علیخان نصراصفهانی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به رسالت اصلی مراکز تحصیلات تکمیلی اظهار کرد: پیش از ورود به وظایف دانشگاه در شرایط پساجنگ، باید توجه داشت که هدف توسعه دانشگاهها، تربیت نیروی انسانی، کشف نقاط تاریک دانش، ایجاد خلاقیت و ابداع روشهای نوین برای توسعه و رفاه اجتماعی است؛ در غیر این صورت، دانشگاه تنها به بنگاهی برای صدور مدرک و ارائه مقالاتی تبدیل میشود که در عمل هیچ کاربردی ندارند. حداقل کارکرد دانشگاه، ارائه سرنخ برای کارآفرینی است تا جامعه و فعالان اقتصادی برای حل مشکلات خود به آن پناه ببرند.
وی افزود: در شرایط جنگی، نقش سازمانهای عملگرا همچون دانشگاه مشخص میشود. مدیریت عملگرایانه باید به سمت ساختنِ خرابیها برود. در اینجا، نوشتن و انتشار صرفِ یک مقاله رفع تکلیف است؛ بلکه توان پژوهشی باید معطوف به رفع مشکلات بنیادین شود. ما باید روندهایی را توسعه دهیم که به نتایج عملی منجر شوند.
این استاد دانشگاه توضیح داد: به آلمان و ژاپن پس از جنگ جهانی دوم نگاه کنید که با خاک یکسان شدند، اما با تکیه بر دانشگاهیان پویا و مسئولیتپذیر، صنعتگر، مهندس و پزشکِ متناسب با شرایط پساجنگ تربیت کردند و با پروژههای نتیجهگرا از زیر خاک بیرون آمدند.
لزوم حذف بروکراسی؛ بازگشت به روحیه جهاد سازندگی
نصراصفهانی تأکید کرد: تغییر منش دانشگاهها و تطبیق با شرایط اضطراب پساجنگ، خود یک پروژه بزرگ است. سازمانها باید معضلات خود را لیست کرده و بدون بروکراسی اداری از دانشگاهها کمک بخواهند. این شرایط، یادآور فعالیتهای جهاد سازندگی پس از جنگ ایران و عراق است که همه فقط یک هدف داشتند؛ سازندگی. در شرایط پساجنگ، هزاران قانون و مجوز دستوپاگیر باید برچیده شده و یک کمیته هماهنگکننده با اختیارات کامل جایگزین شود.
وی با اشاره به یک مثال کنایهآمیز گفت: بارها در کلاس گفتهام که صابون را چه با «ص» بنویسند و چه با «س»، باید کف کند! داشتن یک دانشگاه با کمترین مقاله، اما بالاترین عملکرد سازندگی، بسیار بهتر از دانشگاهی با رتبه بالای مقالات بیخاصیت است. ما مدیون فداکاری مدافعان مرزها هستیم، اما رسالت ما تازه بعد از جنگ شروع میشود. در اروپا هنوز هم ارتباط دانشگاه و صنعت پروژهمحور است؛ ما نیز برای بازسازی و سازندگی، نیازمند تشکیل اتاق بحران و عبور از روشهای سنتی هستیم.
حمایت از دانشجویان و نقش اساتید بهعنوان «پدر معنوی»
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان در بخش دیگری از سخنان خود به وضعیت دانشجویان اشاره کرد و افزود: همه دانشجویان در این شرایط دچار مشکلات مالی و روانی میشوند. دولتِ کارآمدِ پساجنگ باید حمایت مالی و معنوی درستی از آنها داشته باشد. دانشگاههایی که حیاتشان به شهریه وابسته است را نمیتوان رها کرد و نیازمند کمکهای دولتی هستند.
نصراصفهانی ناامیدی را مشکلی حادتر از مسائل مالی دانست و تصریح کرد: در اینجا نقش مسئولیت اجتماعی اساتید پررنگ میشود که باید علاوه بر معلمی، نقش پدر معنوی را ایفا کنند و با پرهیز از مطالب استرسزا، امید به آینده را القا کنند. یکی از مدیران کنونی به من میگفت صحبتی که شما ۱۶ سال پیش در جلسه دوم کلاس داشتید، انگیزه مسیر او شد. اساتید باید در فضایی روانکاوانه واقعیت را بپذیرند و با عادیسازی بحران، بدون دروغگویی، افقهای روشن را ترسیم کنند.
وی بازسازی کشور را نیازمند مدیریت متمرکز خواند و افزود: مدیران اجرایی باید یا کمک مشاوران تخصصی، برنامههای راهبردی تدوین کرد. نمیتوان به ایدههای صرفاً تئوریک اعتماد کرد. این مدیریت نیازمند احترام به نظرات کارشناسی اساتید است.
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان تأکید کرد: توسعه کسبوکارهای دیجیتال میتواند موج بیکاری را کاهش دهد، اما قطعی اینترنت جهانی و ضعف اینترنت داخلی مانع آن میشود.
رسانه، دیپلماسی و بازیابی آرامش جامعه
نصراصفهانی با اشاره به نقش مهم دیپلماسی خاطرنشان کرد: بازی دادن متخصصان در برنامههای گذر از بحران بسیار مهم است. در این مسیر، خبررسانی علمی و نظارت کمیتهای از اساتید بر اخبار رسانههایی چون صدا و سیما ضروری است، زیرا مردم در شرایط بحران با اخبار زندگی میکنند. انتقال صحیح اخبار آرامبخش توسط اساتید مورد اعتماد جامعه، التیامبخش است.
وی یادآور شد: وقتی مردم ببینند سکان کشور در دست افراد کاردان و دارای تجربه آکادمیک و اجرایی است، تابآوری آنها افزایش مییابد. جنگ بر روان جامعه زخم میزند و التیام آن زمانبر است، اما تاریخ نشان داده مردمی که دچار جنگ تحمیلی شدهاند بار دیگر روی پای خود ایستادهاند و در این میان، رهبران فکری و دانشگاهیان نقشی بیبدیل در سرعتبخشی به این بهبود دارند.
انتهای پیام
