به گزارش ایسنا، به نقل از نیویورک تایمز، آملی سادلو، دانشآموز ۱۸ سالهای که در دامنههای آلپ اتریش بزرگ شده، یکی از این نمونههاست. او پیشتر تجربه حضور در دوره تابستانی دانشگاه آمریکایی براون را داشته و از فضای آن با تحسین یاد میکند. با این حال، تصویری که زمانی برایش ایدهآل بود، حالا دچار تزلزل شده است.
او در این باره میگوید: « یک تصویر خیلی ایدهآل از دانشگاههای آمریکا در ذهنم داشتم. اما پس از انتخابات ۲۰۲۴ و پیروزی دونالد ترامپ، نگاهم تغییر کرد. بهویژه وقتی یکی از بستگانش در آمریکا با مشکل ویزا روبهرو شد و اخبار تیراندازی در محیطهای دانشگاهی را شنیدم. حالا و با این شرایط مادرم گفت حاضر نیست هزینهاش را بدهد».
سادلو در نهایت مسیر دیگری را انتخاب کرد و به دانشگاه Sciences Po پاریس رفت؛ دانشگاهی که اکنون به نوعی به پناهگاهی برای دانشجویانی تبدیل شده که نسبت به آینده تحصیل در آمریکا دچار تردید شدهاند. این تغییر صرفا موردی نیست. به گفته مدیران این دانشگاه، درخواستهای دانشجویان آمریکایی برای ورود به این مرکز در یک سال گذشته بیش از ۵۰ درصد افزایش یافته، در حالی که تمایل دانشجویان این دانشگاه برای گذراندن یک سال تحصیلی در آمریکا به نصف کاهش پیدا کرده است.
جرمی پرلمن، معاون امور بینالملل این دانشگاه در این مورد میگوید: برای اولینبار، آمریکا دیگر انتخاب اول دانشجویان ما برای سال تحصیل در خارج نیست. این جمله، شاید بیش از هر آمار دیگری، عمق این تغییر را نشان میدهد.
در پس این چرخش، مجموعهای از عوامل قرار دارد؛ از هزینههای بسیار بالای تحصیل در دانشگاههای آمریکایی گرفته تا نگرانیهای امنیتی. اما آنچه بیش از همه در صحبتهای دانشجویان و مدیران تکرار میشود، «عدم قطعیت» است. لوئی واسیه، رئیس علومسیاسی دانشگاه Sciences Po ، این موضوع را چنین توضیح میدهد: «شما باید خانه اجاره کنید، حساب بانکی باز کنید و برنامه زندگیتان را تنظیم کنید. اما وقتی نمیدانید سه هفته دیگر چه اتفاقی میافتد، این کارها سخت میشود.» او صریحتر میگوید: مردم از عدم قطعیت خوششان نمیآید.
این عدم قطعیت، تنها به مسائل اداری محدود نمیشود. گزارشهایی از رد ویزا یا حتی بازداشت برخی دانشجویان توسط ماموران مهاجرتی، نگرانیها را تشدید کرده است. برای بسیاری از دانشجویان، این پرسش جدی مطرح شده که آیا میتوانند بدون دغدغه در آمریکا تحصیل کنند یا نه.
مایوَن بیلاس، دانشجوی فرانسوی که اصالتا از گوادلوپ در کارائیب است، میگوید قصد داشته برای ادامه تحصیل به دانشگاه کلمبیا برود، اما حالا مردد شده است. او به گزارشهایی اشاره میکند که در آن ماموران مرزی تلفنهای همراه مسافران را برای بررسی شبکههای اجتماعیشان ضبط میکنند. او همچنین بهعنوان یک زن سیاهپوست، نگران تبعیض نژادی است.
نگرانیها تنها به مسائل نژادی محدود نیست. اینس شریفی، دانشجوی مراکشی، میگوید فعالیتهایش در حمایت از فلسطین در دانشگاه ممکن است دریافت ویزای آمریکا را برایش دشوار کند. او با لحنی قاطع میگوید: کاملا آمادهام که اصلا به آمریکا نروم.
در کنار این مسائل، برخی دانشجویان آمریکایی در اروپا نیز از تغییر نگاه دیگران نسبت به خود صحبت میکنند. سوفیا آنتونیولی، دانشجوی آمریکایی، میگوید که الان واژه “آمریکایی” گاهی بهعنوان یک طعنه استفاده میشود، انگار تبدیل به یک قضاوت شده است.
در این میان، دانشگاههای اروپایی از این تغییر بهرهمند شدهاند. علاوه بر دانشگاه Sciences Po ، موسساتی مثل دانشکده اقتصاد لندن نیز افزایش قابلتوجهی در تقاضا از سوی دانشجویان آمریکایی را تجربه کردهاند. با این حال، این رشد ناگهانی خود چالشهایی ایجاد کرده است. مدیران دانشگاه Sciences Po حتی از دانشگاههای آمریکایی خواستهاند تعداد دانشجویان اعزامی خود را کاهش دهند تا از ازدحام جلوگیری شود.
این روایتها نشان میدهد که آنچه در حال رخ دادن است، صرفا یک تغییر مقصد تحصیلی نیست، بلکه بازتابی از تحولات عمیقتر در ادراک جهانی از ثبات، امنیت و آزادی در محیطهای دانشگاهی است.
انتهای پیام
