سیدهادی ریحانی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به وضعیت اصناف پارچهفروشی، اظهار کرد: بخشی از پارچههای مورد نیاز بازار از طریق واردات بهویژه از کشورهای شرق آسیا تامین میشود. در پی درگیریهای منطقه، روند ورود این کالاها مختل شده و حجم قابلتوجهی از محمولههای خریداری شده توسط تجار در بنادر امارات و دبی که مکان اصلی ارسال این اقلام است، متوقف مانده است.
وی افزود: با توجه به اینکه خریدهای فصلی باید در فصل گذشته انجام میشد تا برای تابستان آماده باشد، اکنون در تامین پارچههای تابستانی با محدودیت مواجه هستیم. این کمبود عرضه، منجر به افزایش قیمتها در بازار شده است. با این حال، با توجه به شرایط فعلی فرصت خوبی است تا توجه مصرفکنندگان به سمت تولیدات داخلی جلب شده و از ظرفیتهای بومی استفاده کنند.
ریحانی با بیان اینکه نقش صنایع پتروشیمی در زنجیره تولید پوشاک بسیار حیاتی است، اظهار کرد: مواد اولیه الیاف، نخ و حتی رنگهای مورد استفاده، مستقیما از محصولات پتروشیمی تامین میشود. نوسانات در این صنعت تاثیر مستقیمی بر هزینههای تولید و قیمت تمامشده پارچه دارد. در یک سال اخیر به دلیل افزایش هزینهها در بخش پتروشیمی، شاهد رشد تصاعدی قیمتها بودیم، بهطوری که از سال گذشته تا کنون، قیمت انواع پارچه داخلی و وارداتی حداقل ۱۰۰ درصد افزایش داشته است.
رئیس اتحادیه صنف پارچه فروشان مشهد با اشاره به اینکه در ۶ ماه گذشته، صنعت نساجی ایران شاهد تحولات مثبتی بوده است، گفت: خوشبختانه در بخش پارچههای رومبلی و پردهای با فعال شدن کارخانجات یزد، کشور به استقلال نسبی دست یافته است. در حالی که در گذشته، بازار در انحصار محصولات ترکیه بوده اما امروزه محصولات داخلی نه تنها نیاز کشور را تامین میکنند بلکه با کیفیتی برتر به کشورهای افغانستان، ترکمنستان و حوزه آسیای میانه صادر میشود. در بخش پارچههای فاستونی و کتشلواری نیز ایران به مرز خودکفایی و صادرات رسیده است.
ریحانی با اشاره به اینکه در بخش پوشاک بانوان شامل لباسهای مجلسی، مخمل و چادر مشکی، همچنان نیاز به واردات احساس میشود، تصریح کرد: حجم تولیدات داخلی چادر مشکی و رنگی هنوز پاسخگوی تمام نیاز بازار نیست. اگرچه محدودیتهای وارداتی فشار روانی و افزایش قیمت را به همراه داشته، اما فرصت مناسبی برای برندهای داخلی ایجاد کرده است. برای نمونه کرپ کنزو تولید ایران، اکنون با استقبال بسیار خوبی در بازار روبرو شده است. البته باید توجه داشت که نوسانات قیمت در بخش صنایع نخ و رنگ همچنان قیمت تمامشده محصول نهایی را تحت تاثیر قرار میدهد.
آثار مخرب فعالیت روزبازارها بر صنف خرده فروشان پارچه
وی با اشاره به تاثیر مخرب فعالیت روزبازارها بر صنف خرده فروشان پارچه، اظهارکرد: متاسفانه ناهماهنگی و نوعی لجبازی در مدیریت بازار، صنف ما را با معضلی به نام «روزبازارها» روبرو کرده است. این بازارها فاقد هرگونه مجوز قانونی و نظارت بر قیمت و کیفیت هستند. فعالیت این بازارها تحت پوشش حمایت از زنان سرپرست خانوار توجیه میشود، در حالی که طبق بررسیها، حتی یک درصد از فروشندگان نیز جزو این قشر نیستند. در حقیقت، عدهای افراد سودجو با انتقال پارچههای بیکیفیت و قاچاق از شهرهایی نظیر زاهدان و زابل، محصولات خود را بدون هیچگونه ضابطه و نظارتی در این فضاها به فروش میرسانند که ضربه سنگینی به کسبه وارد کرده است.
ریحانی در ادامه با اشاره به پیامدهای این وضعیت بر بازار پارچه مشهد، گفت: این روند آسیب جدی به فعالان این بازار وارد کرده است. اگر قرار است چنین بازارهایی برپا شوند باید امکان نظارت اتحادیه بر کیفیت و قیمت کالاها فراهم گردد تا حقوق مصرفکنندگان ضایع نشود، اما تاکنون متولیان امر با اتحادیه همکاری نکردهاند.
