علی هراتیان در گفت و گو با ایسنا گفت: بخش زیادی از آب در کشاورزی سنتی و معیشتی مصرف می‌شود، از این رو باید آن را به کشاورزی نوین مبتنی بر علم و فناوری تبدیل کرد، چرا که ادامه روند فعلی، ده‌هزار هکتار گلخانه موجود کشور را به آستانه تعطیلی می‌کشاند.

 وی با مقایسه سطح فنی بخش‌های مختلف صنعت کشور بیان کرد: در نفت و گاز و پتروشیمی سابقه علمی و مهندسی خوبی داریم. در معدن هم تقریباً در سطح قابل قبولی هستیم. اما در بخش کشاورزی ضعف علمی و فناوری هوش مصنوعی و دیتاها به شدت خودش را نشان می‌دهد به طوری که با وجود اقدامات صورت گرفته متوجه می‌شویم که چقدر هنوز جای کار وجود دارد.

هراتیان با بیان اینکه ۹۰ درصد گلخانه‌های کشور فناوری پایینی دارند و گاز ملی را هدر می‌دهند، بیان کرد: طبق برنامه کلان کشور، احداث ۴۸ هزار هکتار گلخانه تا سال ۱۴۱۰ به منظور کاهش ۸۰ تا ۹۰ درصدی مصرف آب و تجاری شدن کشاورزی پیش‌بینی شده‌ است. اما از ۲۰ هزار هکتار گلخانه احداث شده، فقط دو درصد از نوع هایتک است. یعنی فقط یک پلاستیک روی خاک کشیده‌اند.

وی گفت: به عنوان مثال برای گرم کردن این گلخانه‌ها از بخاری استفاده می‌کنند که گرما را به سمت سقف می‌دهد. گیاه پایین یخ می‌زند و گاز ملی اینجا هدر می‌رود. سرمایه‌گذاری که صدها میلیارد هزینه کرده، به دلیل نبود پشتیبانی علمی، نه بهره‌وری دارد و نه سود.

 ۱۰ هزار هکتار گلخانه در آستانه تعطیلی

هراتیان با اشاره به رغبت هلدینگ‌های سرمایه گذاری برای ورود به این بخش بیان کرد: این سرمایه گذاران نیاز به پشتوانه و حمایت علمی دارند. صنعتگران در حوزه کشاورزی تنها هستند و علم کشاورزی تبدیل به کمپلکس شده است. کشاورزی امروز با سنسور، رشد گیاه را آنالیز می‌کند و متخصصین با این داده‌ها به تولید انبوه در کشاورزی می‌رسند.

این صنعتگر ادامه داد: در بسیاری از گلخانه‌ها، به جای اصلاح اقلیم، فقط به گیاه کود و سم می‌دهند. نتیجه این شده که EC خاک به ۶۰۰۰ رسیده و خاک مرده است. تولید محصول در برخی مناطق نصف شده و هزینه‌ها چند برابر. امروز هزاران هکتار گلخانه در یزد، اصفهان و ورامین قفل هستند و این موضوع به تعطیلی آنها می‌انجامد.

کشاورزی یک پروسه صنعتی است

هراتیان با رد نگاه سنتی به کشاورزی، آن را یک فرآیند صنعتی دقیق مشابه پالایشگاه یا پتروشیمی توصیف کرد و گفت: در یک پتروشیمی، همه تجهیزات مکانیک، برق، ابزار دقیق و شیمی در خدمت یک فرآیند هستند. در کشاورزی هایتک نیز دقیقاً همین است. متخصص کشاورز به تنهایی نمی‌تواند به رقم ۱۲۰۰ تن محصول در هکتار مانند هلند برسد. او نیازمند شبکه‌ای از متخصصین است.

وی تأکید کرد: باید اتاق فرمانی متشکل از همه تخصص‌ها تشکیل شود. از مهندس مکانیک و برق و ابزار دقیق برای طراحی سیستم‌های کنترل اقلیم و سنسورینگ، تا فیزیک‌دان و متخصص نور برای بهینه‌سازی نور مصنوعی. ما در پروژه پایلوت خود، تدوین فلسفه کنترل برای فرآیند رشد گیاه، این کار را آغاز کرده‌ایم و به نشای پیوندی مقاوم به شوری آب رسیده‌ایم. این ثابت می‌کند کار شدنی است.

فضای جلسات را از حالت صرفاً آکادمیک به عملیاتی تغییر دهیم

هراتیان بیان کرد: ما باید کنار هم بنشینیم و با زبان مشترک، درباره حل مسئله کشاورزی ایران صحبت کنیم. این نقطه شروعی برای بهره‌برداری عمیق برای کل کشور و نسل‌های آینده خواهد بود.

انتهای پیام