مجید دهاقین در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به چالش‌های عمیق آموزش مهارتی و عملی در مدارس استان گفت: در آموزش‌های فنی و حرفه‌ای پایه‌های متوسطه، فقدان زیرساخت بزرگ‌ترین مانع مهارت‌آموزی است. اگرچه آموزش و پرورش در تجهیز و تکمیل کارگاه‌های مدارس تلاش مضاعفی کرده، اما با توجه به تراکم دانش آموزی به اقدامات بیشتری نیاز داریم.

وی با اشاره به شرایط بسیاری از مدارس استان، اصلی‌ترین مشکل را نبود یا کمبود کارگاه‌های مجهز و استاندارد عنوان کرد و گفت: گزارش‌های متعددی درباره تجهیز، احداث یا افتتاح کارگاه‌ها و هنرستان‌های فنی در استان البرز وجود دارد که نشان‌دهنده اقداماتی در این زمینه است. از جمله افتتاح هنرستان‌های جدید فنی و حرفه‌ای در البرز که این هنرستان‌ها دارای کارگاه‌های نوین در رشته‌های طراحی دوخت، گرافیک و کامپیوتر است و هدف آن توسعه آموزش‌های مهارتی منطبق بر نیاز بازار کار عنوان شده است.

وی با اشاره به استفاده از ظرفیت صنایع ادامه داد: افتتاح کارگاه‌های مشارکتی با صنایع نظیر آنچه که به عنوان کارگاه مشارکتی فنی و حرفه‌ای بین آموزش و پرورش البرز و یک شرکت تولیدی قطعات خودرو در شهر صنعتی اشتهارد اتفاق افتاد، می‌تواند به توسعه آموزش‌های مهارتی کمک زیادی بکند.

وی عنوان کرد: در این فضاها در صورتی که مدارس به دلیل محدودیت فضای فیزیکی امکان برخورداری از کارگاه درون مدرسه‌ای نداشته باشد، دانش‌آموزان رشته‌های مهارتی و فنی مثل مکانیک و الکترونیک می‌توانند در زمان‌های خاص در محیط واقعی تولید، آموزش عملی ببینند.

هر هنرستان، یک کارگاه تولیدی

 وی در ادامه گفت: تمرکز بر طرح هر هنرستان، یک کارگاه تولیدی که بر اساس آن هنرستان‌ها می‌توانند با جذب سرمایه بخش خصوصی، کارگاه‌های تولیدی کوچک در درون مدرسه ایجاد کنند، می‌تواند این امکان را فراهم کند که دانش‌آموزان در فضای عملی در حین یادگیری، محصولات دست ساز قابل فروش برای عرضه در بازارهای محلی یا بازار مدارس هم تولید کنند.

این آموزگار حوزه فنی و حرفه‌ای عنوان کرد: با توجه به محدودیت اعتبارات مالی، کمک خیرین در توسعه کارگاه‌ها موثر خواهد بود. از طرفی آموزش فنی نیاز به تأمین پایدار اعتبارات دارد و لازم است همچنان اولویت‌دهی به مناطق محروم و نظارت بر به‌روزرسانی تجهیزات کارگاه‌ها متناسب با فناوری روز در نظر گرفته شود.

دهاقین خاطرنشان کرد: برخی از مدارس ما فاقد کارگاه عملی یا دارای امکاناتی کم فنی هستند و یا اینکه محدودیت ساعت آموزشی و تراکم دانش آموزی اجازه فعالیت مهارتی را نمی‌دهد. باید توجه داشت اگر بر مهارت‌های فنی تاکید می‌کنیم، پس چگونه می‌خواهیم جوشکار، برقکار و یک مکانیک توانمند تربیت کنیم.

وی بیان کرد: امروزه برخی از دانش آموزان به دلیل زندگی آپارتمانی و جذابیت فضای مجازی در طول دوران رشد و تحصیل، از ابزار واقعی استفاده نکرده و فرآیند واقعی کار را تجربه نکرده‌اند و این مشکل بزرگ در آموزش فنی است.

آموزش مجازی؛ خاموشی تدریجی آموزش مهارتی

این کارشناس آموزش، با بیان اینکه ذات آموزش فنی و حرفه‌ای بر حضور فیزیکی، کار با دست و تعامل با ابزار استوار است، گفت: تأثیر تداوم آموزش مجازی که ناچارا طی این سال‌ها مدارس را دچار چالش کرده، بر این حوزه اثر خوبی نخواهد داشت، در حالی که فرصت جبران هم با توجه به محدودیت زمان تحصیل کم خواهد بود.

 این آموزگار پایه متوسطه اول افزود: آموزش مجازی برای دروس تئوری راه حل مناسبی است، اما برای دروس عملی مانند جوشکاری، نجاری، تعمیرات یا حتی نصب مدارهای الکترونیکی، تقریباً بی‌اثر است.

وی تاکید کرد: برای آموزش فنی و مهارت محور لازم است که دانش‌آموز سختی کار با فلزات را بفهمد، یا مهارت حرکتی و استعداد فنی خود را در کار با دستگاه‌های کارگاهی آزمایش و تقویت کند.

وی گفت: صنعت ما به فارغ‌التحصیلانی با اندوخته‌ای از مطالب تئوری بدون کوچکترین مهارت عملی کاربردی نیاز ندارد، بلکه می‌خواهد نیروی متخصص و کاربلد گردش چرخ‌های تولیدش را به دست بگیرد و این امر مهم از آموزش‌های مهارت محور، فعالیت و تجربه در محیط کارگاهی سرچشمه خواهد گرفت.‌

انتهای پیام