• یکشنبه / ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۱۵:۱۳
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد مطلب: 1405021307466

«در هوای حرم بمان»؛ پیوند تئاتر خیابانی با فرهنگ ایرانی و آموزه‌های رضوی

«در هوای حرم بمان»؛ پیوند تئاتر خیابانی با فرهنگ ایرانی و آموزه‌های رضوی

ایسنا/خراسان رضوی کارگردان تئاتر خیابانی «در هوای حرم بمان» با اشاره به اجرای این اثر در رویداد فرهنگی همزمان با دهه کرامت، گفت: این نمایش تلاش کرده پیوندی میان فرهنگ ایرانی و آموزه‌های رضوی ایجاد کند و مخاطب را در فضای معنوی و آیینی حرم با مفاهیم نمایشی همراه سازد.

حسین شیبانی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اهمیت تئاتر خیابانی در پیوند میان هنر، آیین و مردم، اظهار کرد: تئاتر خیابانی صمیمانه‌ترین و تأثیرگذارترین نوع نمایش است، چون بدون هیچ واسطه‌ای و در ساده‌ترین شکل ممکن پیش چشم مردم اجرا می‌شود. وقتی در دهه کرامت، مردم در حال و هوای زیارت و شادی هستند، ناگهان این نمایش را می‌بینند و شاید اول کمی غافلگیر شوند، اما بعد ارتباط عمیقی شکل می‌گیرد.  

وی افزود: بعد از اتفاقات سال گذشته، این نخستین بار بود که چنین محتوایی در نزدیکی حرم اجرا می‌شد. یکی از شخصیت‌های نمایش، «عمو نوروزی» بود، که از دل اساطیر ایرانی و مردمی برخاسته است؛ پیرمردی که سهمش از سال، همین لحظه‌های کوتاه عید است و امسال با نگاهی متفاوت به حرم آمد که پیام مردم ایران را به امامشان برساند؛ اینکه دل همه خواهان آرامش و سربلندی ایران است.

این کارگردان تئاتر اظهار کرد: واکنش مردم در لحظه قابل دیدن بود. در یکی از اجراها جوانی از ابتدا گریه می‌کرد. بعد از پایان نمایش، با همان حالت عمو نوروزی رفتم سراغش و یک عطر متبرک از حرم را هدیه دادم. ابتدا پرخاش کرد و گفت چیزی دیگر از امام خواسته بودم، اما وقتی جمله‌ نمایش را تکرار کردم، «شاید اینا همه نشونه باشه»، ناگهان رفتارش تغییر کرد، مرا در آغوش گرفت و رفت. این تجربه برای من یکی از عمیق‌ترین لحظات تئاتر بود.

 نقش تئاتر مذهبی در روزهای سخت جامعه

شیبانی با اشاره به وضعیت دشوار تئاتر در روزهای بحران اجتماعی و اقتصادی، گفت: تئاتر، هنری آسیب‌پذیر است و با هر بحران، از کرونا گرفته تا شرایط امروز، نخستین قربانی می‌شود. در حالی که سینماها امروز فعالیت دارند، تئاتر دچار رکود عمیقی شده و هنرمندان در تنگنا هستند. وقتی هنرمند نتواند بخشی از وجودش را در هنر بیان کند، در واقع مرده‌ متحرک می‌شود.

وی با اشاره به چالش‌های اجرای تئاتر تصریح کرد: خیابان صحنه‌ ما است و گاهی هیچ برنامه‌ریزی قبلی برای استیج وجود ندارد. آزمون و خطا بخش جدایی‌ناپذیر کار است. شب اول سه اجرا داشتیم و بعد از اولین اجرا متوجه شدیم، باید کمی موقعیت را تغییر دهیم که بهتر دیده و درک شود. درواقع تئاتر خیابانی هر شب تجربه‌ای تازه است، که به شکل طبیعی تکامل می‌یابد.

کارگردان تئاتر «در هوای حرم بمان» درباره هدف این نمایش گفت: هدف این نمایش، احیاء روح امید و ارتباط میان مردم و آیین‌های ایرانی اسلامی در روزهایی دشوار بود. همچنین اجرای این اثر نخستین گام در مسیر بازگرداندن حیات فرهنگی به صحنه‌های شهر مشهد و فضاهای مذهبی است.

انتهای پیام