ساجده سالاری در گفت و گو با ایسنا ضمن بررسی اساسنامه دیوان کیفری بینالمللی و ساختار شورای امنیت، نهادهای بینالمللی حقوق بشری را عملاً بیفایده خواند و افزود: وقتی جرم بزرگ باشد، جنایتکار به جای تعقیب، مفتخر میشود و قانون برای او وجود ندارد.
وی با تحلیل ابعاد حقوقی حمله موشکی ۹ اسفند ۱۴۰۴ آمریکا به مدرسه شجره طیبه میناب، اظهار کرد: این رژیم جنایتکار در اولین اقدام خود جنایتی مرتکب شد که موجب شهادت ۱۵۶ ایرانی شد که ۱۲۰ نفر از آنها دانشآموزان مدرسه بودند.
این وکیل پایه یک دادگستری افزود: موشکباران این مدرسه دقیقاً اولین اقدامی بود که جنگ با آن شروع شد و انگار دقیقاً موشکها حامل این پیام بودند که هیچ خط و مرز و هیچ مانع بینالمللی برای ما در این جنگ وجود ندارد و به اصطلاح شمشیر از رو بسته شد.
سالاری با طرح این پرسش که نهادهایی با عنوان حقوق بشر، دیوان کیفری بینالمللی، شورای امنیت، سازمانهای بشردوستانه مانند یونیسف و ... چه میکنند؟ گفت: این نهادها این روزها بیفایده به نظر میرسند.
وی با بررسی اساسنامه دیوان بینالمللی کیفری افزود: مطابق این اساسنامه، صلاحیت دیوان در رسیدگی به جنایات در صورتی است که یا مرتکب فردی باشد تبعه یکی از کشورهای عضو، یا جرم توسط تبعه کشور غیر عضو رخ داده باشد، اما نسبت به کشور عضو.
سالاری بیان کرد: حال مسئله این است که این اساسنامه توسط کشور ما به امضا رسید، اما هیچگاه تصویب نشد که موضوع اصل ۷۷ قانون اساسی ماست، پس عملاً ما کشور عضو نیستیم.
وی همچنین یادآور شد: اساسنامه مذکور سابقاً توسط آمریکا و اسرائیل نیز امضا شده بود، اما پس از جنایات جنگی اسرائیل نسبت به مردم غزه و محکومیت نتانیاهو توسط دیوان بینالمللی کیفری و حمایت همهجانبه آمریکا از او، ترامپ و نتانیاهو انصراف خود را از این اساسنامه اعلام نموده و گفتند که ما کشور عضو نیستیم و مقررات علیه ما قابل اعمال نیست.
این وکیل پایه یک دادگستری با اشاره به موضوعی که نادیده گرفته میشود، بیان کرد: راه سوم وجود دارد که بیان میکند دیوان در مواردی که موضوع توسط شورای امنیت ملل متحد ارجاع شود نیز صلاحیت رسیدگی دارد و همچنین در جای دیگر اساسنامه آمده که در صورت درخواست رسیدگی از سوی کشور غیر عضو با شراکت آن کشور در هزینههای سالانه، موضوع قابل رسیدگی است.
وی با تأکید بر قابلیت ارجاع این امر از سمت شورای امنیت گفت: با توجه به موضوع فوقالذکر به آمریکا میرسیم که در این شورا از اعضای اصلی است و تصویب هر موضوعی که ناسازگار با منافع او و رژیم صهیونیستی باشد را وتو میکند و با توخالی شدن این شورا، به نظر میرسد قابلیت عملی خود را از دست داده است.
این حقوقدان در ادامه با اشاره به قلمرو قضائی دیوان گفت: قلمرو قضایی این دادگاه جنایات مربوط به نسلکشی و جنایات جنگی(اعمال قتل، نابودسازی، بردهسازی، انتقال اجباری جمعیت علیه گروه گسترده غیرنظامی) است.
سالاری تأکید کرد: قتل کودکان مدرسه میناب در حال تحصیل، قدمی فراتر از جنایت جنگی با هدف نسلکشی و نابودسازی جامعه ایران است که کاملاً عمدی صورت گرفته و دستان ترامپ مطابق با قوانین بینالملل و حتی قوانین مجازات ساده کشورها به خون آلوده است، چرا که عمداً با عملی کشنده سه مرتبه مدرسهای را در ساعت کاری مورد هدف قرار داده است.
وی افزود: این موضوع در هر کشوری حتی منجر به قتل یک نفر میشد، توسط پلیس بینالملل پیگیری و مجرم به کشور محل ارتکاب جرم تحویل داده میشد، ولی چیزی که این روزها مشهود است، این است که جرم اگر بزرگ باشد، باعث افتخار فرومایگان میشود.
سالاری با این توضیح که قانون برای جنایتکاران بزرگ معنایی ندارد، گفت: همانطور که دزد اگر زیاد بدزدد اختلاسگر میشود و کشورها به او پناه میدهند، قاتل اگر زیاد بکشد توسط پلیس بینالملل دستگیر نمیشود و به صلاحیت دیوان بینالملل کیفری نیز ایراد میگیرد و قطعنامه شورای امنیت را وتو میکند و قانونی برای او وجود ندارد.
این وکیل پایه یک دادگستری خاطرنشان کرد: نهادهای بینالمللی حقوق بشر و دیوان کیفری بینالمللی در برابر جنایتکارانی که حق وتو دارند یا از حمایت آنان برخوردارند، عملاً ناتوان و بیاثر شدهاند.
انتهای پیام
