حجتالاسلام والمسلمین احمدحسین شریفی رئیس دانشگاه قم در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده است، نوشت: نصرت و پیروزی در مواجهه با هر دشمنی، فقط و فقط از ناحیه خدا و به دست خدا است؛ این قاعده و قانون قطعی الهی در دو جای قرآن عیناً تکرار شده است که «وَ مَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزیزِ الْحَکیم» (سوره آلعمران، ۱۲۶ و سوره انفال، ۱۰)
اگر نصرت خدای متعال شامل فرد یا جامعهای بشود، هیچ قدرتی نمیتواند بر آن غلبه کند؛ و در مقابل، اگر یاری و نصرت الهی نباشد، هر میزان که امکانات و جنگافزارهای مادی هم در اختیار باشد، در برابر هیچ قدرتی نمیتواند پیروز شود: «إِنْ یَنْصُرْکُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَکُمْ وَ إِنْ یَخْذُلْکُمْ فَمَنْ ذَا الَّذی یَنْصُرُکُمْ مِنْ بَعْدِهِ» (آلعمران، ۱۶۰)
نصرت الهی مشروط به شرایطی است:
اولاً، استقامت و پایداری در برابر دشمنان دین: یعنی جامعه اسلامی در صورتی مشمول نصرت و عنایت الهی قرار میگیرد که دربرابر دشمنان اهل استقامت و مقاومت باشد؛
إِنَّ الَّذینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلائِکَةُ أَلاَّ تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ (فصلت، ۳۰)
إِنَّ الَّذینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُون؛ (احقاف، ۱۳)
ثانیاً، هیچ اعتماد و اتکائی به حکومتها و قدرتهای ظالم و نامشروع و بلکه هیچ میل و تمایلی به آنها نباید داشت (قاعده منع رکون): وَ لا تَرْکَنُوا إِلَی الَّذینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمُ النَّارُ وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِیاءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُون؛ (هود،۱۱۳)
ثالثاً، جهاد و مبارزه با دشمنان به هدف مبارزه با ظلم و ستم باشد؛
أُذِنَ لِلَّذینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلی نَصْرِهِمْ لَقَدیر؛ (حج، ۳۹)
ذلِکَ وَ مَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِیَ عَلَیْهِ لَیَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُور؛ (حج، ۶۰)
رابعاً، هدف از جهاد با کفار و مشرکان و منافقان، نصرت دین خدا و دفاع از ارزشهای الهی و مبارزه با دینستیزان باشد؛
وَ لَیَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزیز؛ (حج، ۴۰)
یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَ یُثَبِّتْ أَقْدامَکُم؛ (محمد، ۷)
وَ کانَ حَقًّا عَلَیْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنین؛ (روم، ۴۷)
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ یَوْمَ یَقُومُ الْأَشْهاد. (غافر، ۵۱)
انتهای پیام
