به گزارش ایسنا، صبحی در اکتبر ۲۰۲۵، ماموران ICE به خانه‌ حلحول در شهر توکسون در ایالت آریزونا مراجعه و او را بدون آمادگی قبلی بازداشت کردند. حلحول می‌گوید زمانی که دستگیر شد، هنوز لباس خواب به تن داشت و در حالی‌ که دستبند به دست‌هایش زده بودند، در سرمای صبحگاهی سوار خودروی ماموران شد. او به مدت ۲۳ روز در بازداشت ماند.

اگرچه ویزای دانشجویی نوع F-۱ او تا ژوئن ۲۰۲۶ اعتبار داشت، حلحول اعلام کرده است که در زمان بازداشت، در هیچ کلاس دانشگاهی شرکت نمی‌کرد. با این حال، این موضوع مانع از بازداشت و انتقال او به مراکز مختلف ICE نشد.

او ابتدا به یک مرکز مهاجرتی در توکسون منتقل شد و پیش از مصادره‌ تلفن همراهش توانست چند عکس برای خانواده و دوستانش ارسال کند. سپس به مرکز پردازش مهاجرت در فلورنس و بعد از چند روز به مرکز بازداشت الوی منتقل شد؛ جایی که حلحول آن را «غیرقابل‌تحمل» توصیف می‌کند.

به گفته‌ حلحول، در دوران بازداشت دست‌ها، پاها و کمرش با زنجیر بسته شده بود. او همچنین از دریافت مراقبت پزشکی لازم محروم شد، با وجود آن‌که زخم بزرگی روی بازویش ایجاد شده بود. شرایط تغذیه نیز بسیار نامناسب بود و او در طول ۲۳ روز حدود ۷ کیلو وزن کم کرد.

حلحول برای ثبت تجربه‌ خود، تصویری از سلولی که در آن نگهداری می‌شد کشید؛ سلولی کوچک با یک تخت دوطبقه، یک میز و صندلی کوچک و یک توالت. به گفته‌ او، سه نفر در این فضای محدود زندگی می‌کردند و یکی از بازداشت‌شدگان مجبور بود روی زمین بخوابد.

او سرانجام با قرار وثیقه آزاد شد و اکنون با پابند الکترونیکی تحت نظارت و منتظر است تا تصمیم دادگاه درباره‌ وضعیت مهاجرتی‌اش مشخص شود. حلحول می‌گوید حمایت دوستان و خانواده نقش مهمی در عبور او از این دوران دشوار داشته است. دوستانش حتی از طریق یک کمپین جمع‌آوری کمک مالی هزینه‌های دفاع حقوقی او را تامین کردند.

او در پایان تاکید می‌کند که بیش از همه، نحوه‌ رفتار انسانی در این مراکز او را آزرده است: «احساس می‌کردم مثل یک انسان درجه‌دو با من رفتار می‌شود».

حلحول اکنون قصد دارد روزی کتابی درباره‌ شرایط مراکز بازداشت ICE بنویسد تا توجه افکار عمومی را به واقعیت‌های پنهان این مراکز جلب کند. با وجود پیگیری رسانه‌ها، تا زمان انتشار گزارش، مقامات وزارت امنیت داخلی و ICE پاسخی درباره‌ علت بازداشت او ارائه نکرده‌اند.

انتهای پیام