پیمان رجبی در یادداشتی در اختیار ایسنا قرار داده آورده است:
اولین و مهمترین عامل، حضور آگاهانه و گسترده مردم بود. از همان ساعات اولیه تجاوز، خیابانهای شهرها و روستاها مملو از حضور اقشار مختلف مردم شد؛ از جوانان و دانشجویان گرفته تا زنان و سالمندان.
این حضور، نه فقط نماد حمایت، بلکه بخشی از «جنگ مردمی» بود که دشمن را غافلگیر کرد. مردم با حضور در راهپیماییها، کمکهای مردمی و حتی حفظ آرامش روانی جامعه، نشان دادند که این جنگ، جنگ یک دولت نیست؛ جنگ یک ملت است. همین حضور، هزینههای روانی و سیاسی را بر دشمن تحمیل کرد و مانع از آن شد که جنگ به سرعت به نفع متجاوزان تمام شود.
دومین عامل، اقتدار نیروهای مسلح جمهوری اسلامی بود. ارتش، سپاه پاسداران و نیروهای مردمی با عملیات دقیق، هوشمند و نامتقارن (از جمله کنترل مؤثر بر تنگه هرمز به عنوان شاهرگ اقتصادی جهان) توانستند توازن را به نفع ایران تغییر دهند.
در شرایطی که دشمن از برتری هوایی و فناوری پیشرفته برخوردار بود، نیروهای ما با تکیه بر دانش بومی، خلاقیت تاکتیکی و روحیه جهادی، ضربههای مؤثری وارد کردند و اهداف اعلامشده متجاوزان را ناکام گذاشتند. این اقتدار نظامی، همراه با صبر استراتژیک، آمریکا را وادار به عقبنشینی و پذیرش شروط ایران کرد.
سومین و شاید مؤثرترین عامل، همدلی و انسجام ملی بود. در این برهه حساس، شکافهای سیاسی، قومی و فرهنگی به حداقل رسید و جای خود را به همدلی عمیق داد. مردم و نخبگان، دانشگاهیان و کارگران، همه با یک زبان از رزمندگان دفاع کردند.
این همدلی، سلاح پنهان ایران بود؛ سلاحهایی که هیچ موشک و پهپادی نمیتواند جایگزین آن شود. دانشگاهها نیز در این میان نقش خود را ایفا کردند؛ تولید دانش، تربیت نیروی متخصص و حفظ فضای علمی حتی در شرایط جنگی، نشان داد که آموزش عالی ایران، بخشی جداییناپذیر از قدرت ملی است.
این سه گزاره (حضور مردم، اقتدار نظامی و همدلی ملی) در کنار عوامل دیگری مانند تابآوری اقتصادی و دیپلماسی هوشمندانه، باعث شد ایران نه تنها از این آزمون سربلند بیرون آید، بلکه آمریکا و اسرائیل را به پذیرش طرح ۱۰ مادهای خود وادار کند. این یک پیروزی راهبردی است؛ پیروزیای که هزینهاش را ملت پرداخت کرد، اما دستاوردش متعلق به همه ماست.
اکنون که آتشبس برقرار شده، وظیفه همه ما ـ به ویژه دانشگاهیان ـ این است که این همدلی را به دوران صلح نیز تسری دهیم. باید از این فرصت برای تقویت انسجام ملی، بازسازی و پیشرفت علمی استفاده کنیم تا هیچ متجاوزی در آینده جرأت تکرار چنین حماقتی را نداشته باشد.
انتهای پیام
