• دوشنبه / ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ / ۱۳:۵۱
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد مطلب: 1405011708537

یک باستان‌شناس مطرح کرد

از بین رفتن آثار تاریخی؛ زنگ خطری برای فرهنگ جهانی

از بین رفتن آثار تاریخی؛ زنگ خطری برای فرهنگ جهانی

ایسنا/خراسان رضوی یک باستان‌شناس گفت: میراث فرهنگی و آثار تاریخی تنها متعلق به یک کشور یا یک ملت نیستند؛ بلکه اندوخته‌ای از تفکر، هنر، علم و تکنولوژی بشر در طول تاریخ محسوب می‌شوند.

با توجه به آسیب‌های وارده به میراث فرهنگی و اماکن تاریخی کشور در جریان جنگ‌های اخیر، مانند تخریب بخش‌هایی از کاخ گلستان تهران، اهمیت حفاظت از آثار تاریخی بیش از پیش نمایان شده است.

میثم لباف خانیکی در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: میراث فرهنگی و آثار تاریخی تنها متعلق به یک کشور یا یک ملت نیستند؛ بلکه اندوخته‌ای از تفکر، هنر، علم و تکنولوژی بشر در طول تاریخ محسوب می‌شوند. هر اثر تاریخی، چه در ایران، چه در مصر، یونان، چین و دیگر حوزه‌های تمدنی جهان، بخشی از کارنامه پیشرفت انسان است و آسیب دیدن آن، به معنای از بین رفتن یک نسخه منحصر به‌فرد از کتاب تاریخ زندگی بشر است.

وی ادامه داد: به عنوان نمونه، کاخ گلستان تهران که اخیراً مورد آسیب قرار گرفته است، محل ثبت آیینه‌کاری‌ها، نقاشی‌ها و تزئینات معماری ویژه‌ای است که هر یک فصلی از تاریخ هنر بشر را بازتاب می‌دهند. تخریب یا فروریختن این عناصر، نابودی بخش مهمی از این کتاب تاریخی است و آثار چنین آسیب‌هایی صرفاً محدود به ایران نیست و موضوعی است که حساسیت جهانی را می‌طلبد. هر بار که چنین اخبار و گزارش‌هایی منتشر می‌شود، احساس می‌شود بخشی از تاریخ و فرهنگ بشری از بین رفته و تکرار این وقایع، شدت تأثر را افزایش می‌دهد.

استاد گروه باستان‌شناسی دانشگاه تهران با بیان اینکه با وجود تبعات منفی ناشی از جنگ و تجاوز نظامی، این شرایط باید زمینه‌ساز افزایش حساسیت جامعه نسبت به میراث فرهنگی شود، افزود: آثاری که تاکنون باقی مانده‌اند، نیازمند توجه و دلسوزی بیشتر مردم و مسئولان هستند. حفاظت از بناها، تپه‌های باستانی و دیگر آثار فرهنگی باید با مسئولیت بیشتری انجام شود تا سرمایه‌های تاریخی و فرهنگی کشور حفظ شود و نسل‌های آینده نیز بتوانند از آن بهره‌مند شوند.

لباف خانیکی تصریح کرد: بنابراین، مقابله با تهدیدها و آسیب‌های وارده به میراث فرهنگی، نه تنها وظیفه ملی، بلکه تعهدی جهانی است که نیازمند همت و همکاری همگانی است. توجه و مراقبت هرچه بیشتر از آثار باقی‌مانده، تضمین‌کننده تداوم هویت فرهنگی و تاریخی کشور و حفاظت از دستاوردهای بشری در گستره جهانی خواهد بود.

انتهای پیام