سید زکریا محمودیرجا در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده، آورده است: در جنوب ایرانزمین، آنجا که موجهای نیلگون بر سواحل کهن میکوبند و بادهای دریا بوی تاریخ را با خود میآورند، پهنهای گسترده است که نامش از ژرفای حافظه تمدنی این سرزمین برخاسته است: خلیج فارس. این نام تنها یک واژه بر نقشه نیست؛ پژواک هزاران سال زندگی، فرهنگ، دریانوردی و پایداری مردمانی است که در کنار این آبها زیستهاند و هویت خود را با آن درآمیختهاند.
خلیج فارس آیینه شکوه تمدنی است که قرنها پیش از بسیاری از روایتهای امروز، راه دریا را میشناخت و افقهای دور را درمینوردید. از کرانههای این دریا، کشتیها به راه میافتادند و فرهنگ و دادوستد را به سرزمینهای دور میبردند و در بازگشت، روایتهای تازهای از جهان را با خود میآوردند.
در طول سدهها، نام فارس بر این پهنه آبی همچون نشانی روشن در اسناد، نقشهها و روایتهای جهان ثبت شد و در حافظه ملتها ماندگار گردید. این نام با ایستادگی و پاسداری نیز پیوند خورده است. در روزگارانی که نیروهای بیگانه و قدرتهای استعمارگر اروپایی چشم طمع به این آبها دوختند، مردانی از همین سرزمین برخاستند تا از کرانهها و هویت آن پاسداری کنند. در تاریخ جنوب ایران، نام دلیرانی چون رئیسعلی دلواری میدرخشد؛ مردی که در برابر سلطهطلبی ایستاد و نشان داد غیرت ایرانی در برابر زیادهخواهی سر خم نمیکند. همچنین یاد و خاطره رزمآوران تنگستان، شهید تنگسیری و دیگر نیروهای جانبرکف که برای پاسداشت این خاک و این دریا جان بر کف نهادند، بخشی از همین روایت ماندگار است. اما در سالهای اخیر، گاه صداهایی از پیرامون این پهنه آبی شنیده میشود که بازتابدهنده ماجراجوییهای سیاسی و توهمات حاکمان تازهبهدورانرسیده کشورهای حاشیه خلیج فارس است. این گروه با تکیه بر ائتلافهای سیاسی و امنیتی با نظام سلطه و صهیونیسم جهانی، در تلاشی بیهوده و بیریشه میکوشند تا با تحریف نامی کهن، هویت ذاتی این منطقه را دگرگون سازند.
آنان فراموش کردهاند که ریشه این نام با خون دلیرانی چون رئیسعلی دلواری، شهید تنگسیری و فداکاری نیروهای بومی گره خورده است؛ و نمیدانند یا نمیخواهند بدانند که تاریخ، حافظهای ژرف و بیدار دارد. اگر اندکی در آیینه گذشته بنگرند، درخواهند یافت از کجا برخاستهاند و جایگاهشان در قیاس با تمدن باشکوه ایران چه بوده است. کاش به حافظه تاریخی کوتاه خود رجوع کنند و از سرنوشت گذشتگان خود درس عبرت گیرند؛ چرا که تاریخ هیچ ملتی با خیال و تکرار تحریف بازنویسی نمیشود. اسناد کهن، نقشههای تاریخی و شهادت روایتهای معتبر، گواهی استوارند بر اصالت نام «خلیج فارس»؛ نامی که قرنها پیش، بیهیاهو و بیجدل، در گوش جهان طنین افکند و ماندگار شد.
تنگه هرمز؛ گذرگاه حیاتی جهان
امروز نیز تنگه هرمز، این گذرگاه حیاتی جهان، گواه زنده پیوند عمیق ایران با دریاست. حضور و نقشآفرینی ایران در این منطقه، ادامه همان سنت تاریخی پاسداری و مدیریت دریایی است؛ بازتولید قدرتی که در طول قرنها، ثبات و امنیت این پهنه را تضمین کرده است.
این پیوند، تنها در اسناد ثبت نشده، بلکه در جان مردم زنده است؛ مردمی که در روزهای سخت جنگهای تحمیلی با ایستادگیشان مرزها را حفظ کردند و امروز نیز با حضور حماسی و شگفتآور خود در خیابانها، در همافزایی با شجاعت میدان و دیپلماسی مقتدرانه و انقلابی، تصویری درخشان از ارادهٔ تاریخی ایران را به نمایش گذاشتهاند. هر قدم در خیابانهای شهر، هر فریاد در میدان، تاییدی دوباره است بر اینکه ملت ایران پاسدار عزت و تمامیت ارضی خود در برابر هر تهاجم و طمعی است.
این پیام، پیام ملت ایران است به همه جهان و به همه ایرانیان در هر کجای این کره خاکی: که آنان دل در گروی عزت و امنیت ایران قوی دارند و میدانند پاسداشت خلیج فارس، پاسداشت هویت و موجودیت یک ملت است. ایرانی که در نظم نوین آینده، با تکیه بر ریشههای تاریخی و روح مقاوم خویش، جایگاهی شایسته و ماندگار برای خود رقم خواهد زد.
و چنین است حقیقتی که در دل تاریخ جاری است؛ حقیقتی که نه با گذر سالها فراموش میشود و نه با هیاهوی ادعاها دگرگون. خلیج فارس نامی است برخاسته از ژرفای تاریخ، نامی پیوندخورده با حافظه تمدنی ایران، نامی ماندگار به بهای فداکاری دلیران این سرزمین.خلیج فارس بوده است، خلیج فارس هست، و خلیج فارس خواهد ماند.
انتهای پیام