کاهش درآمد هر واحد صنفی به علت افزایش مجوز کسبوکار در صنف پارچه
رئیس اتحادیه صنف پارچه فروشان مشهد با بیان اینکه با اشباع بیش از حد واحدهای صنفی روبهرو هستیم، تصریح کرد: آمارها نشان میدهد تعداد مغازهها در ایران ۵ تا ۶ برابر استانداردهای جهانی است که بخش زیادی از آن به دلیل ایجاد شغل به وجود آمده است. در گذشته هر واحد صنفی یک حریم و فاصله قانونی داشت و همین باعث میشد کاسب بتواند رزق خودش را در بیاورد، اما امروز با حذف این حریمها و رشد بیرویه مجوزها، در کنار فروش اینترنتی و روزبازارها، درآمد هر واحد صنفی به یک پنجم کاهش پیدا کرده است.
ریحانی ادامه داد: نتیجه این شرایط این است که کاسب نمیتواند از عهده هزینهها بربیاید، چکهایش برگشت میخورد و با انبوهی از بدهی و حتی مشکلات قضایی روبهرو میشود. روزبازارها نیز در این میان بار مشکلات ما را دوچندان کرده است. با این حال در این شرایط خاص چارهای نداریم جز اینکه محکم بایستیم و امیدوار باشیم این مشکلات با تدبیر مسئولان به تدریج حل شود.
وی با اشاره به وضعیت قیمت پوشاک و پارچه، اضافه کرد: پوشاک و پارچه دو بال یک صنعت هستند و هر تغییری در یکی، مستقیم بر روی دیگری اثر میگذارد. امروز یکی از بزرگترین معضلات ما ورود بیرویه پوشاک قاچاق است که به صنعت نساجی و تولیدکنندگان پوشاک ضربه سنگینی وارد کرده است. ما باید به سمتی برویم که با کاهش قیمت تمامشده پارچه، قیمت نهایی پوشاک برای مردم مناسب تر شود، البته نباید از کیفیت غافل شد.
ریحانی با اشاره به تغییر فرهنگ مصرف، بیان کرد: امروز پارچه بهتدریج در حال حذف شدن از سبد خرید خانوادههاست و مردم بیشتر به سمت لباس های آماده رفتهاند. این بزرگترین تهدید برای خردهفروشان پارچه است. نسل ما تمایل زیادی به خرید پوشاک آماده ندارد، اما نسل جوان دیگر مثل گذشته رغبتی به خرید پارچه و مراجعه به خیاطی ندارد.
وی افزود: صنف پارچهفروشی از قدیمیترین و ریشهدارترین اصناف تجارت ایران است؛ تجارتی که روزگاری با جاده ابریشم شناخته میشد اما با روند فعلی پیشبینی من این است که تا چند سال آینده واحدهای پارچهفروشی در سطح شهر بسیار کم شوند و این صنف اصیل بهتدریج به خاطرهها بپیوندد.
رئیس اتحادیه صنف پارچهفروشان مشهد با بیان اینکه هرچه تقاضا برای یک خدمت کمتر شود، قیمت تمامشده آن بالا میرود، گفت: برای مثال اگر یک خیاط روزی ۱۰ مشتری داشته باشد، میتواند با سود کمتر و در حجم بالا هزینههایش را جبران کند، اما وقتی با کاهش استقبال مردم روبهرو میشود و سفارشها به هفتهای دو یا سه مورد محدود میشود، ناچار است دستمزد دوخت را افزایش دهد تا چرخ کسبوکارش بچرخد.
ریحانی با اشاره به اینکه در حال حاضر حدود ۹۰۰ واحد خردهفروشی پارچه داریم، خاطرنشان کرد: این در حالی است که تعداد واحدهای فروش پوشاک آماده به بیش از ۲۰ هزار مورد میرسد. این تفاوت نشان میدهد امروز بیش از ۹۵ درصد مردم به جای خرید پارچه و مراجعه به خیاط، به سمت پوشاک آماده رفتهاند.
تغییر ذائقه نسل جوان، چالش جدید پارچهفروشان
وی با بیان اینکه دلایل این تغییر رفتار مصرفکننده چندوجهی است، گفت: افزایش قابل توجه هزینههای خیاطی سفارشی، کاهش حوصله و وقت مردم برای مراحل دوختودوز و تغییر نگاه نسل جوان به مقوله لباس، از مهمترین دلایل این موضوع است. جوانان امروز برخلاف نسلهای گذشته، دیگر به دنبال خرید پارچه باکیفیت برای استفاده طولانیمدت نیستند. برای آنها تنوع مهمتر از ماندگاری است و ترجیح میدهند لباسهای ارزانقیمتی بخرند که شاید چند ماه بیشتر عمر نکند، اما تنوع بیشتری داشته باشد. این سبک زندگی جدید و تمایل به مصرف گرایی، امروز یکی از بزرگترین چالشهای صنف پارچهفروش و خیاط است.
انتهای پیام
