به گزارش ایسنا، ورزشگاه ۱۲ هزار نفری آزادی تهران در حمله وحشیانه آمریکایی صهیونی تخریب شد؛ ورزشگاهی که سالها خاطره برای ورزش ایران داشت. تیم ملی فوتسال ایران هم در این سالن بازیهایی را انجام داده بود.
حمید شاندیزی، پیشکسوت فوتسال ایران درباره جو ورزشگاه ۱۲ هزار نفری آزادی در رقابتهای آسیایی سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: سالن آزادی ابهت خاصی برای ما داشت و تا مدتی پیش هم که مسابقاتی در آن برگزار میشد، جمعیتی که به آنجا میرفتند حال و هوای چمن ۱۰۰ هزار نفری آزادی را تداعی میکردند. حال و هوای دیگری در آن سالن بود. سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ در سالن آزادی بازی کردیم؛ تیمها وقتی میآمدند و آن جو را میدیدند، واقعا سه بر صفر از ایران عقب بودند چه برسد به اینکه توانایی خود بازیکنان ایران مطرح باشد.
وی با اشاره به فینال جام ملتهای آسیا در سال ۲۰۰۱ که در ورزشگاه آزادی برگزار شد، بیان کرد: در دیدار فینال ۲۰۰۱ برابر ازبکستان به قدری تماشاگر آمده بود که جا برای نشستن نبود و ایستاده بازی را تماشا میکردند. فکر میکنم ۱۳ تا ۱۴ هزار هوادار آمده بودند. ازبکستان آن سال تیم خوبی داشت و بازیکنان ایران هم توانایی خوبی داشتند اما با اثرگذاری جو سالن و تشویق هواداران پیروز شدیم.
شاندیزی در پایان ادامه داد: فوتسال بدون تماشاگر معنا ندارد، برخی رشتههای ورزشی عادت کردهاند که دیدارهایشان بدون تماشاگر باشد اما فوتبال و فوتسال بدون تماشاگران معنی ندارد. زمانی که میدیدیم هواداران از جلوی در ورزشگاه تشویقمان میکنند، انگیزه مضاعفی به ما دست میداد و دوست داشتیم با همه وجود به زمین برویم. این شرایط در هر جایی حاکم نیست، آزادی چیز دیگری بود و واقعا حیف شد. انشاءالله که با شرایط بهتری آن را احیا خواهند کرد.
انتهای پیام
