در فرهنگ غنی اسلامی، شهید نه یک قربانی مغلوب، بلکه فاتحی جاودانه و الگویی ماندگار برای زندگان است. شهادت، پایان راه نیست، بلکه طلوعی ابدی در مسیر الهی و نقطه اوج بندگی و پیروی از آرمانهای حقیقت و عدالت است. آنان با فداکاری خود، ثابت کردند که مرگ در راه آرمان، حیات جاودانه و ماندگار در تاریخ یک ملت است و روحیه استکبارستیزی و عزتمندی را به عنوان میراثی ارزشمند به یادگار گذاشتند.
در بین این شهدا، شهید دکتر حسین ذکی دیزجی یک نمونه واقعی از دانشمندی بود که بیسرو صدا و خالصانه به کشور خدمت کرد. او هوش بالایی داشت، رفتاری آرام و مهربان داشت و نماز شبش ترک نمیشد. سالها بدون هیچ ادعایی در کارهای حساس علمی و دفاعی کشور زحمت کشید. سرانجام در کنار دختر نوجوانش و مادر همسرش به درجه شهادت رسید. زندگی و شهادت او نشان میدهد که یک انسان مؤمن و متخصص چگونه میتواند افتخارآفرین و الگویی ماندگار برای همه باشد.
به گفته برادار این شهید، شهید دکتر حسین ذکی دیزجی از دانشمندان پرافتخار کشور بود که مظلومانه زیست، جهادگری کرد، در خفا به پیشرفت و اقتدار مملکت کمک کرد و شبانه روز در این عرصه تلاش کردند و نیز در آخر مظلومانه و با افتخار شهید شد.
حسن ذکی دیزجی برادر این شهید والامقام در گفت و گو با ایسنا ضمن تسلیت شهادت رهبر شهید انقلاب، اظهار کرد: قبل از هرچیز باید به روح پاک شهدا خصوصاً رهبر شهید انقلاب درود بفرستیم. با شهادت ایشان، این خیزش مردمی و بعثت مردم رقم خورد. شروع این بعثت نیاز به یک مبدأ بزرگ داشت تا مردم بیدار شوند. با رفتن ایشان این امر تحقق یافت که کار را مردم تمام خواهند کرد، نه مسئولینی که به دنبال مذاکره هستند و به صرف مذاکره، مبارزه میدان را به سخره میگیرند
هوش حافظه، مدیریت و تصمیمگیری از خصوصیات شهید هستهای
وی با اشاره به خصوصیات رفتاری و اخلاقی شهید ذکی دیزجی، گفت: خصوصیات اخلاقی و رفتاری او به دو بخش تقسیم میشود؛ بخشی از آن مربوط به خصوصیات رفتاری در حوزه خانواده، دوستان و آشنایان و بخشی دیگر خصوصیات رفتاری در محل کار است. اولین چیزی که از ایشان به خاطر دارم این است که از یک هوش متمایزی نه تنها در ریاضی بلکه در حافظه، مدیریت و تصمیمگیری برخوردار بود. برای اینکه بتواند بهترین تصمیم را در موقعیتهای مختلف بگیرد، همیشه در حال تفکر بود. هیچ وقت فی البداهه و سریع پاسخ نمیداد. همیشه فکر میکرد که چه پاسخ درخور و شایستهای با توجه به شرایط باید داده شود. این امر ادامه پیدا کرد و همیشه وقتی موضوعی پیش میآمد، اول عمیقاً فکر میکردند، سپس پاسخ میداد. به همین دلیل وقتی در خانواده به یک مسئله غامض روبهرو میشد، موضوع به ایشان ارجاع داده میشد و اغلب نیز بهترین تصمیم را میگرفت.
