• سه‌شنبه / ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۰۶:۰۱
  • دسته‌بندی: سیاست داخلی
  • کد مطلب: 1405021408206

مرزبندی میان نقد و تخریب؛ راهکارهای حفظ انسجام ملی در شرایط بحران

مرزبندی میان نقد و تخریب؛ راهکارهای حفظ انسجام ملی در شرایط بحران

عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه ضمن اشاره به ضرورت تعیین تکلیف نحوه برخورد با تریبون‌دارانی که به دوقطبی‌سازی دامن می‌زنند، معتقد است هرگونه مواجهه در این حوزه مستلزم مرزبندی دقیق میان نقد و تخریب و توجه همزمان به آزادی بیان، مسئولیت اجتماعی و الزامات حفظ انسجام ملی است.

مهدی شاه‌میرزا در گفت‌وگو با ایسنا، درباره برخی صاحبان تریبون که اظهاراتشان در راستای دوقطبی‌سازی تعبیر می‌شود، نسبت میان آزادی بیان، مسئولیت اجتماعی و انسجام ملی را سه مؤلفه کلیدی دانست و تاکید کرد: نکته مهم در این موضوع در نظر گرفتن همزمان این عناصر است؛ بدون همزمانی این سه عنصر نمی‌توان به پاسخی دقیق و متوازن دست یافت.

عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه، با بیان اینکه تکثر صداها در هر جامعه‌ای، به‌ویژه در شرایط بحران، نشانه‌ای از پویایی اجتماعی است، افزود: مسئله زمانی پیچیده می‌شود که برخی اظهارات، آگاهانه یا ناآگاهانه، به تعمیق شکاف‌های اجتماعی و شکل‌گیری دوقطبی‌های غیرسازنده منجر شود. در این میان باید میان نقد منصفانه و دلسوزانه با رفتارهای تنش‌زا تمایز قائل شد؛ چراکه نقد عادلانه می‌تواند به اصلاح امور کمک کند، اما اظهاراتی که موجب تضعیف اعتماد عمومی یا تقابل سلایق اجتماعی شود، دیگر در چارچوب نقد سازنده قرار نمی‌گیرد.

ضرورت تعریف شاخص‌های روشن برای قضاوت

این فعال سیاسی ضمن تاکید بر اهمیت مسئولیت اجتماعی صاحبان تریبون، تصریح کرد: اثرگذاری گسترده این افراد ایجاب می‌کند که نسبت به پیامدهای سخنان خود حساسیت بیشتری داشته باشند.

وی خاطرنشان کرد: دوقطبی‌سازی صرفاً محصول عملکرد چند تریبون‌دار نیست، بلکه نتیجه برهم‌کنش عوامل مختلف در بستر اجتماعی است؛ از این‌رو تمرکز صرف بر برخورد قضایی، راه‌حل جامع محسوب نمی‌شود و حتی ممکن است صورت مسئله را تغییر دهد.

مشاور ویژه‌ی دبیر شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه هشدار داد: به‌کارگیری مفهوم «بازی در زمین دشمن» بدون معیارهای دقیق، می‌تواند به تعبیری مبهم تبدیل شود؛ بنابراین لازم است شاخص‌هایی روشن برای تمایز میان نقد، خطا و تخریب هدفمند تعریف شود.

نقش آگاهی عمومی در کاهش اثرگذاری گفتارهای تند

عضو دفتر سیاسی حزب و توسعه اعتدال ضمن اشاره به نقش تریبون‌ها در شکل‌دهی به ادراک عمومی، اظهار کرد: آنچه اهمیت دارد، نحوه دریافت و تفسیر پیام در ذهن مخاطب است. اگر اطلاع‌رسانی دقیق و شفاف در جامعه جریان داشته باشد و سطح تحلیل عمومی ارتقا پیدا کند، حتی گفتارهای تند نیز به‌راحتی به بحران اجتماعی تبدیل نخواهند شد و امکان اثرگذاری یک‌سویه کاهش خواهد یافت.

