آرزو سلخوری، دانشجوی دکتری علوم ارتباطات در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده آورده است: «تد با تأسیس CNN فقط یک شبکه خبری نساخت، بلکه «منطق زمانی خبر» را بازتعریف کرد، ترنر از دل شبکههای سنتی تلویزیونی نیامد بلکه او در فضای تلویزیون کابلی رشد کرد؛ فضایی که در دهه ۱۹۷۰ هنوز در حاشیه نظام رسانهای آمریکا بود.
در آن زمان، تلویزیون خبری بر اساس «زمانبندی ثابت» کار میکرد: خبر شبانگاهی، بولتنهای مشخص و چرخههای محدود انتشار؛ اما تلویزیون کابلی این محدودیت زمانی را از بین برد و همین نقطه آغاز یک تغییر ساختاری شد.
CNN: تبدیل خبر به جریان دائمی
با راهاندازی CNN در سال ۱۹۸۰، یک تغییر بنیادی رخ داد خبر دیگر «برنامه» نبود، بلکه «جریان» شد؛ در این مدل جدید خبر به جای انتشار در ساعتهای مشخص دیگر به صورت پیوسته منتشر میشد و رویدادها به شکل «زنده» وارد چرخه رسانهای میشدند در واقع فاصله بین وقوع حادثه و پوشش خبری به حداقل رسید که این تغییر را میتوان گذار از «رسانه برنامهمحور» به «رسانه جریانمحور» دانست.
مدل CNN خیلی سریع به استاندارد جدید صنعت خبر تبدیل شد. پیامدهای آن روشن بود: رقابت رسانهها بر اساس سرعت شکل گرفت، پوشش زنده جای گزارشهای تأخیری را گرفت و چرخه خبر از روزانه به لحظهای تبدیل شد؛ در نتیجه، آنچه مخاطب از «خبر» انتظار داشت نیز تغییر کرد: دسترسی فوری، پیوسته و بدون توقف.
تغییر در تجربه مخاطب و روایت جهان
یکی از مهمترین اثرات CNN این بود که مخاطب برای اولینبار میتوانست بسیاری از رویدادهای جهانی را «در لحظه وقوع» مشاهده کند. این موضوع فاصله جغرافیایی را در تجربه خبر کاهش داد، احساس همزمانی جهانی ایجاد کرد و نقش رسانه را از «روایتگر گذشته» به «شاهد لحظه حال» تغییر داد.
اما همزمان، این مدل باعث شد شدت تمرکز بر «فوریت» افزایش یابد؛ موضوعی که بعدها بحثهایی درباره سطحی شدن برخی روایتهای خبری ایجاد کرد.
اهمیت تد ترنر در تاریخ رسانه صرفاً در تأسیس یک شبکه خبری خلاصه نمیشود، او نقطه آغاز تغییر ساختاری تبدیل خبر از «زمانبندیشده» به «پیوسته»، تبدیل رسانه از «برنامه» به «جریان» و تغییر انتظار مخاطب از «دسترسی دورهای» به «دسترسی دائمی» بود؛ به همین دلیل، میراث او نه فقط CNN، بلکه شکل امروزین درک ما از خبر است؛ جهانی که در آن، اطلاعات دیگر متوقف نمیشود.»
انتهای پیام
