• شنبه / ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ / ۱۲:۵۶
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد خبر: 1404121609358

یک مدرس گرافیک: «هنر»؛ می‌تواند به‌عنوان یک ذخیره فرهنگی و روحی به بازسازی جامعه کمک کند

یک مدرس گرافیک: «هنر»؛ می‌تواند به‌عنوان یک ذخیره فرهنگی و روحی به بازسازی جامعه کمک کند

ایسنا/خراسان رضوی یک طراح و مدرس گرافیک گفت: در شرایط جنگی کشور وظیفه اصلی هنرمندان، دانشمندان و فعالان فرهنگی، ایجاد آثار فوری نیست، بلکه نگهداری و آرشیو تجربیات ذهنی، عاطفی و فکری در فضای شخصی است تا در آینده، هنر به عنوان یک ذخیره فرهنگی و روحی، بتواند به بازسازی جامعه، بیان حقایق تاریخی و انتقال تجربیات نسلی کمک کند.

احسان مهدوی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به نقش هنرمندان در شرایط کنونی کشور که درگیر جنگ تحمیلی است، اظهار کرد: در این دوره سخت، وظیفه اصلی هنرمندان و هر فرد فرهنگی، دانشمند یا عالم، نه ایجاد آثار فوری و فعال در لحظه، بلکه نگهداری و آرشیو کردن تجربیات ذهنی، احساسات و تفکرات شخصی در فضای خصوصی خود است.

وی افزود: در تمامی جنگ‌هایی که ایران و سایر کشورها مواجه شده‌اند، یک حقیقت تاریخی مشهود است؛ هنرمندان و فعالان فرهنگی در شرایط بحران، نمی‌توانند به صورت مستقیم و فوری به عنوان نیروی مبارزاتی عمل کنند، اما نقش آن‌ها در آینده، بسیار حیاتی خواهد بود. بهترین کاری که هر هنرمند، دانشمند یا فرد فرهنگی می‌تواند امروز انجام دهد، این است که در فضای شخصی خود، در آتلیه، کارگاه یا محیط مطالعه‌ای خود، به فکر کردن، تأمل، اتود زدن و جمع‌آوری تجربیات ذهنی و عاطفی بپردازد.

این طراح و مدرس گرافیک تأکید کرد: این فرآیند، نه یک تعلیق، بلکه یک ساختار فرهنگی و تاریخی ضروری است، هنرمندی که امروز در فضای شخصی خود فکر می‌کند، آثارش را آرشیو می‌کند و در آینده، هنگامی که شرایط آرامش و بازگشت به فعالیت‌های فرهنگی فراهم شود، می‌تواند آثار خود را به نمایش بگذارد، نمایشگاه برپا کند، یا از طریق رسانه‌ها، تجربیات و حقایق ذهنی خود را به جامعه ارائه دهد.

مهدوی ادامه داد: در واقع، هنر در این شرایط، نه به صورت ابزار مبارزاتی فوری، بلکه به عنوان یک ذخیره فرهنگی و روحی عمل می‌کند. هنرمندانی که به هنر خود به عنوان سلاح قلم یا ابزار فکری نگاه می‌کنند، امروز نیز باید به این فکر باشند که چگونه می‌توانند در فضای خود، به جای ایجاد آثار فوری، تجربیات خود را به صورت عمیق و پایدار ثبت کنند.

وی اضافه کرد: در شرایطی که رسانه‌ها محدود شده‌اند، فرصت‌های انتشار و ارتباط محدود است و این امر به هیچ وجه نمی‌تواند به معنای بی‌اهمیت بودن فعالیت‌های فرهنگی باشد بلکه در این لحظات، بهترین چیزی که به فرد آرامش می‌دهد، کانون گرم خانواده است. این نه به معنای تسلیم شدن، بلکه معنای تمرکز بر ارزش‌های اساسی زندگی است.

این گرافیست با اشاره به اینکه صرفا هنر نباید به عنوان یک ابزار فوری برای «آرامش جامعه» به کار گرفته شود، تصریح کرد: نیاز به آرامش جامعه، بعد از جنگ، بسیار بیشتر خواهد بود که در آن زمان، هنر به عنوان یک ابزار سازندگی، بیان حقیقت، بازسازی روحی و فرهنگی و ارائه تجربیات تاریخی، نقشی اساسی خواهد داشت.

انتهای پیام