 شاه‌میرزا برخورد قضایی را ابزاری حداقلی و استثنایی توصیف کرده و گفت: این ابزار نباید به‌عنوان اولین یا فراگیرترین راهکار مورد استفاده قرار گیرد؛ چراکه استفاده گسترده از آن، به‌ویژه در حوزه گفتار، می‌تواند پیامدهای ناخواسته‌ای به همراه داشته باشد. توسل به برخورد قضایی زمانی موجه است که آسیب به‌صورت روشن و قابل سنجش از سطح اختلاف‌نظر فراتر رفته و به اخلال در نظم عمومی منجر شود.

انسجام ملی؛ محصول اعتماد متقابل

این فعال سیاسی ضمن اشاره به اهمیت همبستگی در شرایط فشارهای بیرونی و چالش‌های داخلی، یادآور شد: تجربه‌های تاریخی نشان می‌دهد جوامع بیش از آنکه از کمبود منابع آسیب ببینند، از شکاف‌های عمیق داخلی ضربه می‌خورند. در مقابل، جوامعی که توانسته‌اند سطحی از اعتماد و همدلی را حفظ کنند، حتی در دشوارترین شرایط نیز مسیر ثبات و پیشرفت را ادامه داده‌اند.

این عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه تاکید کرد: انسجام ملی پدیده‌ای تحمیلی نیست و از طریق اجبار شکل نمی‌گیرد، بلکه نیازمند تقویت اعتماد دوسویه میان حاکمیت و جامعه است.

نقش تریبون‌داران در حفظ تعادل اجتماعی
تاکید بر منافع ملی و پرهیز از اختلاف‌افکنی

مشاور ویژه‌ی دبیر شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه  بر نقش برجسته و اثرگذار تریبون‌داران در شکل‌دهی به فضای عمومی اشاره و بیان کرد: این افراد باید در بیان مواضع خود، به پیامدهای اجتماعی سخنانشان توجه داشته و خود را در قبال حفظ آرامش و تعادل جامعه مسئول بدانند.  این مسئولیت به معنای پرهیز از نقد نیست، بلکه ناظر بر شیوه بیان و انتخاب ادبیاتی است که از تشدید شکاف‌ها جلوگیری کند.

شاه‌میرزا تصریح کرد: انتظار می‌رود فعالان سیاسی، رسانه‌ای و اجتماعی به‌جای برجسته‌سازی اختلافات، بر نقاط مشترک و منافع کلان ملی تمرکز کنند؛ رویکردی که به تقویت انسجام و خنثی‌سازی طراحی‌های سوء کمک می‌کند.

وحدت ملی؛ عامل بازدارنده در برابر تهدیدات

عضو دفتر سیاسی این حزب ضمن تاکید براینکه حفظ وحدت، پروژه‌ای جمعی است، اما نقش تریبون‌داران در این میان تعیین‌کننده‌تر است و آنان باید میان حق بیان و مسئولیت اجتماعی توازن برقرار کنند، افزود: در شرایط جنگ و بحران، انسجام ملی به عاملی بازدارنده تبدیل می‌شود که قدرت درونی جامعه را افزایش داده و محاسبات طرف مقابل را تغییر می‌دهد؛ در مقابل، اختلاف و گسست، زمینه‌ساز زیاده‌خواهی دشمنان خواهد بود.

شاه‌میرزا در پایان گفت: ضروری است شرایطی فراهم شود که مردم، به‌عنوان اصلی‌ترین منبع قدرت، در برابر برچسب‌زنی و حذف صداهای مختلف ایستادگی کنند، چراکه طرد دیدگاه‌های متکثر، انسجام را تضعیف می‌کند.  پذیرش تنوع دیدگاه‌ها در چارچوبی مسئولانه، به تقویت همبستگی و شکل‌گیری گفت‌وگوی سازنده ملی منجر خواهد شد.

انتهای پیام