حجتالاسلام والمسلمین احمدحسین شریفی، رئیس دانشگاه قم در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده است، نوشت: از سنتهای تکوینی و قوانین الهی حاکم بر جنگها و نزاعهای موجود در عالم انسانی این است که در تقابل جبهه حق و باطل، پیروز نهایی جبهه حق خواهد بود.
برای اینکه این حقیقت قرآنی به درستی فهم شود، دو نکته را به اختصار بیان میکنم:
یک. خدای متعال انسان را در پیمودن راه خیر یا شر، مختار آفریده (فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها؛ شمس، ۸) و توش و توان حرکت در هر دو مسیر را نیز به او داده است: «کُلاًّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّکَ وَ ما کانَ عَطاءُ رَبِّکَ مَحْظُوراً؛ (اسراء،۲۰) ما به هر دو گروه (دنیاطلب و آخرتجو) به لطف خود مدد خواهیم کرد؛ و هیچ کس از لطف و عطای پروردگار تو محروم نخواهد بود.»
دو. در عین حال، آنچه که در خلقت انسان مقصود بالاصاله خدای متعال بوده و هست، تحقق خیر و کمال است: «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِیَعْبُدُون» (ذاریات، ۵۶) تحقق شرور و نقایص و فسادها، مطلوب بالتبع و مقصود بالعرض هستند. هدف اصلی خدای متعال از آفرینش انسان این نبوده که فساد و تباهی ایجاد کنند و به جهنم بروند. بلکه مقصود بالاصاله خدای متعال از آفرینش انسان این بوده و هست که انسانها با استفاده از اختیار خود و هدایتهای الهی مسیر خیر و کمال را پیدا کنند؛ بپیمایند و به بهشت بروند.
با توجه به این دو نکته، طبیعتاً هر فرد یا جامعهای که راه خیر و کمال و عبودیت را در پیش گیرد، مشمول عنایتها و امدادهای ویژه الهی قرار خواهد گرفت. به همین دلیل، در آیات متعددی تصریح شده است که در تقابل نیروهای خیر و نیروهای شر و در تقابل حق و باطل، پیروز نهایی جبهه حق است؛ حتی اگر از نظر عِده و عُده کمتر و ضعیفتر از جبهه باطل باشند. این وعده قطعی و حتمی خدای متعال و سنتهای تخلفناپذیر الهی است. به آیات ذیل توجه کنید:
کَتَبَ اللّهُ لاََغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِی إِنَّ اللّهَ قَوِیٌّ عَزِیزٌ؛ (مجادله، ۲۱) خداوند متعال مقرر داشته است که به یقین من و فرستادگانم پیروز خواهیم شد. همانا خداوند نیرومند و مقتدر است.
بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَی الْباطِلِ فَیَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ؛ (انبیاء،۱۸) بلکه، به وسیله حق بر باطل ضربه وارد میکنیم تا باطل را در هم بشکند و باطل یک باره نابود شود.
وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الأَْعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ؛ (آلعمران، ۱۳۹) سستی مکنید و اندوهگین مشوید که شما برترید اگر (به راستی) مؤمن باشید.
إِنَّ اللّهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ اللّهَ لا یُحِبُّ کُلَّ خَوّان کَفُور. أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللّهَ عَلی نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ. ... وَ لَیَنْصُرَنَّ اللّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ إِنَّ اللّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ؛ (حج، ۳۸-۴۰) محققاً خداوند از کسانی که ایمان آورده اند دفاع خواهد کرد و محققاً خداوند هیچ خیانت کار کفرانورز را دوست نمیدارد. خداوند به کسانی که مورد هجوم قرار گرفته اند اجازه جنگیدن داده؛ چرا که آنان مورد ستم قرار گرفته اند و خداوند بر یاری و کمک آنان قادر و توانا است. ... و خداوند حتماً کسانی را که او را یاری میکنند یاری خواهد کرد، که خداوند قوی و مقتدر است.
وَ لَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِینَ. إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ. وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ؛ (صافات، ۱۷۱-۱۷۳)؛ سخن ما درباره بندگان فرستاده ما از قبل (چنین) رفته است که محققاً آنان، همانان یاری شدگان هستند و محققاً سپاه ما، همان چیره شوندگانند.
انتهای پیام
