حسین بیرامی در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به چالشهای پیشبینیشده برای آینده، از جمله رشد جمعیت جهانی تا سال ۲۰۵۰ و محدودیتهای شدید منابع آبی، اظهار کرد: گذار از کشاورزی سنتی به مدلهای هوشمند، دیگر یک انتخاب نیست، بلکه راهکاری اجتنابناپذیر برای بقا و بهرهوری پایدار در بخش کشاورزی است.
وی با تاکید بر اینکه هسته اصلی کشاورزی هوشمند، تبدیل دادههای خام به دانش کاربردی است، افزود: با استفاده از شبکههای حسگر بیسیم، میتوان پارامترهای حیاتی نظیر دما، رطوبت خاک، میزان اسیدیته و نیازهای تغذیهای گیاه را در لحظه پایش کرد.
وی ادامه داد: این دادههای دقیق به کشاورزان اجازه میدهد تا به جای تکیه بر حدس و تجربه، تصمیمات مدیریتی خود را بر مبنای تحلیلهای علمی و دادهمحور اتخاذ کنند.
بیرامی، با اشاره به قابلیتهای اتصال در اینترنت اشیا در زراعت، باغبانی، دامداری، گلخانهها و شبکه فروش محصولات کشاورزی، گفت: یکپارچهسازی ابزارها و حسگرها در قالب یک شبکه هوشمند میتواند مدیریت منابع را متحول کند.
وی افزود: در سامانههای آبیاری هوشمند، توزیع آب نه بر اساس برنامههای زمانی ثابت، بلکه دقیقاً بر اساس نیاز لحظهای خاک و گیاه صورت میگیرد و این رویکرد ضمن کاهش چشمگیر اتلاف منابع آب و نهادههای شیمیایی، هزینههای جاری تولید را به شدت کاهش داده و پایداری زیستمحیطی مزرعه را تضمین میکند.
وی با تاکید بر اینکه دستیابی به این اهداف نیازمند عزمی جدی در سطح زیرساختی و آموزشی است، خواستار توسعه بسترهای لازم برای اتصال مزارع به اینترنت، آموزش تخصصی به کشاورزان و ایجاد مشوقهایی برای اجرای پروژههای پایلوت هوشمندسازی شد.
عضو هیات علمی بخش تحقیقات خاک و آب مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی ابراز امیدواری کرد که با سرمایهگذاری در این حوزه، بتوان مدلهای کشاورزی دقیق و هوشمند را از محیطهای تحقیقاتی و دانشگاهی به پهنههای وسیع تولیدی کشور انتقال داد تا شاهد جهشی بزرگ در بهرهوری و کاهش اثرات تخریبی بر منابع طبیعی باشیم.
انتهای پیام