ذکی دیزجی ادامه داد: فکر کردن یک شاخصه مدیریت به ایشان داد که در سالهای آخر زندگی و در حوزه کاریشان باعث شد مدیریتهای مختلف را به ایشان واگذار کنند. بزرگترین آن مربوط به مجموعهای بود که دکتر فخریزاده آن را مدیریت میکرد که پس از شهادت دکتر فخریزاده به دکتر ذکی دیزجی واگذار میشود. علاوه بر مدیریتهای معمول دانشگاهی مانند مدیریت گروهی یا مدیریت مرکز تحقیقاتی، حتی برای مدیریت رزمایشها، همایشها یا کارگاههایی که از طرف سازمان بینالمللی اتمی درخواست داده میشد، از ایشان درخواست میکردند که این نوع رویدادهای پدافندی، پرتویی یا هستهای را برعهده بگیرد. یکی از کارهای دیگر که به بخش تصمیمگیری و اهل تفکر برمیگردد، موضوعات حادی است که برای کشور در حوزه هستهای و مسائل حقوقی هستهای اتفاق میافتاد؛ شبهاتی که از طرف آژانس بر کشورمان تحمیل میشد و نامههایی نیاز به پاسخ حقوقی داشت.
وی افزود: در حوزه هستهای، فقط بحث فناوری و بهکارگیری این فناوری در حوزههای صلحآمیز نیست، بلکه بخش مسائل پالمانی و حقوقی نیز هست که در خیلی مواقع گریبانگیر کشور میشد، لذا وقتی چنین مسائلی پیش میآمد، برای حل مسئله به این شهید مراجعه میشد که با توجه به تعمق عمیقی که داشت، بتوانند پاسخ خوبی بدهد یا اگر موضوعی پیش میآمد که نیاز به سرفصلنویسی و دستورالعملنویسی بود، از ایشان درخواست میکردند. هرچند در این زمینه افرادی بودند که تخصص حقوقی داشتند، اما با توجه به ذات مدیریتی، هوش مدیریتی و اشرافیت بر موضوعات مختلف هستهای و بیان سلیسشان، به ایشان مراجعه میشد.
آنچه دیگران را جذب شهید ذکی دیزجی میکرد
برادر شهید حسین ذکی دیزجی با اشاره به یکی دیگر از ویژگیهای شخصیتی این شهید والامقام، بیان کرد: موضوع بعدی آرامش و طمأنینهای است که در رفتار، کردار و گفتار ایشان نهفته بود. هر وقت از ایشان سوال میشد یا مقرر بود در زمینهای صحبت کند، موضوع را به صورت ساده، ملموس و با جملهبندی سلیس بیان میکرد که قابل فهم برای همگان باشد. در بسیاری از این رویدادهایی که باید گزارش میداد یا موضوعی را بیان کند، افراد خاصی را توجیه میکرد، طوری که وقتی بازرسان یا مسئولان مافوق از آنها سوال میپرسیدند، در شگفتی بودند که چطور مسائل پیچیده را به این سادگی به آنها یاد دادهاند تا در موقعیتهای تعریفشده، به بهترین نحو انجام وظیفه کنند. این رفتار آرام و طمأنینه، شاخصهای شده بود که دوستان را جذب خودش میکرد. هیچوقت تند صحبت یا رفتار نمیکرد.
وی در ادامه گفت: یکی از مسائلی که کسانی که با ایشان زندگی کردند اذعان داشتند، خشوع و خضوع ایشان در مقابل تندی، ظلم و تعدی بود. کسی نگفت که ایشان بر ما تعدی کرده. در رفتارش، صحبت کردن و برخورد با همکاران، این خصیصه خشوع و خضوع را داشت. شاید خیلیها با دیدن چهرهاش بگویند شاید اهل مسائل مذهبی نبوده، اما ایشان یک تعمق و دیدگاه مذهبی بسیار عمیقی داشتند. ایشان اهل نماز شب بودند، اما اغلب در خفا.
ویژگیهای بارز شهید
این استاد دانشگاه یکی دیگر از ویژگیهای این شهید را کظم غیظ و عصبانی نشدن برشمرد و گفت: همسرش، همکاران و خود بنده شهادت میدهیم که صدای بلند ایشان را هیچوقت نشنیدیم و ندیدیم عصبانی شود؛ من شهادت میدهم که هر وقت از موضوعی عصبانی میشد، از حالات چهره و رنگ چهرهاش تشخیص میدادیم. در حالی که ما روزمره چندین بار گرفتار دام شیطان در عصبانی شدن هستیم و شاید ایشان از این منظر سالها چنین زیست که لایق شهادت شد.
