در کلاسهای آنلاین، صحنه واقعیترین شکل تجلیل از معلم است؛ جایی که معلمان، بیآنکه روی سن بروند تا تجلیل شوند یا در قابهای رسمی دیده شوند، با تمام توان تلاش میکنند جریان آموزش فرزندان این سرزمین که گام نخست را در این مسیر برداشتهاند، متوقف نشود.
کلاسهایی که شبیه کلاسهای معمول نیست و معلمان تلاش دارند تا از راه دور نیز نقش خود را بهعنوان اولین خالق الفبا برای فرزندان این مرزو بوم بهخوبی ایفا کنند.
فاطمه خالقی، معلم پایه اول، تنها یکی از چهرههای گمنامی است که این روزها، معنای ایستادگی معلم را در کلاسهای آنلاین به تصویر میکشد؛ معلمی که معتقد است بهترین هدیه در روز معلم، دیدن پیشرفت دانشآموزانش است، نه لوح و تقدیرنامه. او معتقد است وقتی دانشآموزش یاد میگیرد بنویسد آب یعنی او معنای واقعی زندگی را توانسته بهخوبی به نسلی جدید منتقل کند.
ولی این روزها کلاس این معلم متفاوت است، کلاسی که آنلاین است و او دیگر نمیتواند دانشآموزانش را از نزدیک ببیند ولی تلاش میکند با هر امکانی که در دسترس دارد این خلا دیداری را جبران کند تا آب نویسان امروز آبادگران فردای ایران باشند.
خالقی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به شرایط سخت تدریس مجازی، میگوید: بزرگترین چالش ما مسائل فنی و اینترنت است. گاهی چند بار تلاش میکنیم تا وارد کلاس شویم، اما سامانه خطا میدهد یا وسط تدریس ما را بیرون میاندازد. این اتفاقها فقط یک مشکل فنی ساده نیست؛ یعنی یک کودک، وسط یاد گرفتن یک حرف جدید، ناگهان رها میشود.
وی ادامه میدهد: خیلی از فیلمهای آموزشی قدیمیاند و با کتابهای تازه هماهنگ نیستند. مجبوریم ویدئوهای جدید بسازیم، عکس بگیریم، صدا ضبط کنیم و تکلیفها را دوباره طراحی کنیم تا مطابق با کتاب جدید باشد و ساعتها انرژی و زمان را صرف میکنیم.
این معلم پایه اول عنوان میکند: محتواهایی که در زمان کرونا تولید شدهاند دیگر در این زمان قابل استفاده نیستند و باید فکری به حال این مسئله کرد تا دانشآموزان از بروزترین محتوا های آموزشی برخوردار باشند نه اینکه از محتوای ۴ تا ۵ سال گذشته استفاده کنند.
او تجربه امسال روز معلم را با ایام کرونا متفاوت میداند و میگوید: در آن برهه کار سختتر بود چون با شرایطی جدید مواجه بودیم ولی امسال کار کمی راحتتر است هرچند مشکلات پابرجا است ولی ما تجربه بیشتر از قبل داریم و سعی می کنیم شرایط را هم برای خود و هم برای دانشآموزان بهویژه کودکان پایه اول که کارشان سختتر است را تسهیل کنیم.
چالشهای فنی در هفتهای که باید از معلم تقدیر شود
هفته معلم امسال برای بسیاری از معلمان، با قطع و وصل اینترنت، خطاهای مکرر سامانههای آموزشی و محدودیتهای ارسال محتوا گره خورده است. در مقطعی که پایه اول دبستان نیازمند بیشترین ثبات و همراهی است، هر اختلال در کلاس، میتواند تمرکز و انگیزه دانشآموزان را نشانه بگیرد.
خانوادهها کلاسهای مجازی را تنها به چند دقیقه تدریس روی صفحه گوشی میبینند، اما پشت همین چند دقیقه، ساعتها آمادهسازی محتوا توسط معلم است. معلمان کلاس اول، این فشار را دقیقتر لمس میکنند؛ چرا که مخاطب آنها کودکانی هستند که تازه با مدرسه و یادگیری رسمی آشنا شدهاند و هر وقفهای میتواند آنها را سردرگم کند.
