امشب، سی‌امین شب از خروش پیوسته و توفنده مردم اصفهان است؛ شبی که خیابان‌ها و میادین این شهر، پس از یک ماه ایستادگی و دلدادگی، به تجلی‌گاه بی‌بدیل وحدت و باور ملی تبدیل شده‌اند. ۳۰ شبانه‌روز از پرواز آسمانی و شهادت رهبر انقلاب می‌گذرد و اصفهان، همچون کوهی استوار، بی‌وقفه بیدار مانده است؛ شهری که شعله‌های ایمان و بیداری در آن نه‌تنها خاموش نمی‌شود، بلکه با گذشت یک ماه، فروزان‌تر و سرکش‌تر شده است. از آغاز غروب، کاروان‌های مردمی با صلابتی پرشورتر از شب‌های نخست به جریان افتاده‌اند. طنین صلوات، ذکر حماسی و فریادهای استکبارستیز، سینه آسمان شهر را می‌شکافد. هزاران پرچم سه‌رنگ ایران در نسیم شبانگاهی به اهتزاز درآمده و تصویر رهبر شهید انقلاب در دست مردان و زنان، نماد دل‌هایی است که به پیوندی مقدس و خونی پاک گره خورده‌اند.

در خانه اصفهان، میدان انقلاب، پل فلزی، دروازه دولت، میدان شهدا، قائمیه، چهارراه نظر، میدان بزرگمهر، مسجد نورباران و چهارباغ عباسی، اقیانوس بی‌کران انسان‌ها با اشکِ شوق و فریادِ بیداری به حرکت درآمده‌اند. امشب، پس از ۳۰ شب حضور مداوم، دیگر سخن از یک تجدید پیمان ساده نیست، بلکه تبلور اراده‌ای پولادین و پیوستگی ملی است؛ ریشه‌ای که در این سی شب در اعماق خاک این سرزمین دوانده شده و هیچ طوفانی یارای لرزاندن آن را ندارد.

اصفهان زنده است با نام شهیدان

در آسمان اصفهان، شعله شمع‌ها و نور تلفن‌های همراه، منظره‌ای از کهکشانِ روی زمین ساخته‌اند؛ دریایی از نور که در آن اشک‌های داغ به نشان وفاداری ابدی جاری است. ۳۰ شب است که شعار «الله‌اکبر»، «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» در فضا می‌پیچد و هر فریاد، پتکی بر سر استکبار و تکرار عهدی است که دل‌ها با خون رهبر شهیدشان بسته‌اند؛ ایستادگی تا پای جان برای ایران.

امشب نیز در ادامه آیین وداع و بیعت ملی، مردم با صلابت و وقاری برخاسته از یک ماه جهادِ حضور، گرداگرد کاروان‌های عزاداری حلقه زده‌اند و پیام کوبنده وحدت و ایمان را از قلب تپنده اصفهان به سراسر جهان مخابره می‌کنند.

حضور گسترده اقشار مختلف از دانشگاه تا بازار

دانشجویان، فرهنگیان، هنرمندان، کارگران، بازاریان و تمامی اقشار مردم در صفوفی به هم پیوسته، دوشادوش یکدیگر ایستاده‌اند. در میدان آزادی و خیابان‌های منتهی به آن، حضور پرشور دانشگاهیان و جوانان گواه آن است که نسل امروز، پرچمدار این حماسه است؛ استادان و دانشجویان با پرچم ایران، فضای شهر را به سنگر و پرستشگاه ایمان بدل کرده‌اند. در سراسر استان نیز همین موج عظیم همبستگی می‌خروشد. شعله تجمعات از مرکز تا دورترین نقاط اطراف، پس از یک ماه، همچنان زنده و تپنده است. طنین تکبیر و همدلی مردم، از شرق تا غرب استان، واحد، خالص و دشمن‌شکن است؛ گویی تمام خاک اصفهان در یک نفس، اراده شکست‌ناپذیر خود را فریاد می‌زند.

امشب، در سی‌امین منزلگاه این سوگ حماسی، اصفهان نه‌تنها یاد رهبر شهید را در اوج نگه داشت، بلکه واژه استقامت را معنایی تازه بخشید. شبی که مردم ثابت کردند حماسه در این شهر تاریخ‌ساز نقطه پایانی ندارد، بلکه آغازی است بر یک دفاع همه‌جانبه ملی، فکری و اعتقادی. در دل این شب‌ها، حقیقتی روشن‌تر از آفتاب نمایان شده است؛ ملتی که نه از سر اندوهِ صرف، بلکه با نیروی عظیم عشق و بصیرت به پا خاسته‌اند؛ عشقی به وطن، به مکتب، به آرمان‌های انقلاب و به وعده قطعی پیروزی حق. اصفهان امشب دوباره به تاریخ نشان داد که وفاداری یعنی یک ماه پلک روی هم نگذاشتن، یعنی برخاستن هر شب برای ساختن فردایی روشن‌تر و عاری از سلطه مستکبران.

در پایان سی‌امین شب، شعله امید و انتقامِ سخت در میدان‌ها می‌تپد. از میان اشک‌های ماتم، انوار یقین و لبخندهای ایمان دیده می‌شود؛ لبخند مردمی که با تمام وجود باور دارند خون رهبر شهیدشان، تضمین‌کننده حیات و اقتدار ابدی وطن است.

در امتداد این شب‌های حماسی، اصفهان به آیینه‌ای تمام‌نما از غیرت و حافظه تاریخی ملت بدل شده است. این حضور سی‌روزه، خط باطلی بر تمام محاسبات دشمنان کشید و ثابت کرد که این امواج انسانی، نه هیجانی زودگذر که تجلی شکوه، آگاهی ملی و بلوغ انقلابی است؛ حضوری که با صبوری و وقار، پرچم را به دست آیندگان می‌سپارد. امشب نیز این خروش عظیم با زمزمه دعای فرج، صلوات و شعارهای کوبنده رو به سپیده می‌رود، اصفهانِ بیدار، استوارتر از همیشه ایستاده است؛ شهری که می‌داند راه رهبر شهید، راه بی‌بازگشتِ استمرار و فتح است. در سکوت پس از نیمه‌شب، چراغ میدان‌ها هنوز روشن است؛ روشناییِ خیره‌کننده‌ای که وعده تقاص و ادامه راه را می‌دهد؛ وعده مردمی که نشان داده‌اند عهدشان با خون شهیدان، عهدی ابدی، ماندگار و ناگسستنی است.

در سی‌امین شب حضور مردم، پیکر مطهر شهدای محله هفتون که توسط دشمن جنایتکار آمریکایی صهیونی به شهادت رسیدند، روی دستان مردم اصفهان تشییع شد. 

انتهای پیام