به گزارش ایسنا، روز ۶ آوریل هم‌زمان با ثبت شدن نام فضانوردان ماموریت «آرتمیس ۲»(Artemis 2) ناسا در تاریخ به عنوان انسان‌های زمینی واردشده به دورترین مقصد، آنها لحظه‌ای را به یاد کسی که دیگر در این دنیا نیست، گذراندند تا این نقطه عطف را جشن بگیرند.

به نقل از اسپیس، رکورد پیشین مسافت طی‌شده متعلق به ماموریت «آپولو ۱۳»(Apollo 13) بود که در دورترین نقطه ماموریت خود ۴۰۰,۱۷۱ کیلومتر از زمین فاصله گرفت. فضانوردان آرتمیس ۲ به تازگی از این رکورد عبور کردند و این مناسبت را با چشمانی اشکبار گرامی داشتند.

«جرمی هانسن»(Jeremy Hansen) متخصص ماموریت آرتمیس ۲ به مرکز کنترل ماموریت گفت: چند سال پیش، ما این سفر را در خانواده فضانوردی صمیمی خود آغاز کردیم و یکی از عزیزانمان را از دست دادیم. نام او «کارول»(Carroll) بود؛ همسر رید، مادر کیتی و الی.

هانسن به همسر «رید وایزمن»(Reid Wiseman) فرمانده ماموریت آرتمیس ۲ اشاره می‌کرد که در سال ۲۰۲۰ بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت. خدمه ماموریت درخواست کردند دهانه‌ای را که در ماه شناسایی کرده‌اند، به نام او نام‌گذاری کنند.

در شمال غربی «دهانه گلوشکو»(Glushko Crater) ماه در همان عرض جغرافیایی «دهانه اهم»(Ohm Crater)، دهانه پیشنهادی کارول قرار دارد. هانسن این دهانه را نقطه روشنی در امتداد سمت پیدای ماه نامید که از زمین قابل مشاهده است. در حالی که هانسن صحبت می‌کرد، وایزمن دستش را دراز کرد تا آن را روی شانه همکارش بگذارد و سپس همه خدمه آرتمیس ۲ به آغوش جمعی رفتند.

خدمه ماموریت تصمیم گرفتند دهانه دیگری را به نام فضاپیمای «اوریون»(Orion) خود، «اینتگریتی»(Integrity) نام‌گذاری کنند.

همانطور که فضانوردان اشک‌های خود را پاک می‌کردند، مرکز کنترل ماموریت ناسا به پیام آنها پاسخ داد: اینتگریتی و دهانه کارول، بلند و واضح.

انتهای پیام