چهاردهم مرداد، تنها یادآور یک رویداد تاریخی نیست؛ بلکه یادآور آغاز یکی از مهمترین مطالبات جامعه ایرانی است، مطالبه حکمرانی قانونمدار؛ مشروطه تلاشی بود برای آنکه اداره کشور بر مدار قانون، مسئولیتپذیری و پاسخگویی استوار شود. اگرچه بیش از یک قرن از آن روز میگذرد، پرسش بنیادین توسعه همچنان پیش روی ماست: ایران برای دستیابی به پیشرفت پایدار، از کجا باید آغاز کند؟
پژوهشگر تعزیه و مؤلف کتاب مرجع «شبیهنامه» با تأکید بر اینکه تعزیه به شکل و ساختار امروزی خود محصول دوره قاجار است، گفت: بررسیهای میدانی، اسناد تاریخی و نسخههای تعزیه نشان میدهد که هیچ مدرک معتبری مبنی بر وجود این هنر نمایشی پیش از عصر قاجار در دست نیست و آنچه امروز با عنوان تعزیه شناخته میشود، در همین دوره شکل گرفته، به اوج رسیده و سپس مسیر افول خود را طی کرده است.
ایران چیست؟ شاید با رسیدن به معنایی درست و همهپذیرتر از ایران، بتوان ایران را بهتر دریافت و نیز آن را از آفات بسیاری از اختلافنظرها و «اختلالات شناختی» دور داشت. ایران هرچه باشد، بدون ربط و پیوند با مردم خود و ساحات فردی و اجتماعی آنها نخواهد بود.