از ریاضی تا فیزیک هستهای؛ الگویی که مسیر زندگی را تغییر داد
وی با اشاره به دوران جوانی و علاقهمندی شهید ذکی دیزجی نیز بیان کرد: ما در خانواده هوش ریاضی داشتیم و اغلب همه ریاضی خواندیم. ایشان یکی از نخبههای خانواده بود. ابتدا به سمت مسائل اقتصادی رفت، زیرا در دهه ۶۰ و در دوران جنگ، خانواده از نظر اقتصادی ضعیف بود. بعد به سمت درس خواندن رفت و سال ۱۳۷۵ در رشته فیزیک در دانشگاه امام حسین(ع) پذیرفته شد. بعد از چهار سال، در سال ۱۳۷۹ فارغالتحصیل شد و بهعنوان کارشناس در همان مجموعه به فعالیت خود ادامه داد. دو سال بعد، در کارشناسی ارشد فیزیک در دانشگاه شهید بهشتی قبول شد؛ در واقع آغاز حرکتهای شهید ذکی دیزجی تقریباً در این دانشگاه با اساتید وقت شروع میشود. اثرگذاری اساتید، تحول فکری، رفتاری و عملکردی، مسیر زندگی برادرم را تغییر داد. بعدها رفتار آسمانی، حرفهای، معلمانه و عابدانه شهید دکتر شهریاری باعث میشود از فیزیک به سمت فیزیک هستهای قدم بگذارد. الگوی علمی، عملی و رفتاریشان دکتر شهریاری بود. شهید حسین ذکی دیزجی از این شهید بزرگوار الگو گرفت و مسیرش تغییر یافت. دکتر شهریاری یک شهید رجایی زمانی خودش، معلم تمامعیار، معلمی در حد الگو مثل شهید دکتر چمران بود که مسیر زندگی خیلی از دانشجوها را تغییر داد. دکتر شهریاری معلمی آرام، با طمأنینه، با خصایص مذهبی و عرفانی خاص بود که همه را جذب خود کرده بود. شهید حسین ذکی دیزجی از این شهید بزرگوار الگو گرفت و مسیرش تغییر یافت.
ادامه دهنده راه شهید شهریاری
ذکی دیزجی افزود: برادرم بعد از دو سال، در سال ۱۳۸۳ فارغالتحصیل میشود و در همان مجموعه ماند و دوست داشت پیش دکتر شهریاری ادامه بدهد و ادامهدهنده موضوعات هستهای صلحآمیز باشد و همین کار را تا سال ۱۳۸۸ ادامه داد؛ البته در سال ۸۸ کنکور دکتری میدهد و در همان دانشگاه پذیرفته میشود، ولی در همان سال اول دکتر شهریاری، شهید میشود و اثر روحی خاصی بر برادرم میگذارد. لذا دوست داشت موضوعاتی که قبلاً با شهید شهریاری کار میکرد را ادامه دهد، ولی تغییر مسیر میدهد و با دکتر فریدون عباسی ادامه فعالیت میدهد. در مجموع برادرم احساس مسئولیت میکند که باید ادامهدهنده راه شهید باشد. به هر حال در سال ۱۳۹۲ دکترای فیزیک را در دانشگاه تحصیلات تکمیلی زنجان دفاع میکند و به اذعان اساتید راهنما، یکی از پدیدهها و نخبگان فارغالتحصیل مقطع دکتری فیزیک هستهای بود که تا به حال ندیده بودند. در ادامه ایشان عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) میشود.
وی در خصوص جایگاه علمی شهید ذکی دیزجی در عرصه هستهای کشور، اظهار کرد: با توجه به برخی از ملاحظات، صحبت از جایگاه واقعی ایشان در حوزههای علمی و کاربردی صلحآمیز هستهای امکانپذیر نیست. ولی اگر بتوان ایشان را در چند جمله توصیف کرد، ایشان نقشه راه بکارگیری کاربردهای صلحآمیز هستهای در کشور را تدوین میکرد و به نوعی رأس تعاریف موضوعات هستهای بود؛ یعنی پیشقراول در اینکه چه کاربردی هستهای تعریف شود و اجرایی گردد. در سال گذشته برنامهای از بکارگیری کاربردهای هستهای را رهبر معظم انقلاب به دانشگاه شهید بهشتی ارائه داد که گویا در آن جلسه، اساتید و مسئولان وقت دانشگاه بیان میکنند که امکان اجرای این طرح وجود ندارد، ولی دانشگاه امام حسین این طرح را میگیرد و اجرا میکند. یکی از اجراکنندگان طرح بیت رهبری، شهید بزرگوار جناب دکتر حسین دیزجی بوده است. ایشان چندین پروژه تحقیقاتی در حوزه پدافند و پرتو هستهای، خودکفایی تجهیزات هستهای و پزشکی را بر عهده داشت و همه آن پروژهها در حوزه بهکارگیری صلحآمیز انرژی هستهای بود.
