بعد از مدرسه مکتبالحسین میثاق که نزدیکترین به محل بمباران هوایی است، ساختمان اداری هسته گزینش و ساختمان اداری آموزش و پرورش استثنایی آذربایجان شرقی هم در این حمله آسیب دیده و آموزشگاه دخترانه دانشآموزان استثنائی باغچهبان ۲ هم در همسایگی این سه مجموعه از آسیب حملات هوایی در امان نمانده است.
شیشههای شکسته، سقفهای فرو ریخته و سوراخ سوراخ و نیمکتهای بیحال همه آن چیزی است که از مدرسه مکتبالحسین باقی مانده، مدرسهای که نه یک فضای آموزشی و چاردیواری ساده که خانه امید بیش از ۳۰۰ دانشآموز برای آیندهای روشن بود.
چه بخواهیم از سمت اداره کل آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی به مدرسهها برسیم و چه از سمت ساختمان یگان ویژه، آثار ویرانی از هر دو طرف، مشخص است و تهیه گزارش با روزی مصادف شده است که به علت امهای مهمات باقیمانده، تنها یک ساعت زمان برای تصویربرداری از دو مدرسه و مستندات داریم و وجود مهمات امها نشده، علت اصلی تاخیر در تهیه گزارش از این دو مدرسه است.
مدرسه پسرانه مکتبالحسین میثاق ناحیه چهار تبریز، یک مجموعه آموزشی بزرگ شامل پیشدبستانی، دبستان و دبیرستان دوره اول و دوم متوسطه و مدرسهای مجهز با نمازخانه، کتابخانه، آزمایشگاه و زمین بازی و ورزش است که بسیاری از این فضاها آسیبهای شدید و جدی دیدهاند و شاید این مدرسه که سال ساخت آن به ۱۳۶۳ برمیگردد، تنها مدرسه تبریز است که بیشترین آسیب را در حملات هوایی جنگ تحمیلی سوم دیده است.
با باز شدن در مدرسه، حیاطی بزرگ پر از مصالح و آهنآلات فرو ریخته سقف و شیشههای شکسته و سنگ و آجر دیده میشود. معلمان نمونه استان آذربایجان شرقی در آستانه هفته معلم برای مصاحبه در حیاط این مدرسه گرد هم آمدهاند و تعدادی از کادر آموزشی و معلمان مدرسه هم برای کمک به پاکسازی و سر و سامان دادن مدرسه اینجا هستند. در حیاط با خانم حیدری مواجه میشوم، آموزگار پایه اول ابتدایی مدرسه که برای سرکشی به مدرسه آمده و به تخریبها خیره شده است.
نمازخانه، یکی از بخشهایی است که آسیب زیادی دیده و قسمتی از سقف آن با تیرآهن پرتاب شده از بیرون، سوراخ شده و حیاط مدرسه پر از عکسهای ۳ در ۴ دانشآموزان، ماژیک، دستسازههای بچهها، ورق پارههای کتابهای درسی است که بر اثر شدت موج انفجار، به حیاط پرتاب شدهاند.
این مدرسه مجموعهای غیردولتی است و به گفته مسئولان آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی مورد بازدید مدیرکل این دستگاه در استان و معاون وزیر و رئیس سازمان مدارس و مراکز غیردولتی و توسعه مشارکتهای مردمی قرار گرفته است.
اسفندیار صادقی، مدیرکل آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی در این خصوص به ایسنا میگوید: به گفته معاون وزیر، برای بازسازی مدارس غیردولتی آسیبدیده تسهیلات اختصاص خواهد یافت.
مقصد بعدی، چند ساختمان، آنطرفتر است، قدیمیترین مدرسه آموزش و پرورش استثنایی استان آذربایجان شرقی که در سال ۱۳۴۲ احداث شده و نقش مهمی در تربیت، آموزش و پرورش دانشآموزان ناشنوا داشته است.
در بازدید از این فضای آموزشی آسیب دیده در جنگ، فریبا سردارپور، رئیس اداره آموزش و پرورش استثنایی استان هم همراهم است. او به ایسنا میگوید؛ این مدرسه ۴۰ دانشآموز ناشنوا و ۱۱ پرسنل آموزشی و اجرایی مجرب و متخصص دارد و خدمات آموزشی ویژه ناشنوایان و حتی گفتار درمانی هم در آن برای دانشآموزان شش پایه ابتدائی که بعضیشان از شهرستان میآیند، ارائه میشود.
آسیب وارده به این مدرسه دولتی هر چند به ظاهر، کم به نظر میرسد، اما فرو ریختن بخشی از سقفی که مدیر مدرسه بعد از کلی دوندگی و جلب حمایت شهرداری، تعمیرش کرده بود، خبر تلخی برای این مدرسه و عواملش است.
وارد مدرسه که میشوم، باز هم شیشههای شکسته، سکوت آزار دهنده مدرسه در اردیبهشتی که باید پر از دانشآموز میبود و نیمکتهای خالی، توی ذوقم میزند.
قاب عکسی که جبار باغچهبان از آن به تخریبها زل زده، دستسازههای پرت شده وسط کلاس، شیشههای شکسته، تنها نقطهای که احساس تاسف را کمی تعدیل میکند، لانه پرندهای است که مدرسه را پناه خودش دیده و لانهای روی در بین خرابیهای خیابان حافظ، در مدرسه باغچهبان آن هم بالای پروژکتور کلاس ساخته است. پرنده، زیاد رسانهای نیست و با دیدن ما میپرد.
اما بقایای شاخههای تر درختی که برای لانهسازی با خودش حمل کرده و تا کلاس آورده، باقی است. نقطه پایان گزارش شاید همین باشد که پرنده، لانه را درست جایی ساخته که آویزی با یک نوشته تاملبرانگیز، از مهتابی کلاس آویزان است و امید را در بین ویرانیها گوشزد میکند: "جهانی شایسته کودکان، جهانی بدون خشونت"!.
به گفته اسفندیار صادقی مدیرکل آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی، ۶۵ مدرسه و فضای پرورشی، اداری، رفاهی و ورزشی در دفاع مقدس سوم، آسیب جزئی و کلی دیده است که با پیگیریهای صورت گرفته با بازگشت مدارس به شکل حضوری، مشکلی از بابت برقراری کلاسهای درس وجود نخواهد داشت.
انتهای پیام
