هیاهوی مسابقات ورزشی که زیر سایه جنگ تحمیلی به سکوت وا داشته شده بود؛ هفته گذشته، ولو ۴۰ دقیقه اما دوباره به جریان افتاد. پرونده فصلی که قرار بود سال گذشته تمام شود بالاخره بسته شد. گیتیپسند جام قهرمانی لیگ برتر فوتسال را بالای سر برد و مس، همچون دو فصل اخیر، دست خالی ماند.
افول تدریجی یک قهرمان
لالههای نارنجی آذربایجان که روزگاری نه چندان دور به عنوان فاتح آسیا شناخته میشدند؛ اکنون در منجلاب بیجامی گرفتارند. مسسونگون آخرین بار در فصل ۱۴۰۱ رنگ جام را دیده؛ با تیمی تحت هدایت اسماعیل تقیپور و مدیریت رسول خطیبی. قهرمانیای که از این حیث مس را ۵-۳ برابر گیتیپسند غالب کرد.
روند روبه نزول نارنجیها اما یک شبه اتفاق نیفتاد. آنها به تدریج به این بلا دچار شدند. پاییز ۱۴۰۳ درحالی که علاوه بر سکوها، دیوارههای سالن پورشریفی هم مملو از جمعیت بود، مس برای نخستین بار در طول تاریخ در خانه مغلوب گیتی شد. بازی برگشت نیز با برتری شاگردان محمد کشاورز همراه شد تا در نهایت روبانهای جام آن فصل به رنگ سرخ درآید.
علاوه بر افت محسوس در کسب نتیجه برابر رقیب دیرینه، تیمهایی همچون گهرزمین، سنایچ ساوه، فولاد زرند و... نیز در دو فصل اخیر در قامت رقبای سرسخت قد علم کردند تا کار مس دشوارتر از قبل شود.

گرفتاری در باتلاق حاشیه، رختکن ناآرام و مدیریت ساندویچی
ورای مباحث فنی که احتمالاً تیم تحت هدایت افضل در اکثر شاخصها سرآمد بوده؛ مس بیرون از زمین چیزی در چنته نداشت. صندلی لرزان مدیریت، چربش حاشیه به متن، رختکنِ ناآرام، چنددستگی در داخل مجموعه و ...، جملگی اتفاقاتی بود که مس را از جام دور کرد.
جالب است بدانید، همه این اتفاقات درحالی به وقوع پیوست که باشگاه مس با مشکلات متعدد مالی دست به گریبان بوده و هست؛ اما نقی نصیری ترجیح داده بود مبالغ هنگفتی را برای قرارداد بازیکنان فوتسال درنظر بگیرد که در نوع خود جالب توجه است. به طوری که گفته میشد مسیها از لحاظ مبالغ قرارداد، بالاتر از تیمهای متمولی همچون گیتیپسند و گهرزمین قرار گرفتهاند، اما همین ریختوپاشها نیز مسبب بازپسگیری جام از گیتی نشد.
اختلاف مابین علیرضا افضل و فرهاد فخیم در کوتاهترین زمان ممکن مخابره شد. تماشاگران در اولین بازی خانگی بعد از این بلبشو، حسابی از خجالت هم در آمدند. در حاشیه دیدار هفته هفدهم لیگ برتر مقابل پارس جنوبی، در آذرماه سال گذشته؛ عدهای علیه افضل شعار سر دادند و خواستار بازگشت فخیم به تمرینات شدند و عدهای خلاف آن را. در آن مقطع محسن آقاپور به تازگی جانشین نقی نصیری شده بود. (اینجا بخوانید)
پس از پایان جنجال، سکوت مدیریتی با وعدهای شکست؛ محسن آقاپور، مدیرعامل باشگاه، در اظهاراتی پس از بازی نوید داد و گفت: این هفته یک تصمیم خوب میگیریم که هواداران خوشحال شوند. از هواداران انتظار داشتم که بیشتر از اینها حمایت کنند. (اینجا بخوانید)
امروز اما نه خبری از آقاپور در راس مدیریت باشگاه مس بود و نه یک هفته بلکه هفتهها از این اتفاق گذشت و وضعیت به منوال قبلی باقی ماند.
این اختلاف در رختکن دامن چند بازیکن دیگر را هم گرفت اما نه به اندازه فخیم که منجر به کنار رفتن از تیم شود.

حضوری که برای قهرمانی کافی نبود
در ادامه، محمدرضا کافی بعد از سالها دوری از تبریز به صندلی لرزان مدیرعاملی مس تکیه زد اما آمدنش برای بازپسگیری تاج و تخت قهرمانی از گیتیپسند کافی نبود.
تمام این اتفاقات که از بیرون گود نمایان بودند؛ خصایل یک تیم قهرمان را از مس جدا کرد تا نارنجیپوشان برای سومین بار متوالی قافله را به گیتی ببازند. حالا گیتیزنها با شش قهرمانی و هشت نائب قهرمانی، پر افتخارترین تیم فوتسال ایران هستند. مسسونگون نیز با پنج قهرمانی و سه نائب قهرمانی در جایگاه بعدی قرار دارد.
پایان عصر شکوه مس؟
اکنون شاید اطلاعات دقیقی درباره نحوه آمادهسازی مسیها برای فصل آینده در دسترس نباشد اما با مرور اظهارات جنجالی افضل در پایان فصل، احتمالاً نباید منتظر حضور همزمان افضل و فخیم یا حتی یکی از این دو در مس باشیم و باید دید ورای این مسائل حاشیهای برنامه مدیرعامل جدید برای تیم زخم خورده فوتسال بعد از سه فصل بدون جام، چه خواهد بود.
انتهای پیام