طلبیدن حلالیت از والدین؛ اولین کار برای قدم گذاشتن در مسیر شهادت
این برادر شهید با اشاره به نحوه شهادت برادرش، عنوان کرد: ایشان در محیط ساده و خالصانه روستایی رشد یافت و در همان محیط هم شهید شد. ایشان به خانه پدرشان مراجعه کرد و تمام کارهای مربوط به شهادت قبل از شهادت را انجام داد. هر کسی که پا در مسیر شهادت میگذارد، اولین کاری که انجام میدهد، طلبیدن حلالیت از والدین است. این ایام مصادف با ماه رمضان بود. ایشان غذا را برای پدر و مادر آماده میکرد، حتی برخی صبحها خودشان لقمه را آماده میکرد و دست پدر و مادر پیرشان میداد و عاجزانه حلالیت میخواست. والدینشان اذعان داشتند که حسین یک جور دیگر شده است و گویا پذیرفته بود که میخواهد شهید شود و رفتنی است.
لحظات آخر پدر و دختری...
وی افزود: هر انسان سه پدر و مادر دارد پدر مادری که از آن زاده میشود، پدر مادری که به واسطه ازدواج به دست میاورد و سوم در محیط علمی، معلمان و اساتید پدر مادر علمی هستند. معلمان و اساتیدی که پدر مادر علمیشان بودند، شهید شدند. دکتر شهریاری و دکتر عباسی که شهید شدند، از او راضی بودند و میگفتند نابغه و پدیده دانشگاه ما بوده است. از پدر و مادر خویش هم بهگونه رضایتشان را جلب کرده بود. اما پدر و مادر همسرشان باقی میماند. در روز شهادت، از خانه پدر و مادر خودش به منزل پدر خانم و مادر خانم مراجعه میکند و ساعات آخری را با آنها میگذراند. در حالی که همسر و فرزندان، مادر خانم و پدر خانم در یک محیط نشسته بودند، همسرش میگوید: «به یک جای دور بریم تا این اوضاع آرام بشود؛ این هواپیما و پهپادهای دشمن دور سر ما میچرخند و به دنبال هدفی هستند.» مادر همسرشان میگوید: «هیچجا نمیرویم و همینجا هستیم. اگر میخواهیم شهید شویم، با هم شهید میشویم.» این جملهشان نشان میدهد که ایشان هم رضایت داشتند و حلال کردند. در آن ساعتهای آخر، در حالی که فاطمه خانم، دختر چهارده ساله ایشان بر زانوی بابا بود و در مورد حفظ قرآن و هدایا مکالمه میکردند و مادر خانم ایشان هم در حال جمع کردن وسایل پذیرایی از مهمانهایشان بود، در ساعت ۹:۴۱ دقیقه شب، توسط موشک جنگندههای رژیم سفاک و جعلی صهیونیستی آمریکایی مورد هدف قرار میگیرند. دکتر حسین ذکی دیزجی به همراه دخترش و مادر خانم شهید میشوند و سایر اعضا یعنی پسرش، همسرش و پدر خانم ایشان مجروح میشوند.
ترور اساتید و دانشمندان از اهداف دشمنان برای تهیسازی کشور از فرهیختگان
این استاد دانشگاه بیان کرد: اگر دانشگاه را محل و موتور محرکه تمدنسازی بدانیم، قشر فرهیختگان که شامل دانشمندان، اساتید، معلمان و نخبگان کشور و فرماندهان نیروی انسانی پیشقراول تعریف و ایجاد این تمدن ایران اسلامی هستند. دشمن با ترور اساتید و دانشمندان، به دنبال تهیسازی کشور از فرهیختگان، کسانی که فناوری ایجاد میکنند و این تمدن را از لحاظ فرهنگی و علمی پیش میبرند، است. برای ایجاد خوف در جامعه، از دستاویز ترس و وحشت استفاده میکند و آنها را به همراه خانواده ترور میکند. ترور اول فردی یا با محافظان بود، اما الان همراه با خانواده و هموطنان این کار را میکند تا ترس ایجاد کند. با این کار میخواهد به دنبال رشتههایی فناوری که اقتدار را به مملکت میآورد، نباشیم و اگر هم در این حوزه کار میکنیم، به سمت تمدنسازی، افتخارآفرینی، اقتدار، خودکفایی و پیشبرد اهداف مملکت نرویم.