در حالی که به مناسبت هفته معلم، پیامهای تشکر و تبریک مجازی رد و بدل میشود، بسیاری از معلمان ترجیح میدهند پشت همان صفحههای شلوغ و گاهی مبهم، تنها به یک دغدغه فکر کنند: چطور اجازه ندهیم کلاس اولیها از درس جا بمانند؟
روایتهای یک معلم؛ مشکلات فنی اینترنت عامل تدریس ناموفق
با وجود همه مشکلات، زهرا میرزایی یکی دیگر از معلمان کلاس اولی به ایسنا میگوید: انرژی اصلی کارش را از دانشآموزان میگیرد کلاس اولیها دنیای مخصوص خودشان را دارند. وقتی با ذوق دفترهایشان را جلو دوربین میآورند و میگویند (خانم من خودم نوشتم) انگار همه خستگیها فراموش میشود. همین لحظهها است که به من یادآوری میکند چرا این شغل را انتخاب کردهام.
او ادامه میدهد: هرچند به شخصه دوست داشتم که این روز را کنار دانشآموزان کلاس اولی خودم باشم تا آلبوم شخصی خودم را که هر سال در این روز صفحه جدیدی به آن اضافه میشود را تکمیل کنم. دانشآموز ۲۰ سال پیش من که اولین عکس آلبوم کلاس اولی من است این روزها دانشجوی پزشکی است. به نظرتان بچههای امسالم چه کاره میشوند؟ امیدوارم بتوانم این عکس را نیز هر چه سریعتر به آلبومم اضافه کنم و خاطره این روزهای سخت را ثبت کنم.
گفتوگو با معلمان نشان میدهد آنچه آنها را در این شرایط نگه داشته، نه امکانات، نه حقوق، بلکه احساس مسئولیت در برابر آینده دانشآموزان و علاقه شخصی به تدریس است.
هفته معلم؛ آیینهای برای دیدن نقش پنهان معلمان پایه اول
پایه اول، آغاز مسیر رسمی آموزش است؛ جایی که کودکان، خواندن، نوشتن و حتی اعتمادبهنفس خود در برابر یادگیری را شکل میدهند. ابراهیمی یکی از مدیران مدارس ابتدایی در گفتوگو با ایسنا، با تأکید بر حساسیت این پایه میگوید: اگر در پایه اول، آموزش دچار وقفه شود، اثرش در سالهای بعد هم دیده میشود. تلاش معلمان این مقطع، بهویژه در شرایط مجازی، نوعی سرمایهگذاری خاموش برای آینده تحصیلی کشور است.
در هفته معلم، معمولاً از مقام و منزلت فرهنگیان بسیار سخن گفته میشود، اما آنچه در پشت صحنه رخ میدهد، نشان میدهد که معلمان پایه اول بار مسئولیت سنگینی را در این دوران به دوش میکشند؛ آنها باید همزمان نقش معلم حضوری، تولیدکننده محتوا، پشتیبان فنی و همراه روانی دانشآموز را ایفا کنند.
روز معلم فراتر از یک تقویم
تجربه این روزها نشان میدهد که روز معلم و هفته معلم اگرچه در تقویم رسمی کشور تنها به چند تاریخ خاص محدود شده، اما در واقع در زندگی معلمان پایه اول، به هر روز سال تعمیم یافته است. هر صبحی که معلمی با وجود تمام مشکلات فنی، وارد کلاس آنلاین میشود؛ هر شبی که برای فردا محتوا تهیه میکند و هر لحظهای که به پیام یک دانشآموز پاسخ میدهد، در عمل در حال بازتعریف معنای (معلم بودن) است.
فاطمه خالقی، معصومه میرزایی و معلمان بسیاری شبیه او، نشان میدهند که بزرگترین تجلیل از معلم، در لوحها و مراسم خلاصه نمیشود؛ بلکه در حفظ جریان یادگیری، حتی در سختترین شرایط تجلی مییابد.
به گزارش ایسنا، در حالی که جامعه در هفته معلم از جایگاه فرهنگیان سخن میگوید، کلاسهای آنلاین پایه اول، آرام و بیصدا، حقیقتی روشن را یادآوری میکنند، معلمان، با تمام دشواریها، هنوز الفبای امید را برای نسل آینده هجی میکنند؛ امیدی که نه با قطع اینترنت خاموش میشود و نه با فاصلههای مجازی کمرنگ.
انتهای پیام
