به گزارش ایسنا، کلارک رینولدز (Clarke Reynolds)، مردی ۴۵ ساله، در زندگی روزمره خود هنرمندی است که بریل را به آثار هنری تبدیل می‌کند تا آگاهی درباره از دست دادن بینایی را افزایش دهد. او می‌گوید دویدن «فرصت دیگری برای رساندن این پیام» به او داده است.

به نقل از بی‌بی‌سی، او پیش‌تر ماراتن لندن را با کمک یک راهنمای انسانی به پایان رسانده بود، اما قصد دارد مسابقه بعدی‌اش را با کمک شبکه‌ای جهانی از داوطلبان مجازی بدود.

او توسط خیریه «برای دیدن بجنگ» حمایت می‌شود؛ سازمانی که در زمینه تحقیق درباره اختلالات بینایی فعالیت می‌کند و رینولدز سفیر آن است.

رینولدز که اهل هاوانت است، با نام مستعار آقای نقطه نیز شناخته می‌شود؛ شخصیتی که هنگام سفر به نقاط مختلف کشور برای آموزش بریل از طریق هنر در مدارس از آن استفاده می‌کند.

او از ۶ سالگی در چشم راست خود دچار اختلال بینایی بود، اما ۱۳ سال پیش متوجه سایه‌ای در چشم چپش شد. او می‌گوید: به بیمارستان رفتم و من را نشاندند و گفتند:  آقای رینولدز، رانندگی می‌کنید؟ گفتم بله و گفتند: گواهینامه‌تان را تحویل بدهید، شما در حال نابینا شدن هستید. و این‌گونه این خبر را به من دادند.

او وضعیت بینایی فعلی‌اش را شبیه «زیر آب بودن» توصیف می‌کند؛ می‌تواند شکل‌ها، سایه‌ها و کمی رنگ را ببیند.

هنر با بریل

با وجود این شرایط، او همچنان آثار هنری بصری با استفاده از بریل خلق می‌کند.

چالش جدید او ماراتن با کمک داوطلبان آنلاین است. او حالا راه جدیدی برای افزایش آگاهی پیدا کرده است. سه سال پیش، با کمک یک راهنمای متصل (با طناب)، ماراتن لندن را برای جمع‌آوری کمک‌های مالی دوید.

اما اواخر این ماه، او در ماراتن برایتون شرکت خواهد کرد و این بار سطح چالش را بالاتر برده است و به ‌جای استفاده از راهنمای انسانی، اپلیکیشن «چشم من باش» او را به شبکه‌ای جهانی از داوطلبان بینا متصل می‌کند.

از طریق دوربین و بلندگوهای عینک هوشمندش، این افراد می‌توانند آنچه او می‌بیند را ببینند و در لحظه با او صحبت کنند و مسیر ۴۲.۲ کیلومتری را برایش هدایت کنند.

او می‌گوید: آن‌ها از طریق عینک به من می‌گویند که آیا سطل زباله یا ماشینی پارک شده جلوی راه است یا خیر، اما بیشتر اوقات درباره این صحبت می‌کنیم که از دست دادن بینایی چیست.

این عینک‌ها که برند ری‌-بن روی آن‌ها دیده می‌شود، دارای دوربین داخلی هستند و با کمک اپلیکیشن، امکان مشاهده زنده را برای دیگران فراهم می‌کنند.

اپلیکیشن «چشم من باش» معمولا برای کارهای روزمره استفاده می‌شود، مثل کمک به پیدا کردن دکمه درست روی کنترل تلویزیون.

او می‌گوید: آن‌ها فقط چشم‌های من نیستند، بلکه تشویق‌کننده‌های من هم هستند. گاهی برای داوطلبان عجیب است که ناگهان متصل می‌شوند و می‌بینند که او وسط دویدن است. او برای تمرین، در مسیری دایره‌ای به طول ۱.۱ کیلومتر در محل زندگی‌اش می‌دود؛ مسیری که کاملاً به آن مسلط است. او می‌گوید بیش از ۱۰۰ نفر از او حمایت کرده‌اند. یک دونده راهنمای پشتیبان هم در کنار او حضور خواهد داشت تا در صورتی که فناوری دچار مشکل شد، به او کمک کند.

او می‌گوید قبل از ماراتن لندن «خیلی ترسیده» بود، اما حالا برای برایتون احساس اعتمادبه‌نفس دارد.

او می‌گوید: خیلی هیجان‌زده‌ام که این کار را انجام بدهم.  و در پایان اضافه می‌کند: اگر ۱۳ سال پیش به من می‌گفتید که سفیر یک خیریه بزرگ و الهام‌بخش کودکان نابینا در سراسر می‌شوم، هرگز باور نمی‌کردم.

انتهای پیام