفره‌های همه مثل سفره حضرت پربرکت باشد.

این بهار، آغازِ نابودی دشمنان است

قاسم صابری ۶۸ ساله، زائر از تهران بیان می‌کند: من جانباز هستم و یاد یاران شهیدم افتادم، کسانی که در عملیات‌ها آرزوی زیارت آقا را داشتند. امسال که رهبر عزیزمان را از دست دادیم، غم عجیبی در دل داشتیم، اما حضور مقتدرانه جانشین ایشان و این جمعیت میلیونی در حرم، برای ما بسیار امیدبخش بود. لحظه تحویل سال، قرآن به دست گرفتم و آیه نصرت را خواندم. معتقدم این بهار، آغازِ نابودی دشمنان است و امام رضا (ع) خودش نگهدار این سرزمین است.

راه اصلی که راه قرآن و اهل‌بیت است را نباید گم کنیم

علی اکبری ۱۵ساله، زائر از یزد تصریح می‌کند: این اولین بار است که لحظه سال تحویل را در حرم هستم. حس می‌کردم در یک قطعه از بهشت ایستاده‌ام. لحظه سال تحویل، دعا کردم که درسم را خوب بخوانم، که بتوانم برای کشورم مفید باشم. من از امام رضا (ع) خواستم، که همیشه هوای نوجوان‌های ایرانی را داشته باشد، که در این هیاهوی دنیا، راه اصلی که راه قرآن و اهل‌بیت است را گم نکنیم.

هیچ قدرتی نمی‌تواند پیوند میان ملت ایران و امامشان را از بین ببرد

امیرحسین رضوی ۱۸ساله، مجاور از مشهد نیز می‌گوید: نگاه من به این لحظه، نگاهی تمدنی است. ما نسلی هستیم که باید ایرانِ جدید را بسازیم. لحظه تحویل سال ۱۴۰۵، به این فکر می‌کردم که چطور می‌توانیم پیام «مقاومت و ایمان» مردم ایران را به گوش دنیا برسانیم. دعا کردم که سال جدید، سالِ پیروزی‌های بزرگ تکنولوژیک و علمی برای ما باشد. این جمعیت یکپارچه در حرم، به من ثابت کرد که هیچ قدرتی نمی‌تواند پیوند میان ملت ایران و امامشان را از بین ببرد.

انتهای پیام