سایت شرکت مخابرات ایران به نقل از سیتنا نوشت: مرکز مخابرات شهید منتظری شهرری، نه فقط یک ساختمان، که نبض ارتباطی یکی از کهنترین مناطق ایران است، اما این روزها و بعد از آسیب دیدگی این مرکز بعد از جنگ تحمیلی سوم، این نبض به شماره افتاده است.
مشاهده میدانی؛ تقابل مستقیم در کوچههای شهر
اما اوج ماجرا نه در اتاقهای مدیریت، که در کوچههای باریک شهرری رقم خورد. در بازدید میدانی سیتنا از کوچهای که فیبرنوری آن قطع شده بود، شاهد صحنهای بودیم که عمق فاجعه ناهماهنگی را نشان میداد: پیمانکار و کارگران با تمام تجهیزات آماده کار بودند، اما ماموران شهرداری، سد راه شدند.
نتیجه این تقابل، نه پیشرفت کار، که توقف کامل عملیات و انتقال ماشینآلات پیمانکار به پارکینگ بود! انگار در این میان، تنها چیزی که اهمیتی ندارد، نیاز مبرم شهروندان به اینترنت و تلفن در دنیای امروز است.
در شرایطی که نوسازی شبکه و عبور از تکنولوژیهای مسی به فیبر نوری یک ضرورت ملی است و آیا زمان آن نرسیده که پیش از آنکه «سیمهای ارتباطی» کاملاً قطع شوند، «رشتههای همکاری» میان دستگاهها وصل شود؟
بنبست دوماهه!
علیرضا لطفی، مدیر مخابرات منطقه تهران، معتقد است که انتظار دوماهه برای مجوز حفاری، آن هم در شرایطی که مردم خسارت میبینند، به هیچوجه منطقی نیست.
او مدعی شد: از طریق دفتر شهردار تهران هم موضوع را پیگیری کردیم، اما تا این لحظه اجازه کار محدود هم داده نشده است. پیشنهاد ما صدور مجوزهای روزانه یا خیابانبهخیابان بود تا هم دغدغه شهرداری رفع شود و هم مردم شهرری بیش از این در خاموشی ارتباطی نمانند.
در سوی دیگر ماجرا، مرتضی دهقانی، رئیس این مرکز هم گفته است که بیشتر به یک «بحران خاموش» شبیه است: «۷ تا ۱۰ هزار شماره تلفن در بافت غالباً مسکونی قطع شده و بازسازی کامل آن در بهترین حالت ۲ تا ۳ ماه زمان میبرد.»
او با گلایه از سختگیریهای مالی شهرداری میگوید: «ما حتی پیشنهاد تهاتر دادیم تا فشار مالی پروژه کم شود، اما شهرداری همچنان بر روال عادی و اخذ هزینه پافشاری میکند؛ در حالی که قطع بودن خطوط مردم در این شرایط، حکم یک وضعیت اضطراری را دارد.».
انتهای پیام