توقف تمدنسازی با تاکتیک ترور اندیشمندان از دیگر اهداف دشمنان
وی افزود: دشمن میگوید اگر درس خواندیم باید در خدمت غرب باشیم و مهاجرت کنیم و نیز این اندوختههای علمی را در اختیار دیگران بگذاریم. بیگانگان برایشان فرقی نمیکند که در چه جناح فکری یا سیاسی باشیم و هر کسی که در مسیر اقتدار مملکت ایران حرکت کند، مورد هدف ترور دشمنان این مرز و بوم است؛ این یک راهبرد بلندمدت است که به مرور مملکت را از نخبگان علمی تهی بسازند و با تاکتیک ترور اندیشمندان، تمدنسازی را متوقف کنند. هرچند شاید تاکتیک از بین بردن مسئولان و نخبگان در کشورهای دیگر مانند مثل فلسطین، لبنان، لیبی، مصر، عراق، افغانستان و برخی کشورهای اروپای شرقی جواب بدهد ولی در ایران جواب نمیدهد زیرا ایران کشوری مقتدر، منسجم و با سه ضلع اقتدار مملکت، هماهنگ است. همچنین اتحاد بین مردم و دولت نیز به خوبی وجود دارد.
دشمنان بدانند تاکتیک فتنه در ایران جواب نمیدهد
ذکی دیزجی بیان کرد: آنها در اعصار و فتنههای مختلف، به دنبال برهم زدن این اتحاد بودند. در کودتای ۱۸ و ۹ دیماه برخی از مسئولان متاسفانه بازنده شدند. هرچند فرصت بازنگری مجدد به این کودتا نشد تا ببینند چه کسانی دخیل بودند، اما به دنبال ایجاد رخنه در اتحاد مردم بودند. فتنه دو سال پیش هم از همین منظر بود که میخواستند اتحاد بین مردم و بخش نظامی را از بین ببرند. فتنههای دیگری هم از سالهای گذشته داشتند، اما همه آنها با حضور بهموقع مردم و مسئولان در نطفه خفه شد. دشمنان بدانند که این تاکتیک در ایران جواب نخواهد داد.
خدمت مجاهدانه در خفا...
وی افزود: الان این مردم هستند که به مسئولین توصیه میکنند که چه کار کنند. در این خیزش و بعثت مردمی، مردم هستند که از مسئولان و نظامیها در حوزه دیپلماسی و جنگ حکایت و پشتیبانی میکنند و دلگرمی میدهند. لذا رفتار این مردم باید برای خیلی از مسئولان الگو شود. خیلی از مردان دیپلماسی که در سالهای گذشته خود را مرد عمل میپنداشتند، الان میبینند که مسیرشان اشتباه بوده و آن مسیر چندین سال مملکت را به عقب انداخت. این مسیری که صرف مذاکره باشد و طرف مقابل به شما احترام نمیگذارد، همانطور که رهبر شهید بیان کرد، این مذاکره نیست. اگر هم اسمش مذاکره در حوزه دیپلماسی است، مذاکره شرافتمندانه نیست. کسانی که میخواهند شهید دکتر حسین ذکی دیزجی را الگوی رفتاری و کرداری خود قرار بدهند، نمونه خوبی پیدا کردهاند. ایشان الگوی خوبی در ادامه راه دکتر شهریاری و دکتر عباسی، هستند. ایشان مجاهدانه در خفا به مملکت خدمت کردند. افرادی مانند دکتر چمران در میدان جنگ، دکتر شهریاری در دانشگاه و دکتر دیزجی در دانشگاه، صنعت و میدان بکارگیری علم، الگوی مردم و ما اساتید هستند. این شهدا رفتند تا این بعثت مردم ادامه پیدا کند.
انتهای پیام
