در روزهای اخیر و همزمان با تشدید تحرکات دشمنان در محیط پیرامونی ایران و همچنین ناموفق بودن مذاکرات اخیر ایران و دشمنان متخاصم آمریکایی صهیونی، راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی با تکیه بر دو رکن «اقتدار نظامی» و «سرمایه اجتماعی» وارد مرحله جدیدی شده است. برای واکاوی این ابعاد، با امیرعلی فرهنگ، یکی از مدرسان حوزه مطالعات امنیت ملی به گفتوگو نشستیم که معتقد است ایران توانسته است میان «میدان» و «دیپلماسی عمومی» پیوندی ناگسستنی ایجاد کند.
پیوستگی «آمادگی» و «اقدام سخت»؛ ستونهای بازدارندگی نظامی
این مدرس دانشگاه در گفتوگو با ایسنا با اشاره به پیامهای مخابره شده از سوی بخشهای نظامی کشور، اظهار کرد: بازدارندگی فعال زمانی محقق میشود که از مرحله «نمایش ابزار» به مرحله «کاربست اراده» عبور کنیم. آنچه امروز در رفتار نیروهای مسلح دیده میشود، پیوند هوشمندانه میان «آمادگی عملیاتی» و «آمادگی برای اقدام سخت» است. این پیام به اتاقهای فکر دشمن فهمانده است که هرگونه خطای محاسباتی، دیگر صرفاً با بیانیه پاسخ داده نمیشود، بلکه با کنشگری سخت و پشیمانکننده همراه خواهد بود.
وی افزود: آمادگی نظامی کشور اکنون در بالاترین سطح خود قرار دارد و این آمادگی نه برای شروع جنگ، بلکه برای صیانت از صلح از طریق اقتدار است. دشمن وقتی میبیند که ابزار نظامی ایران پشتوانه «اراده برای اقدام» را دارد، در محاسبات خود برای هرگونه تعرض تجدیدنظر میکند. این دقیقاً همان معنای واقعی بازدارندگی در تراز یک قدرت منطقهای است.
همبستگی ملی؛ مکمل دیپلماسی دفاعی در برابر استکبار
این تحلیلگر مسائل راهبردی در ادامه به نقش کلیدی جامعه و سیاست در تکمیل پازل اقتدار پرداخت و بیان کرد: اگر بازدارندگی نظامی را لایه بیرونی حفاظت از کشور بدانیم، «ایستادگی ملی» هسته مرکزی و نفوذناپذیر این لایه است. پیامی که امروز از بطن جامعه و بخشهای سیاسی صادر میشود، بر سه پایه حیاتبخش استوار است: «همبستگی ملت»، «یکپارچگی حاکمیت» و «اصرار بر حقوق حقه».
وی با بیان اینکه دشمن همواره به دنبال ایجاد شکاف میان دولت و ملت در شرایط حساس است، تصریح کرد: نمایش انسجام میان سران قوا و نهادهای حاکمیتی تحت هدایت رهبری معظم انقلاب، در کنار حضور حماسی مردم در صحنه، نشان داد که ایران در دفاع از منافع ملی خود «تکصدا» است. این یکپارچگی، هرگونه طمع برای موجسواری بر روی اختلافات داخلی را از بین برده است.
ایستادن بر حقوق حقه؛ خط قرمز بازگشتناپذیر ایران
این مدرس دانشگاه، صیانت از حقوق ملی را وجه مشترک تمام بخشهای حاکمیتی دانست و گفت: ایستادگی بر حقوق حقه ایران، چه در حوزه صلحآمیز هستهای و چه در مورد تمامیت ارضی و امنیت مرزها، تابعی از توافقهای سیاسی نیست، بلکه یک «ضرورت وجودی» است.
وی تاکید کرد: امروز جهان شاهد است که ایران اسلامی دیگر اجازه نمیدهد متغیرهای خارجی بر سرنوشت ملت سایه بیندازند. پیغام واضح بخشهای سیاسی و اجتماعی به جهان این است که فشار ستمگران نه تنها منجر به عقبنشینی نخواهد شد، بلکه با افزایش پیوند میان قوای مختلف و تقویت جبهه داخلی، پاسخ داده میشود. این همافزایی میان «مشت آهنین نظامی» و «قلب تپنده اجتماعی»، تضمینکننده امنیت پایدار ایران در دهه پیشرو خواهد بود.
انتهای پیام
