حسین ضیایی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به نقش رسانه در شرایط جنگی اظهار کرد: رسانه همواره در خط مقدم است. چه زمانی که باید مطالبهگر باشد و صدای خواستههای بهحق مردم را به گوش برساند و چه اکنون که کشور درگیر جنگ تحمیلی است.
وی افزود: رسانه در هر شرایطی این وظیفه را برای خود قائل است که جلوداری کند؛ اما اینکه در شرایط فعلی جنگ رسانه تا چه میزان تأثیرگذار است میشود گفت که این را در میان واکنشهای مردم میتوان دید.
این گوینده رادیو با اشاره نقش موثر رسانه تصریح کرد: اکثریت مردم امروز توجهشان به رسانههای داخلی و خودی است. رسانه باید حقایق را پیش روی مخاطب بگذارد و آنچه واقعاً وجود دارد نشان دهد چراکه با شفافیت و نشان دادن آنچه در حال رخ دادن است، میتواند امید را در میان جامعه زنده نگاه دارد.
ضیایی ادامه داد: در دنیایی که ما هر لحظه با اینترنت و در کمترین زمان به سایتها و خبرگزاریهای جهانی و علیالخصوص رسانههای معاند دسترسی داریم که همواره معاندان تلاش میکنند یأس را در میان جامعه رواج دهند، رسانههای داخلی میتوانند با شفافیت و صداقت تمام این نقشهها را خنثی کنند. رسانه در شرایط کنونی وظیفهای خطیرتر بهدوش میکشد و باید در انعکاس و نشر محتوای خبری نهایت امانتداری و صدق کلام را داشته باشد.
این گزارشگر رادیو با اشاره به نقش هنرمندان در تقویت روحیه مقاومت و تابآوری مردم خاطرنشان کرد: هنرمندان متعهد به ایران و آرمان و اندیشههای ایراناسلامی، همواره رسالت خود را خوب انجام دادهاند و همین هنرمندان ممکن است در جایی انتقاد هم کرده باشند.
ضیایی با ذکر یک مثال اضافه کرد: در جنگ 12 روزه، محسن چاووشی با انتشار یک قطعه ارزشمند بهنام علاج، نقش بهسزایی در تقویت روحیه مردم ایفا کرد و پیام خود را به جامعه رساند. در هرحال با وجود اختلافاتی که ممکن است این شخص با برخی مسئولان هم داشته باشد اما تاثیر آهنگ علاج به وضوح در سطح جامعه مشاهده شد.
این مدرس فن بیان و ارتباط موثر تاکید کرد: اساساً اثر هنری در بسیاری مواقع تابع شرایط و نیاز و خواست روحی جامعه تولید میشود؛ حتی میتوان گفت در این شرایط خبرنگاران و روزنامهنگاران هم در حال خلق اثری هنری برای ثبت در تاریخاند که همگی پاسخی برای تشویشها و نگرانیهای جامعه میتواند باشد.
ضیایی با اشاره به وظیفه هنرمندان در شرایط کنونی کشور در شرایط جنگی تصریح کرد: هنر در بستر آگاهی خلق میشود. گرچه این آگاهی برای هنرمند میتواند رنج هم باشد. جنگ هم نوعی درد و رنج عمومی است؛ ما اگر رنج آگاهی را با نگاهی شخصی بازآفرینی کنیم، میتوانیم بگوییم که آن اثر ممکن است مخاطب موافق و مخالف خود را پیدا کند؛ به بیان دیگر مخاطب باید با آن رنج همذاتپنداری کند.
وی افزود: در مواقعی که رنجها در بستری چون جنگ، بازتعریفی جامعهشمول پیدا میکند، وظیفه هنرمند خلق اثری است که در آن نهتنها حقیقت جنایتکارانه جنگ ملموس است، بلکه امید و انگیزه را نیز تقویت و برای بعضی خلق میکند.
این گوینده و گزارشگر رادیو با اشاره به راهکار حفظ روحیه در شرایط کنونی اظهار کرد: برای حفظ روحیه در شرایط جنگی نمیتوان یک نسخه تجویز کرد. هنر بخشی از این راههاست؛ اما مسیر جنگ مسیری نیست که بخواهیم صرفاً با یک پاسخ تصور یافتن راهکار کنیم.
ضیایی اضافه کرد: جنگ پدیدهای پیچیده است و از چند منظر قابل رویت است. راهکار حفظ روحیه در شرایط جنگی وابسته به عوامل بسیاری است. در این شرایط مسائلی از قبیل اقتصادی و معیشتی و اجتماعی دخیل میباشد و صرفا هنر بهتنهایی توان حفظ روحیه و تابآوری را ندارد.
وی با اشاره به فاکتورهای مختلف در حفظ روحیهی جامعه تصریح کرد: وقتی جامعه میبیند که نیروهای مسلح در حال دفاع از خاک میهن هستند و دو خیابان پایینتر یا بالاتر، درمانگاه یا بیمارستانی به فعالیت خود مشغول و پرستار و پزشک در حال خدمترسانی است، نانوا مشغول پخت نان است و شهرداری مشغول نظافت و خدماتدهی در شهر، آنوقت میتوان گفت هنر، خودش راه خودش را باز میکند.
این مدرس فن بیان و ارتباط موثر خاطرنشان کرد: هنر مانند چشمهای است که از زیر زمین که همان اندیشه هنرمند است شروع بهجوشش میکند و وقتی روی زمین جاری شد، همه میتوانند از آن بهره ببرند و خود را سیراب کنند. ما باید همواره برای حفظ روحیه، تمام این فاکتورها را با قدرت حفظ کنیم و ادامه بدهیم و سپس ناخودآگاه تأثیر هنر را در جامعه میبینیم.
انتهای پیام
