علی اسدیانفلاحیه در گفتوگو با ایسنا در توضیح به برداشتهای متفاوت موجود درباره مفهوم مهاجرت، اظهار کرد: گاهی این مفهوم در ذهن جامعه بار معنایی منفی به خود گرفته است، حال آن که مهاجرت به خودی خود پدیدهای منفی نیست، بلکه در نگاهی یک الزام برای کسب مهارتهای جدید و رشد سرمایههای انسانی است. این تجربه ظرفیت ایجاد دستاوردهای بیبدیل برای کشور را به همراه دارد. نگرانیها زمانی شکل میگیرد که دانشجویان پس از مهاجرت و کسب تجربه، آوردهای برای کشورشان نداشته باشند و نتوانند در پیشرفت و رشد علمی کشور سهیم باشند.
وی ادامه داد: اگرچه آمار دقیقی در اختیار ندارم، اما برداشت من این است که تمایل به مهاجرت در میان برخی دانشجویان نسبت به گذشته افزایش یافته است. اینکه چه تعداد از این افراد موفق به مهاجرت میشوند، موضوعی است که نیاز به بررسیهای آماری دقیق دارد.
او درباره دلایل مهاجرت دانشجویان، توضیح داد: مهاجرت معمولاً یک دلیل خاص ندارد و آن نتیجه مجموعهای از عوامل حرفهای، اقتصادی و حتی روحی، اجتماعی است. برای بسیاری از دانشجویان، امکانات پژوهشی، فرصتهای علمی و ارتباطات بینالمللی در خارج از کشور و همچنین چشمانداز روشنتری برای آینده شغلی از مهمترین انگیزهها محسوب میشود.
اسدیان گفت: یکی از پرسشهای کلیدی برای بسیاری از دانشجویان، موضوع چشمانداز شغلی در داخل کشور است. ابهام در مورد آینده شغلی و محدودیت برخی امکانات پژوهشی، گاهی اوقات دانشجویان را به سمت مهاجرت سوق میدهد.
مدیر پژوهش دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان با اشاره به اهمیت حفظ ارتباط نخبگان خارج از کشور با داخل، افزود: حتی اگر فردی تصمیم بگیرد در خارج از کشور زندگی کند، او میتواند از طریق همکاریهای علمی، شرکت در کنفرانسها، برگزاری دورهها و پروژههای مشترک با داخل کشور ارتباط خود را حفظ کرده و به پیشرفت علمی کشور کمک کند.
وی همچنین تصریح کرد: برای تقویت این ارتباط، لازم است سیاستگذاریهای مناسب و مشوقهای مؤثر طراحی شود. در کنار مسائل مالی و اقتصادی، اقدامات فرهنگی و ایجاد بسترهای ارتباطی میان نخبگان و مسئولان نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است.
اسدیان فلاحیه به برخی برنامههای حمایتی در این زمینه اشاره کرد و گفت: در سالهای اخیر، نهادهایی مانند بنیاد ملی نخبگان و معاونت علمی ریاست جمهوری اقداماتی را برای جذب و همکاری با متخصصان ایرانی خارج از کشور انجام دادهاند که برخی از آنها با موفقیت همراه بوده است. من نیز از طریق یکی از همین برنامهها به کشور بازگشتم و به عنوان عضو هیئت علمی مشغول به فعالیت شدم.
او درباره تجربه شخصی خود از بازگشت به کشور، اظهار کرد: یکی از دلایل بازگشت من، فراهم شدن یک فرصت شغلی مناسب در دانشگاه بود. در عین حال، ارتباطات علمی و آکادمیک خود را با مراکز علمی خارج از کشور حفظ کردهام.
این استاد دانشگاه بر ضرورت تقویت گفتوگو میان مسئولان و دانشجویان تأکید کرد و گفت: ایجاد گفتوگوهای مستمر و کانالهای ارتباطی ساختارمند با دانشجویان و نخبگان خارج از کشور، یکی از مهمترین اقدامات برای کاهش فاصلههاست. این تعاملات میتواند با رفع نگرانیها، به اعتمادسازی کمک کرده و بسیاری از دغدغهها و مسائل را روشن سازد.
انتها پیام
