به گزارش ایسنا، نشریه لنست در یکی از مقالات شماره اخیر خود به موضوع آسیب به انستیتو پاستور ایران پرداخته است. در این مقاله که با عنوان «آسیب به انستیتو پاستور ایران، امنیت سلامت منطقه را تهدید می‌کند» منتشر شده است، نویسندگان خواستار اقدام فوری جامعه جهانی سلامت برای بازسازی ظرفیت‌های این موسسه در حوزه تشخیص، پایش بیماری‌ها و تولید واکسن شده‌اند. این درخواست به عنوان پیام کلیدی این شماره از نشریه، روی جلد لنست رفته است؛ چرا که نویسندگان این مقاله معتقدند آسیب به انستیتو پاستور می‌تواند امنیت سلامت منطقه را تحت تاثیر قرار دهد.

در این مقاله correspondence که توسط «محمودرضا پورکریم»، «فلیپ لِمه» و «مارک فان رانست» پژوهشگران موسسه «ریگا» از دانشگاه کاتولیک لِوِن در بلرژیک؛ «محمد برزگر» از دانشگاه فناوری اوکلند در نیوزلند و «سایمون دلیکور» از موسسه ریگای دانشگاه کاتولیک لون در بلژیک و آزمایشگاه اپیدمیولوژی فضایی دانشگاه آزاد بروکسل منتشر شده، به نقش کلیدی انستیتو پاستور در مقابله با بیماری‌های عفونی، پایش اپیدمی‌ها و تولید واکسن در کشور و منطقه اشاره شده است.

در این مقاله با اشاره به سابقه ۱۰۶ ساله این انستیتو آمده است: «انستیتو پاستور ایران دارای آزمایشگاه‌های مرجع، بخش‌های تحقیق و تولید واکسن، پایش عوامل بیماری‌زا و تیم‌های واکنش به طغیان بیماری‌ها است. سازمان جهانی بهداشت (WHO) تأیید کرده است که به دنبال خسارات به وجود آمده از این حملات هوایی، انستیتو پاستور دیگر عملیاتی نبوده و قادر به ارائه خدمات بهداشتی نیست».

در بخش دیگری از این مقاله به فشارهای ناشی از تحریم‌های سال‌های اخیر بر نظام سلامت اشاره شده و عنوان شده است که «در جریان همه‌گیری کووید-۱۹ تحریم‌ها دسترسی به امکانات پایش ژنومی و سایر منابع حیاتی مورد نیاز برای آمادگی و پاسخ انستیتو پاستور را محدود کرده بود. تخریب کنونی یک تهدید کاملاً جدید ایجاد می‌کند: نه صرفاً اختلال، بلکه احتمال از دست رفتن یکی از ارکان اصلی یک نهاد سلامت عمومی».

نویسندگان این مقاله درباره وجود زیرساخت‌های کلیدی سلامت در این موسسه عنوان کرده‌اند که در این موسسه توسعه و تولید واکسن، خدمات آزمایشگاه مرجع ملی، تشخیص بیماری‌ها و پایش ژنومی بیماری‌های عفونی از جمله سارس- کوو-۲، وبا، هاری، سرخک، سل، اچ آی وی/ ایدز و هپاتیت ویروسی انجام شده است. همچنین عنوان شده است که با وجود این‌که هیچ‌یک از کارکنان آسیب جسمی ندیده‌اند، آزمایشگاه‌های مرجع حیاتی، از جمله مراکز پایش ژنومی، هاری، اچ آی وی/ ایدز، هپاتیت ویروسی و بیماری‌های منتقله از ناقلین، به‌طور کامل از بین رفته‌اند».

در این مقاله هشدار داده شده که با از بین رفتن این زیرساخت‌های حیاتی، ممکن است شیوع‌های فصلی و منطقه‌ای بیماری‌ها نتوانند به‌موقع و به‌طور مؤثر تحت پاسخ‌های بهداشت عمومی قرار گیرند.

نویسندگان در پایان‌بندی این مقاله خواستار حفاظت و بازسازی این موسسه از جامعه جهانی سلامت شده‌اند: «ما فوراً از جامعه جهانی سلامت می‌خواهیم که تمام ظرفیت خود را برای حفاظت از زیرساخت‌های بهداشتی و برای بازسازی کامل آزمایشگاه حیاتی انستیتو پاستور ایران و همچنین توانمندی‌های آن در حوزه تشخیص، پایش بیماری‌ها و تولید واکسن به کار گیرد. این موضوع صرفاً یک مسئله ملی نیست؛ بلکه امنیت سلامت منطقه نیز در معرض خطر قرار دارد».

این بخش از مقاله به عنوان پیام محوری این شماره از نشریه، روی جلد لنست رفته است.

انتهای پیام