فرهنگی و هنری > گردشگری و میراث«ژئوپارک ارس» در آستانه گرفتن کارت زرد یا اخراج از یونسکو؟

با فرا رسیدن دورۀ چهار سالۀ ثبت ژئوپارک ارس در یونسکو، نگرانی‌هایی درباره جایگاه جهانی این میراث طبیعی ایران مطرح شده است. کارشناسان هشدار داده‌اند در صورت برطرف نشدن ایرادها و معایب موجود، احتمال دارد این ژئوپارک جهانی کارت زرد بگیرد و یا حتی تا مرز خروج از شبکه جهانی ژئوپارک‌ها پیش برود.

در نشست «بررسی حفظ و حراست از درختان کهنسال همدان» مطرح شد:

استان‌ها > همدانعدم ضمانت اجرایی دلیل اصلی تخلف در بحث درختان کهنسال است

درختان کهنسال نمادهای طبیعی بخش‌ مهمی از میراث طبیعی و فرهنگی کشورمحسوب می‌شوند که اعتقاد به حفظ و حراست آن‌ها برای محیط‌ زیست، فضای سبز شهری و فرهنگ شهر اهمیت زیادی دارد و در همین راستا تمامی ادارات و ارگان‌های دولتی، اماکن عمومی سطح شهر و مالکان و مردم در حفظ و حراست از درختان کهنسال نقش مهم و ویژه‌ای دارند.

/مروری بر بحث‌برانگیزترین خبر گردشگری هفته/

فرهنگی و هنری > گردشگری و میراثجدال بر سر حریم رودخانه!

از حاشیه رودخانه تا تالاب‌های خشکیده، تصمیم تازه دولت برای مجاز دانستن ساخت تأسیسات گردشگری در پهنه‌های آبی، زنگ خطر تازه‌ای را برای محیط‌زیست و میراث طبیعی ایران به صدا درآورده است.

فرهنگی و هنری > گردشگری و میراثفریادی برای تهران

«چشمه‌ علی» این روزها دیگر نشانی از زلالی و زندگی ندارد؛ خشکی و سکوت جای صدای آب و حضور مردم را گرفته است. در روز تهران، معماران و پژوهشگران گرد این چشمه تاریخی جمع شدند تا از دل همین ویرانی، سخن از احیا، هویت و بازگشت بگویند؛ بازگشتی به ریشه‌های تهران و معنای حقیقی توسعه شهری.

بی‌توجهی به مصوبه شورای شهر

فرهنگی و هنری > گردشگری و میراثدیرزیستان تهران نابود می‌شوند

کم‌توجهی و خشکسالی، درختان دیرزیست تهران را در معرض نابودی قرار داده است. با آن‌که شورای شهر تهران، «ثبت درختان ارزشمند به عنوان میراث طبیعی شهر تهران» را مصوب کرده اما فعالان میراث فرهنگی می‌گویند پیرو این مصوبه، برای شناسایی و نجات‌بخشی و ثبت این درختان، به عنوان میراث طبیعی تهران، نه تنها اقدامی تاثیرگزار صورت نگرفته که بسیاری از آن‌ها در طول این سال‌ها از بین رفته‌اند.

نگاهی به وضعیت «چشمه علی» در همراهی با اسکندر مختاری

فرهنگی و هنری > گردشگری و میراثتوسعه تهران چشمه ۱۰ هزار ساله را خشک کرد

چشمه‌ علی، رگِ حیات شهر کهن ری و پناهگاه هزاران ساله مردمان این سرزمین، امروز به سکوتی تلخ فرو رفته است. سه سال از خشک‌ شدن کامل این میراث ملی می‌گذرد؛ چشمه‌ای که روزگاری نه‌تنها منبع آب و طراوت، که گره‌گاه تمدن، تجارت و هنر بود. اکنون توسعۀ شتاب‌زده شهری و بی‌توجهی به ظرفیت‌های محیطی، بسترش را به گودالی خاموش بدل کرده است، اما آیا می‌توان این تمدن چندهزار ساله را احیا کرد؟