جستوجوی شیراز در نقشهها تنها یک جغرافیا را نمایش میدهد، در حالی که این کلانشهر در لایههای درهمتنیدهای از تاریخ، فرهنگ و زیست روزمره معنا پیدا میکند؛ از عطر بهارنارنجی که هر بهار در حافظه شهر میپیچید تا طعم غذاهایی که نسل به نسل منتقل شدهاند و از شکوه حافظیه و سعدیه تا آیینها و روایتهایی که در کوچهها جاری است؛ همه و همه اجزای هویتیاند که «شیراز بودن» را تعریف میکنند.
تجربه زیست معاصر نشان داده است که هویت، اگر روایت نشود و به حافظه جمعی بازنگردد، بهتدریج فرسوده و کمرنگ میشود. گسست نسل جدید از این نشانهها شکافی است که میتواند به تضعیف حس تعلق و بیریشگی شهری منجر شود. در چنین شرایطی، بازخوانی این داشتهها ضرورتی برای بقاست؛ ضرورتی برای آنکه اگر روزی از خود بپرسیم «شیراز اگر اینها را نداشت چه بود؟» پاسخی برای آن داشته باشیم.
رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز امروز یکشنبه، ۲۰ اردیبهشت در نشست سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز با اعلام خبر اجرای کمپین دو مرحلهای «جنگ یادمون آورد که چقدر #شیرازمون رو دوست داریم» اظهار کرد: این پویش تلاش میکند با عبور از کلیشههای مرسوم، شهروندان را به مواجههای تازه با داشتههایشان دعوت کند.
محمدعلی چوبینی با اشاره به آغاز مرحله نخست این کمپین از ۸ تا ۱۴ اردیبهشتماه گفت: در فاز اول که بهصورت «تیزینگ» طراحی شد، بهجای آنکه مستقیماً از ارزشها صحبت کنیم، از مخاطب خواستهایم «فقدان» را تصور کند، اینکه اگر برخی از عناصر هویتی شیراز وجود نداشت، چه اتفاقی میافتاد. اگر حافظیه نبود، اگر عطر بهارنارنج در خیابانها نمیپیچید، اگر کلمپلوهای خانه مادربزرگ یا آش سبزی در سفرهها جایی نداشت، شیراز چه هویتی داشت؟
به گفته معاون فرهنگی شهردار شیراز، مرحله دوم این کمپین از ۱۵ تا ۲۵ اردیبهشتماه و همزمان با هفته شیراز اجرا میشود؛ جایی که روایت از «نبودن» به «داشتن» تغییر مسیر میدهد.
وی توضیح داد: در این مرحله تأکید بر این است که حالا که این داشتهها را داریم، چگونه میتوانیم قدر آنها را بدانیم، از آنها مراقبت کنیم و در زندگی روزمرهمان جاری نگهشان داریم.
رئیس سازمان فرهنگی شهرداری شیراز با اشاره به نقش تجربههای تلخ در بیدار شدن حساسیتهای اجتماعی افزود: بحرانها و حتی جنگها، هرچند ناگوار، اما گاهی ما را متوجه چیزهایی میکنند که در روزمرگی نادیده گرفتهایم.
چوبینی در ادامه هویت شهری را فراتر از نمادهای کالبدی دانست و درباره راهکارهای حفظ و بهرهبرداری از این ظرفیتها گفت: حفظ هویت به معنای نگهداری منفعل نیست؛ بلکه باید آن را فعال کرد.
وی در پایان تأکید کرد: هدف این کمپین ایجاد یک تلنگر است؛ اینکه داشتههای ما سرمایههایی تکرارنشدنیاند. شهرها با ساختمانها زنده نمیمانند، بلکه با خاطرهها و نشانههایشان دوام میآورند و شیراز بیش از هر چیز مجموعهای از همین نشانههاست.
انتهای پیام
