امروز، ۱۵ ذیالحجه، همزمان با سالروز ولادت حضرت امام علیالنقی(ع)، فرصتی است برای تأمل دوباره بر شیوه زیستن امامی که در تنگنای حکمرانی عباسی، معنای تازهای به پایداری، عقلانیت و زیست مؤمنانه بخشید؛ سکوتی روشن که بهرغم انزوای تحمیلی، شکوهی از هدایت و تربیت را رقم زد.
امام علی بن محمد هادی (ع) در دورهای پرچالش و سرشار از محدودیتهای سیاسی، دینی و اجتماعی به امامت رسیدند. آن حضرت با حکمت و صبری مثالزدنی، توانستند جامعه شیعی را در شرایط سخت خفقان عباسی هدایت کرده و با ایجاد شبکههای ارتباطی گسترده، هویت دینی و فرهنگی شیعیان را حفظ و تحکیم کنند. امامت ایشان، جلوهای از تدبیر و مقاومت در تاریخ تشیع محسوب میشود.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: زیارت جامعه کبیره دارای ابعاد متعددی است که شامل مباحث توحید، نبوّت، امامت و معرفت الهی میشود و این مضمون در میراث امام هادی(ع) به عنوان یکی از مهمترین عناصر نیازمند توجه جدی و مطالعه عمیق است؛ زیرا ابعاد معنوی و انسانی اهلبیت(ع) را به خوبی منعکس میکند.
