خداداد ابراهیمی در گفتوگو با ایسنا درباره تأثیر هنر برای مقاومت و خلق حماسه اظهار کرد: یکی از آهنگهای تأثیرگذار ادبیات پایداری، سرود «وین الملائین» (میلیونها عرب کجایند؟!) است که جولیا بطرس در دفاع از فلسطین آن را اجرا کرده و در کشورهای عربی و ضد صهیونی با استقبال کمنظیر مردم مواجه شده است.
وی خاطرنشان کرد: اما شعر و آهنگ «خذونی أُنشد فی شوارع طهران: مرا ببرید تا درخیابانهای تهران بخوانم»، کاری است کارستان در حوزه شعر و موسیقی مقاومت، که اخیراً در جنگ رمضان و ایستادگی مردم ایران در برابر حملات ناجوانمردانه آمریکا و اسرائیل علیه ایران، شهرت جهانی گرفته است.
ابراهیمی افزود: این آهنگ اثری از «ریم الوریمی» شاعر اهل تونس است که این روزها در شبکههای اجتماعی و برخی رسانههای عربی و فارسی بازتاب گستردهای پیدا کرده است. آهنگی حماسی و غرورانگیز که ملتها را به بیداری و پایداری دعوت می کند.
این فعال هنری و رسانهای و رئیس اسبق خانه مطبوعات کشور بیان کرد: در این روایت شاعرانه، ضمن اینکه تهران، بهعنوان پایتخت وطن دوستی و نماد ایستادگی معرفی شده، نشان میدهد که شعر و موسیقی، نه با صبغه سیاسی، بلکه با زبان عاطفی و احساسی، همدلی و همبستگی بین ملتهای آزاده جهان را تقویت میکند، از سوی دیگر این آهنگ،خیابانهای تهران را سرشار از سَرزندگی،افتخار، امید و سرافرازی، توصیف میکند.
وی اضافه کرد: در مجموع آهنگ «خذونی أُنشد فی شوارع طهران» (مرا ببرید تا درخیابانهای تهران بخوانم) درفضای پرالتهاب جنگی و تَنش سیاسی، نقش مانا و اثرگذار دیپلماسی فرهنگی را به شایستگی، ایفا میکند.
انتهای پیام
