محمد رجبی در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه جنگ رمضان، پیش از آنکه در میدان نبرد رقم بخورد، در ذهن و دستگاه محاسباتی دشمن طراحی شد و آنجا بود که خطای اصلی رخ داد، اظهار کرد: ما با چهار گزاره خام و ناپخته مواجهیم که حلقه تصمیمگیر آمریکایی، تحت تأثیر شدید رژیم صهیونیستی و رسانههای ضدانقلاب، آنها را به عنوان مقدمات حمله پذیرفت.
وی ادامه داد: اول دشمن با این پیش فرض که ایران در اثر تحولات منطقهای ضعیف شده است. دوم: نظام سیاسی ایران شکننده است. سوم: نظام سیاسی ایران فردسالار و اقلیتسالار است. چهارم: رویدادهای ۱۸ و ۱۹ دی را نشانه تعارض عمیق جامعه با نظام تلقی کردند. این چهار گزاره، نتیجه سالها زندگی دشمنان در حباب پروپاگاندای رسانهای و تحلیلی علیه ایران بود.
این استاد دانشگاه معتقد است: آنچه در میدان رخ داد، ابطال عینی هر چهار گزاره بود. تفاوت اساسی میان یک نظام سیاسی تابآور با یک نظام پادشکننده در این است که اولی فقط تحمل بحران را دارد، اما دومی در دل بحران رشد میکند و زایا میشود. این مفهوم را «نصّیب طالب» در اقتصاد مطرح کرد، اما من معتقدم جامعه ایران مصداق کامل نظام تاب آور در عرصه سیاسی است.
به گفته وی؛ دو هفته نخست جنگ، کشور بدون رهبر، بدون رئوس اصلی نظامی و امنیتی، در برابر قدرتمندترین دولت تاریخ بشر ایستاد. این شکنندگی نیست؛ این پادشکنندگی است. دشمن آسیب به ظرفیتهای منطقهای ما را با تضعیف کلیت نظام، یکی تصور کرد و این خطای اول بود. خطای دوم، شکننده پنداشتن نظمی بود که برآمده از سنتهای فکری و عقلانیت انباشته شده ایرانی است؛ عقلانیتی بحرانزی که جنگهای بزرگی را از سر گذرانده است.
رجبی بیان کرد: اینجا به یک نکته تاریخی بسیار مهم میرسیم. کلانپروژهای که امامین انقلاب، از امام خمینی(ره) تا امام شهید آیتالله خامنهای، دنبال کردند، «ایران قوی و پیشرفته» بود. یکی از الزامات این پروژه، نهادینهسازی قانون و مردمسالاری دینی در ساختار قدرت بود. دوهفته نخست جنگ نشان داد که این مهم محقق شده است. کشوری که یک هفته تمام بدون رهبر و بدون فرماندهان ارشد خود، به صورت نهادینه به کار خود ادامه دهد، نه فردسالار است و نه اقلیتسالار. قدرت در ایران نهادینه و مردمپایه عمل میکند.
وی افزود:ما باید بین «نارضایتی» و «سلب وفاداری» تفکیک قائل شویم. بله، تحریمهای فلجکننده نارضایتی ایجاد کرده است. رویداد ۱۸ و ۱۹ دی هم عمدتاً ناشی از یک تصمیم شوکآور اقتصادی بود، نه فراخوانهای ربع پهلوی که پیش از آن هیچ توفیقی نداشت. اما این نارضایتی هرگز به معنای سلب وفاداری از ایران در برابر حمله خارجی نیست.
این استاد دانشگاه معتقد است جامعه ایران، با وجود گستردهترین عملیات شناختی تاریخ که علیه یک ملت صورت گرفته، به دلیل دولت-ملت تاریخمند بودن، دست از هویت ملی خود نکشیده است. تاریخمندترین دولت-ملت حال حاضر جهان، به این راحتیها هویت خود را از دست نمیدهد. به محض شروع جنگ، همان خیابانها میدان اعلام وفاداری به کشور و جمهوری اسلامی شد. اقلیت هرچند مُصر و مسلح، در برابر کلیت جامعه هیچ عاملیتی ندارد جز اینکه ماده خام برای اقدامات خصمانه دشمن فراهم کند.
رجبی در پایان گفت: مهمترین دستاورد، آشکار شدن این حقیقت است که بنایی که رهبر کبیر بنیان نهاد و امام شهید آن را نهادینه و تثبیت کرد، امروز مهمترین دارایی ملت ایران است. این بنا، یعنی مردمسالاری دینی نهادینهشده، از ایران و ایرانیان به هر قیمت دفاع میکند. واقعیتهای سترگ میدان، پیشفرضهای دشمن را به محاق برده و آمریکا و رژیم صهیونیستی امروز در میانه جنگ در بنبست محاسباتی گرفتار شدهاند. راهپیمایی ایران در مسیر استقلال و سربلندی ادامه دارد.
انتهای پیام
